Mehmet Çobanoğlu - Şiir Dünyası
Son güncelleme:
-
UYAN YOKSUL KARDEŞ
Hep karnı aç sırtı çıplak yüreği de yanmış
Hiç hile, hurda bilmeyen insanları sevmiş
Baharı, yazı görmeyen her anı karakış
Sırtında kocaman kamburu olan yoksul kardeş
Yüreğinde alev, ateş gözlerinde de yaş
Yatağı, yorganı soğuk yastığı kara taş
Hep kahır ile vah ile yürekten ah çeken
Daim dürüstsün, masum yiğit yoksul kardeş
Fakiriz yüzüm pek gülmez hiç yaramı deşme
Kader, kısmet, şanstır deyip bu acıları geçme
Han, hamamı olanları sen bir bilene sor
İlahi adalet bu mu? Söyle yoksul kardeş
Ah yoksulluk ah fakirlik erittin halkları
Soyup-çalan kahpe düzen yaktı tüm canları
Hep haykırıp ağlasak mı? Ayaklansak mı biz
Aşımız yok karnımız aç uyan yoksul kardeş
Mehmet Çobanoğlu
12.02.2012
İstanbul
-
GÜNEŞİ ALDA GETİR
Çok soğuktur, kış hayli er geldi
Yollar kardan kapandı
Ne odun var nede kömür
Bir kara buluttur
Dağları sardı
Koş güneşi alda getir
Yoksulun derdine derman getir
Ayaz vurdu yel esiyor
Dert, çile, sefalet
Yoksulluktur
Boyun büken
Yürekler üşüyor
Küçük eller avuçlarda
Kundaklar beşiklerde
Kirpikler gözlerde buz tutu
Koş güneşi alda getir
Yoksulun derdine derman getir
Mor bağları karakış
Dağları jetler vuruyor
Yürekleri acıtan
Çığ değil, çığlık değil
Kış değil
Munzur'a Kandil'e dökülen
Al kızıl kan, bombalardır
Koş güneşi alda getir
Yoksulun derdine derman getir
Hırçınlığıyla esen fırtınadır
Dağlara saçılan kurşunlardır
Doğa bir yanda
Devlet diğer yanda vuruyor
Acımasız
Oluk oluk akan al kandır
Lapa lapa yağan kardır
Sıra sıra dizilmiş
Onlarca beden var
Anaların, bacıların, eşlerin
Ağıtları
Çığlıklarıdır yükselen
Kış er bastı zemheri, gücüktür
Koş güneşi alda getir
Yoksulun derdine derman getir
Şu uzun geceler
Hayli zifiri karanlıktır
Koş güneşi alda getir
Yoksulun derdine derman getir
Halklara özgürlük barış
Dağlarına bahar gelsin memleketin
Mehmet Çobanoğlu
16.02.2012
İstanbul
-
SEVDAMSIN DERDİMSİN
Ömrümü yedin bana acılar verdin
Her an dilimde söylenen bir ezgisin
Gözlerim yolda hep seni arar-durur
Seyrüsefer olup niçin benden kaçarsın
Sevdamsın; derdimsin, kederimsin
Ciğerimde köz bedenimde acısın
Her bir bakışın yüreğime işledi
Ey özlediğim, sevdiceğim nerdesin
Biliyor musun sen baharım, yazımsın
Ayım, yıldızım, güneşim, şafağımsın
Gelen, geçene kurda-kuşa sorduğum
Gülüm, bülbülüm, ruhum, aşkım sevdamsın
Çehresi güzel, burcu burcu aşk kokan
İpekten teni yediveren gül açan
Hilal kaşların, yüzün hep hayalimde
Senin yokluğun benim için çiledir
Mavi gökyüzüm, ey aşkıyla yandığım
Kerem'e döndüm sen de Aslı ol yarım
Çobanoğlu'yum hem yazar hem ağlarım
Er gel erken dön yoksa ölür giderim
Mehmet Çobanoğlu
17.02.2012
İstanbul
- hayatın gerçeklerini ne kadar yalın bir anlatımla paylaşmışsınız yüreğinize sağlık
-
BATSIN BU TÖRELER
Her gün üç, dört, beş kadına kıyanlar
Namus, şeref deyip kızları öldürenler
Katiller, çakallar; gericiler, yobazlar
Ağzınızda salya ruhunuzda öfke var
Sevgi katilleri yaşamı söndürenler
Bir çığlıktır Muş'u Van'ı Afyon'u saran
Kızıl kan akıyor kocaman Anadolu
Namus cinayeti yazıldı manşetlere
Belki bir düğünde belki bir pastanede
Bıçaklanan kızlar, öldürülen kadınlar
Sayısız Ayşe'ler, Fatma'lar, Hêvîdar'lar
Boşanmak isteyen ya da seven canlardır
Bu bir örf mü yas mı sapkın bir inanç mı?
