Mehmet Çobanoğlu - Şiir Dünyası
Son güncelleme:
-
HALK PERİŞAN
Ne ekmek ne aş var hep ah var hep ahlar
Yoksulluk diz boyu bitmiyor sorunlar
Köhnemiş sistemde işçi- köylü hep aç
Zulüm var baskı var tüm halklar perişan
Çöplüklerden ekmek toplayan bacılar
Pazarda, sokakta su satan çocuklar
Yüzlerinde acı, sırtlarında kambur
Yaşamları hep zor yoksul insanlar var
Kimi aş bulamaz kimi kâr peşinde
Kimi patron-ağa kimi el işinde
Kimi perperişan kimi havyar yiyor
Kimi evsiz-barksız kimi lüks içinde
Zengin yoz yolunda altını cebinde
Ekmek, aş isteyen emekçi hapiste
Bu devir bu çağda kolu kelepçeli
İşçi, köylü, aydın gelecek elinde
Mehmet Çobanoğlu
09.04.2012
İstanbul
-
KİBİRLENME BAYIM
Hiç öyle han, hamamlarınla kibirlenme
Yediğin ekmek arpa, buğdaydan değimli?
Dünya senin malın-mülkün olsa ne yazar
Gideceğin yer kara toprak değil mi?
Paran, pulun, namın, şöhretin var diye
Hep yukardan bakar aşağıları süzersin,
Yoksulun hâline İçten içe gülersin
Kibirlenme bayım bir gün sende çökersin
Mehmet Çobanoğlu
08.04.2012
İstanbul
-
SARI BAŞAK
Parmaklarımın arasından
Ya bir taş dibine
Ya bir çalı altına
Yada bir çukurun içine
Süzülüp düşen tohum
Şimdi bana vakit leyli
Şafak sökmesine az bir zaman var
Üzerine damlayan alın terimdir
Bağrında taşıdığın yaşamda
Zerre kadar su, hava
Hasret, özlem varsa
Her biri birer damla hardır
Özünü, bedenini kucaklayan
Seni sarıp, sarmalayan toprakta hayat var
Fakirin, fukaranın umudu
Toprağın rahminden gelen
Karanlığı, zoru, acıyı yırtan
Yeşerip, filizlenen nazik tohum
Zümrüt yeşili yaprakların arasından
Işığa, aydınlığa koşan yakıcı güzelliğin var
Başakların güneşe bakar her zaman
Hazana, kışa rağmen bahara az zaman var
Ellerimden süzülen
Başı yücelere göğe eren
Sarı başak boynunu bükme
Sarıl dallarına güç ver köküne
Sende emeğim, alın terim var; bende sen
Yel vurdukça hışırdanan başaklarından bereket var
Mehmet Çobanoğlu
16.04.2012
İstanbul
-
KAVİM KARDEŞ EL GİBİ
İçinde gözyaşım olan kalbimde bin derdim var
Ellere bahar, yaz geldi bana her gün kıştır, kar
Hayli oldu gün doğmuyor geceler hiç bitmiyor
Etrafımı duman sardı dünya bana oldu dar
Şu ömrümün arasında hiç görmedim bir sefa
Çok dövündüm çok ağladım her anım çile, cefa
Gelen vurdu giden vurdu ezginim pek dertliyim
Hep yel esti boran oldu yıkıldım nice defa
Ah çok derin bir yaram var hiç hâlim sormuyor
Yüreğimde acım büyük hekimde anlamıyor
Artık böyle âdet olmuş kavim, kardeş el gibi
Gönlüm bekliyor dostları onlarda uğramıyor
Yola çıktım takatim yok, ayaklar yürümüyor
Sıla uzak menzil uzun tüm dağlar yol vermiyor
Ruhum allak bullak oldu gözlerim kan ağlıyor
Şakırdamaz oldu dilim derdimi diyemiyor
Yeter artık gece bitsin sabaha şafak vursun
Azda olsa yüzüm gülsün dünyama güneş dolsun
Çobanoğlu arzuluyor sılaya yolu varsın
Kavim, kardeş tüm dostlara bu canım kurban olsun
Mehmet Çobanoğlu
19.12.2012
İstanbul
-
BİRBAYKUŞ KONMUŞ VİRANEME
Şafak uç vermiyor
Zaman dingin mi dingin
Gözlerim yılgın
Haberin var mı? ırgat kadın
Güneş harlanmıyor
Şavkı yerlere vurmuyor
Kederli yüreğim büsbütünyanıyor
Ben bir dipsiz uçurumunçavlandayım
Seller, sular mütemadiyen benidövüyor
Geceleri m zifir karanlık
Bir baykuş tünemiş
Viraneme
Haberin var mı? ırgat kadın
Ölüm başucumda kol geziyor
Boş duvarlar pervasızca
Üzerime, üzerime geliyor
Her soluk alışımda seniarıyorum anne
Yaşam kimine çile kimine cefa
Kimine de zevk ü sefa
Bana kâbus, korku
İşkence olmuş
Yağlı urgan gibi sarılmış
Boynuma
Haberin var mı? ırgat kadın
Ölüm dikildi başucuma
Gözü bir kurşunluk canımda
Her gecenin karanlığındabitiyor, tükeniyorum
Gecelerim hüzün
Ömrüm hazan
Yüreğim kahır dolu
Güneş düşmüyor kirpiklerime
Güler açmıyor, bağımın dallarıbomboş
Gülücükler yüzümü doldurmuyor
Gözlerim ağlıyor
Ruhumda sıkıntı var
Haberin var mı? ırgat kadın
Öptüğün gamzelerimden gayrıher yerim yanıyor
Daha dünyaya gelmeden
Bir kahpe kurşunla öldürüldü
Baban
Yalnızlığı koynunda
Sevgiyi bağrında taşıyan
Eli bol, yüreği cömert
Kardeşlerine hasret
Kan sızan memelerinden
Ak sütünü emdiğim
Uzun yılların yetim kadını
Mutluluğu benden çok uzaklarasaldılar
Haberin var mı? haberin varmı? ırgat kadın
Güneşi benden aldılar karanlığıönüme sürdüler
Şafak uç vermiyor
Dünya bana zindan
Gömüldüm karanlığa
Böğrüme hançer soktular
Yaşıyor muyum, ölü müyüm?
Bilmiyorum
Rüyalarına geliyor muyum?
Haberin var mı? ırgat kadın
Geceler beni karanlığınatutsak etti anne
Mehmet Çobanoğlu
24.05.2012
İstanbul
-
SILAMIN BAHARI
Şu yâd elleri bana dar gideyim sılama,
Ben bahara gönül verdim,gitsem mi bağlara
Ağ çilem ağ, vaylar bana gurbet yedi beni
Yeşil dağlar, ırak yollar yine kaldım ben bana.
Ben deli divane oldum! Yolları gözlerim,
Hep içten içe ah çeker gözyaşı dökerim,
Ey bende ki elem, keder ben kaldım biçare
Ben varabilsem sılaya ömrümü veririm.
Daim çağlar hep coşarım,kendime ağlarım!
Ben deli divane oldum şuellerde kaldım
Herkes sılaya gidiyor, bana gurbet kaldı
Sindim bir sessiz köşeye derdimi yazarım
Ben sılamın aşığıyım hemde hayranıyım,
Kağızman günüm, güneşim sana geleceğim;
Etrafından büyük dağlar yüce Aladağ var
Toprağına yüzüm sürem ölüme razıyım.
Tükenmeyen nice dertler bir de şu gurbet var,
Feleğin pençesindeyim!Uzakta sılam var
Çobanoğlu'yum ey diyar negüzel adın var
Eğer bu yıl de gelmesem sana çok özürüm var
Mehmet Çobanoğlu
18.06.212
İstanbul
-
SILAM SEN BENİ SAR
Yüreğim yine coştun ab-ı revan mısın?
Ya da bir divane mi? Bekle ben de geleyim,
Kaygım çok yaram da var; bu elerde kalamam
Kınalı kuz gibi ardın sıra geleyim.
Yüreğim ne ağlarsın? Her dem yaşlar dökersin,
Eğer bensiz gidersen canımdan can sökersin
Gurbet eller toz, duman daim acı, keder var,
Yaşanası yaşam yok beni de götüresin.