Bu katliam neden, bu zulüm neyin nesi
Devlet mi, Tanrı mı öğütledi sizleri
Erkeği kadından üstün kılan Allah mı?
Nice yıllar oldu aynı tas aynı hamam
Namus, şeref deyip kadınlara kıyanlar
Sizi de doğuran o anne bir kadındır
Batsın bu acılar bu töreler bu örfler
Mehmet Çobanoğlu
25.02.2012
İstanbul
-
SEVGİ ÖZDE OLUR
Arı sever hep yol gider çiçeklerde toz toplar
Gül dolaşır polen emer döner kovana döker
Koza örer oğul yapar larvası arı olur
Tüm dertlere derman olan petek petek bal verir
O küçücük karıncalar hep azık peşindeler
Ya harmanda ya tarlada yüklenip de giderler
Ateşten, soğuktan korkup selden, sudan kaçarak
Yaşama olan sevgiyle yuvasına dönerler
Yürek sever sevgi, verir meyvesi sevda olur
Ya güneştir o ya şafak ya yoldaştır ya canan
Sevgi yaşamı sevmektir, özgürlüğü örmektir
Bülbüllerle şakırdayıp dallarda gül görmektir
Sevgi yüreklerde taşar mısra mısra şiirleşir
Sevgi dal olur gül verir; dostlara da muhabbet
Anne yüreğinde şefkat yar gönlünde aşk olur
Sevgiyi üreten bir yürek bir hakikat yoludur
Sevgi bal gibi tat verir her bir derde dermandır
Sevgi emekle çoğalır, emekle yoğunlaşır
Çobanoğlu daim söyler sevgi nazik, narindir
Sevgi her dem özde olur katiyen sözde değil
Mehmet Çobanoğlu
28.02.2012
İstanbul
-
DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜ
Kadın ne mal ne çiçek ne güldür
Kadın ne ayak nede baştır
Kadın erkeği "vezir, rezil" de etmez
Öyle bir rolü, görevi de yoktur
Her doğuran canlı gibi bir annedir
Ama her anne emekçi, onurlu kadın olamaz
Kadın dokuz aya on gün
Karnında bebeğini taşır
Yüreğini esirgemez onun için verir
Kadın
Daima emek üretir
Tarlada ırgat, fabrikada işçidir
Sosyete dünyasındaki eşleri gibi
"Har vurup harman savurmaz" asla
Sömürene, ezen kompradorlara direnir o
Kadın Clara Zetkin
Kadın Rosa Luxembur
Kadın bedenini yakan Rewşan
Kadın Partizan kızı Meral Yakardır
Kadın New York' ta başlayan
Kadınların mücadelesini ruhunda taşıyandır
Kadına çile çektiren
Ataerkil güdümlü
Kadını-erkeği de yakan sermaye düzenidir
Bugün 8 Mart
Dünya Emekçi Kadınlar Günü'dür
Meydanlarda Kürt, Türk kadınları var
Hepsi onurlu hepsi şerefli hepsi ayrı bir yiğit
Tek yürekten özgürlüğün kavgasını veriyorlar
Kim der ki "kadın köle
Kadın pısırık, kadın metadır
Erkeğin kaburgasında yaratıldı
Kadının saçı kısa aklı azdır " hepsi kocaman bir yalan.
Kavganıza bin selâm olsun
Tüm Dünya Emekçi Kadınları
Yılmayın göklere bayrağınızı çekin
Her zaman her yerde patron- ağalara karşı
Başkaldırışınızda umut
Düşlerinizden devrim var
Yüreğinizle bin yaşayın bugün 8 Mart
Onurlu, şerefli Dünya Emekçi Kadınlar Günü
Tek bir devrimci kadın bile zulme katlanmaz
Patron-ağaların sermaye düzeni dipten yıkılmalı
Yaşasın 8 Mart tüm Dünya Emekçi Kadınlar Günü
Mehmet Çobanoğlu
02.03.2012
İstanbul
Şiirin Hikayesi:
1910 yılında Danimarka'nın Kopenhag kentinde toplanan 2. Enternasyonale bağlı kadınlar toplantısında, Almanya Sosyal Demokrat Parti önderlerinden Clara Zetkin, bu yangında yaşamını yitiren 129 kadın işçi anısına 8 Mart gününün Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanmasını önerdi. Kadın hakları hareketini, özellikle oy hakkını onurlandırmayı amaçlayan Kadınlar Günü önerisi oy birliği ile kabul edildi.