Yüreğim de ah u zar gurbette oldum bizar
Yâd eler ateş gibi her köşesi bir mezar
Dert, çile çok huzur yok, kimi aç kimi de tok
Hangi kapıya varsan biriler ila kızar
Yüreğim kalk göçelim, burada kalmayalım
Eloğlu köşe olmuş yâd el de durmayalım,
Kol-kanadımız kırık oy çok perperişanız
Zulüm de sardı bizi bu diyarda kaçalım.
Ah yüreğim ah û vah gurbet elde kahır, acı var
Tüm bahar, yaz ayları bize yağmur, duman kar
Ben garip Çobanoğlu bende hep feryat-figan
Ölüm ya sen beni al, sılam ya sen beni sar.
Mehmet Çobanoğlu
28.06.2012
İstanbul
-
ÜLKEDE HES OLMASIN
Güzellere tutulan sevdalanan aşıklar
Gül özünden bal yapan zar kanatlı arılar,
Tüm çiçeklere koşan rengârenk kelebekler
Yaşamı bozuyorlar, kıyıma alışanlar!
Çıkalar öne çıkmış! Ne ar kaldı ne haya,
Yalan-dolan çoğaldı, Onur feda bir raya
Her şey para-pul olmuş, sevgi saygı tükendi
Ne gül kaldı ne çiçek dünya oldu taş, kaya.
Dağlara domdom yağdı, dal koptu güller soldu,
Cellatlar bela oldu, her yere HES'ler doldu.
Jetlerde duman pek çok yaşama ölüm düştü!
Ne yazık bu da oldu canlılar telef oldu.
Beri gel, sen de beri bu dünyanın insanı,
Sessiz kalma hep bağır, sen de haykır tasanı,
Bir damla su kalmadan, her yer bir çöl olmadan
Sen de diren düzene ülkede HES' olmasın.
Mehmet Çobanoğlu
06.07.2012
İstanbul
-
SEVDİĞİM HALK VAR
Hem eker hem biçerim
Orak tırpan çekerim
Sofrada emeğim
Toprakta alın terim var
Kışın soğuğundan üşüyen bedenim
Güneşin sıcağında kavrulan tenim
Şafak ıssızlığına gizlediğim
Özlemini içime çektiğim umut var
Her yol kenarında
Boy veren çınarlar serviler
Her gözede akan su beni büyüler
Yoksulluk çile kader olmuş
Bende bin ah birde bin bir dert var
Kaç yıl ağladım
Kaç gün direndim bilemem
Emek sömürenler
Her dağda bir yoldaşım
Her isyanda yer alan sevdiğim halk var
Döne dursun tüm çarklar
Makineler
Rotatifler
Dümenler
İşçiler kol kola geliyor
Özgürlüğe az bir zaman var
Sarı başaklarda hayat
Aydınlık yarınlarda yaşam
Halk devriminde eşitlik var barış var
Mehmet Çobanoğlu
11.07.2012
İst
-
CANANIM DA GÜLMEZ
Kıvrım kıvrım uzanan ince uzun tüm yollar,
Ben ağlar ben giderim, duysunlar beni canlar;
Her gün bana bir hazan bahar, yazım kıştır, kar
Oy bu gün ben yolcuyum, yol verin yüce dağlar.
Ben bir yoksul emekçi, yalnız aşkım, sevgim var,
Dostlarıma can dedim, cananıma aşkım, yar!
Geldi geçti şu ömrüm malım olsa ne yazar?
Gözyaşlarım hep akar, dünya bana oldu har.
Göç eyledim yine ben; bitap kaldım zor bir hal
Deli gönül laf dinle gel bu sene burada kal.
Ya ölürüm ya yaşar ya yıkılır ya çökmem,
Bana son bir imkân ver, gelen bahara beni sal.
Daim şaşkınım, bizar dert yüklendim çağlarım,
Yoksulluk yordu beni, ben çok bana ağlarım;
Yüce dağlar yol vermez, cananım da hiç gülmez
Büktüm boynumu yine yüreğimi dağladım.
Felek sana güvenmem çok kötü günler saydım,
Yüreğim bir kor ateş ben her gün biraz yandım
Çobanoğlu kül olsa toz dumanla sürünse,
Bu çığlıkları yara, kelamı dosta yazdım.
Mehmet Çobanoğlu
20.07.2012
-
KELEBEK
Kelebeğim narindir hep güzeldir, şirindir,
Kanatları rengârenk gökkuşağı gibidir,
Dokunmayın, tutmayın ardı sıra koşmayın
Aman canım çocuklar vallah o da canlıdır.
Kelebeğim çiçekte bir yıldıza benziyor,
Kanat çırpıp uçuyor nazlı, nazlı geziyor
Antenleri çok ince onlarda gören gözüdür
Sakın onu tutmayın onu fena yoruyor.
Kelebeğim durmuyor dere, tepe dolaşır,
Çiçeklere karışır çayır, çimen dolanır;
Kelebeğim narindir oy el vurma çocuğum,
Nazlı yavrum, güzelim sana da bu yakışır.
Kelebeğim yaşamdır, gülden güle konuyor,
Bahar, yaz gelence sevgi dolup coşuyor,
Kanatları çok narin asla onu tutmayın!
Yüreği sevecenim o da bir can taşıyor.
Kelebeğim bağ, bahçe, dağlarda görünüyor,
Hayatı ateş, güneş güle, dala konuyor;
Gönüllerde yer almış sevgi gibi aşk gibi
Ömrü kısa da olsa ab-ı hayat içiyor.
Mehmet Çobanoğlu
24.07.2012
İst
-
KAHPE FELEK
Baharda esiyor hazan yelleri,
Yine buz kesildim şu geceleri,
Ay buluta düştü, yıldızlar uzak
Solmasın bağların gonca gülleri.
Tipiye tutuldum şu yaz, baharda!
Donduran ayazda, essen borada
Ben zor bir haldeyim hem perperişan
Göz gözü görmüyor kaldım dumanda.
Aman günler uzun geçmiyor zaman,
Yaz, baharda gelen kış ne de yaman,
Üşümesin güller ötsün bülbüller
Varsın hep ağlayım can gülsün canan.
Kahır, acı, zulüm kapıma vardı,
Baharım tükendi yüreğim yandı,
Felek acımasız soysuzlar gibi
Bana bu devran da çok dertler kaldı
Acı beni buldu çilede beni,
Derdim, kederim çok hepside yeni,
Çobanoğlu ağlar kendi haline
Sen zalimsin felek oy kahpe seni.
Mehmet Çobanoğlu
24.07.2012
İst
-
GÜNÜM GECE OLDU
Bilmem ben bir deli, divane miyim?
Her bir yerde kaçar oldum,
Günüm gece oldu, gecem de zindan,
Şu başımı alıp gider oldum ben.
Olduğum gibiyim yalan olmasın,
Ben dosta can dedim canana kurban,
Gönül kapım açık gelen, gidene
Verecek hürmettim var selam verene.
Feryat- figandayım çığlık çığlığa;
Dünyanın haline bakar ağlarım,
Kardeşler el olmuş, dostlar da düşman,
Dizelerden taşar çağlar giderim.
Cihanı seyrettim hâller hoş değil,
Beni saran derttir, zulümdür, çile
Yalan şeref olmuş! Hırsız bey, paşa,
Şu koca dünyada cenderedeyim.
Karakış, zemheri gelen esen yel,
Azmışlar çoğaldı vuran-vurana;
Çobanoğlu ağlar hep yana-yana
Ne ar ne hayâdır soyan-soyana.
Mehmet Çobanoğlu
23.07.2012
İstanbul
-
KAĞIZMANA GÜN DOĞA
Kağızman'ın içinde güldür güldür su akar
Bağlarında kızıl güler dikenleri can yakar
Çok güzeldir Aladağ böğründe pınarlar var
Yemyeşil bağlarında hep bülbüller şakırdar
Ay doğar nazlı nazlı yeryüzüne şan akar
Kağızman ışınlaşır yel estikçe gül kokar
Karanlıklar yok olur huzmeleşir umutlar
Tüm çevre mehtaplaşır ay gözükür göz bakar
Her aydınlık günlere selam olsun hürmetle
Fesatlığa ne gerek yaşam dolsun gülmekle
Kağızman'a gün doğa gülistana gül dola
En güzeli sevgidir verin onu yürekle
Kağızman'a tat verdik tüm dostlara can dedik
Türkmen'in de Kürt'ü de aynı yürekle sevdik
Bizler govend çekeriz halayı da biliriz
Hep eker hep biçeriz yaşamı kutsal bildik
Ay doğar ayistan'dan gül açar gülistan'da
Axtam Karbax Şewan gönül vazgeçmez orda
Altmış pare köyünden koyun kuzu meleşir
Kaysı kiraz nar elma dut olur Kağızman'da
Mehmet Çobanoğlu
16.07.2012
İst
-
CANANIM DA GÜLMEZ
Kıvrım kıvrım uzanan ince uzun tüm yollar,
Ben ağlar ben giderim, duysunlar beni canlar;
Her gün bana bir hazan bahar, yazım kıştır, kar
Oy bu gün ben yolcuyum, yol verin yüce dağlar.
Ben bir yoksul emekçi, yalnız aşkım, sevgim var,
Dostlarıma can dedim, cananıma aşkım, yar!
Geldi geçti şu ömrüm malım olsa ne yazar?
Gözyaşlarım hep akar, dünya bana oldu har.
Göç eyledim yine ben; bitap kaldım zor bir hal
Deli gönül laf dinle gel bu sene burada kal.
Ya ölürüm ya yaşar ya yıkılır ya çökmem,
Bana son bir imkân ver, gelen bahara beni sal.
Daim şaşkınım, bizar dert yüklendim çağlarım,
Yoksulluk yordu beni, ben çok bana ağlarım;
Yüce dağlar yol vermez, cananım da hiç gülmez
Büktüm boynumu yine yüreğimi dağladım.
Felek sana güvenmem çok kötü günler saydım,
Yüreğim bir kor ateş ben her gün biraz yandım
Çobanoğlu kül olsa toz dumanla sürünse,
Bu çığlıkları yara, kelamı dosta yazdım.
Mehmet Çobanoğlu
20.07.2012
-
ÖZGÜRLÜK
Özgürlük ezginliği aşmak
Yaşama sevinç katmak
İnsan olma erdemliğine koşmak
Prangaları kırmak zindanları yıkmak
Berrak sular gibi saf ve temiz kalmaktır belki
Özgürlük Filistin bir çocuğun
Üzerinde yaşadığı toprakları
Elinde ki taşlarla
Siyonizm’e karşı savunduğu
Yaşam kavgası ve meşru müdafaasıdır belki
Özgürlük bir Kürdistanlı onuruyla
Zulme direnmek
Ölümün ensesinde
Zindan isyanlarında
Yakan pişiren ateşle dans etmektir belki
Özgürlük emekçi işçi köylünün
Tüm sömürülenlerin
Menfaatçilere, çıkarcılara
Sermaye düzenine karşı verdikleri
Ezilen çoğunluğu kurtuluşa götürecek
Halkların yegâne sınıf kavgasıdır belki
Özgürlük ataerkil toplumlarda
Tüm kadınların ezilmişliğin isyanıdır belki
Mehmet Çobanoğlu
30.07.2012
İstanbul
-
ÜLKE TARUMAR
Ülke tarumar neyi ne edelim
Açılın yollar dağlara gidelim
Kurtlar çakallar halkları sarmadan
Zalimin zulmü bizden ser almadan
Hesabımız yok beylere verelim
Patron değiliz ki haram yiyelim
Çıktık yollara dur durak demeyiz
Bizler sabreder peyderpey gideriz
Ey haramiler verin lokmamızı
Yaşam kaygısı sarstı halkımızı
Ey itler sizler olmuşsunuz mister
Bizler uyandık halklar devrim ister
Biz ne bey- paşa ne ağa takarız
Biz Asi olduk hep coşar akarız
İşçi-köylüyüz ayağa kalkarız
Bir şafak vakti geceyi yırtarız
Açılın yollar artık bizler gidelim
Omuz omuza el ele verelim
Özgürlük için tohumlar ekelim
Yıkılsın düzen devrim getirelim
Mehmet Çobanoğlu
06.08.2012
İstanbul