2. Dünya Savaşı ve Soğuk Savaş yıllarında adeta yok olmaya yüz tutan kadın hareketi, 1960'ların sonunda tekrar canlandı. BM'nin 1975 yılını kadın yılı olarak ilan etmesi ve bunu takiben 1975-1985 arasının kadınların on yılı olarak açıklanması harekete gönül verenleri yüreklendirdi.
1977'de UNESCO'nun 8 Mart'ı Dünya Kadınlar Günü olarak açıklamasından bu yana dünyanın her yerinde Kadınlar Günü olarak kutlanıyor. 8 Mart sadece kadınları hatırlamaya değil, kadın hakları, kadın-erkek eşitsizliği ve kadına karşı şiddet gibi sorunların da tartışılmasına vesile oluyor. Dünyada kadınların yüzyıldır yürüttüğü özgürleşme mücadelesinin anıldığı ve kadınların güncel taleplerinin ifade edildiği bir gün olarak kutlanıyor.............
-
DUMANLI ALADAĞ
Hava ayaz mı ayaz Zozan tepe çok serin
Ey dumanlı Aladağ karın, sisin var senin
Kekliklerin yatağı, pınarların mekânı
Hepsi de delik deşik derelerin hep derin
Derdin, çilen çok senin Yağlıca Dağı harsın
Yüksek zirvelerin var bir de kubbeli başın
Güllerin, çiçeklerin, menekşelerin pek çok
Yaz-bahar günlerinde tükenir gider karın
Kazıkkıran Dağı hep Camuşlu'ya bakarsın
Geçen giden her ömrü paramparça edersin
Niye böyle eylersin ezelden beri her dem
Sen bazen geçit vermez bazen de can alırsın
İçine dereleri, pınarları katarsın
Hep bedenini büker uzaklardan gelirsin
Etrafında naneler tertemiz sularlın var
Zerapxane'ye varan Bingöl'den gelen Aras
Doğunun nehri Aras nazlı nazlı çağlarsın
Gece, gündüz akarsın dağı, taşı aşarsın
Etrafında bağ, bahçe gül, gülistan kokarsın
Hem hayatsın hem yaşam Kağızman'da geçersin
Kağızman şan, şöhrettin altmış dört köyün var,
Çilehane, Böcüklü, Şaban, Karabağın var
Paslı, Kozlu, Camuşlu, Karakuş, Akçakale
Dillere destan olan narın, elman, kaysın var
Selâm olsun halkına Kürt'ün, Türkmen'in var
Todan, Tuzlu, Değirmen, Kandil Derelerin var
Herle aşın keten var kurutun var lorun var
Kamışlı, Turnagöl'ün sayısız göllerin var
Elem, kederli günler yoksulluk süründürür
Gurbet eller çiledir bir gün beden göçer gider
Ben Çobanoğlu daim ah û figan ederim
Kağızman, Aras deyip sılayı sayıklarım
Mehmet Çobanoğlu
09.03.2012
İstanbul
-
BEN YAZARIM ONLAR BOZAR
Şeyda oldum mecnun oldum şu âlemi gezerim
Dert ardımı bırakmıyor sanki her yer mezarım
Bir o yandan bir bu yandan hor görüyorlar beni
Her dem bana ah û zardır feryat, figan ederim
Tüm güllere sevdalandım bağ, bahçemi bozdular
Barıştan bir saray yaptım tankla, topla yıktılar
İşçilere yoldaş dedim, köylüyle kardeş dedim
Alıp beni götürdüler zindanlara koydular
Alevi-Sünni, Bâtıni; Müslüman, Gayrimüslim
Arap, Çerkez, Laz, Ermeni sizleri çok severim
Güvenmeyin soyanlara, sömüren her düzene
Türkler Kürtler benim canım tüm halklar hep Kardeşim
Ben dağları yol eyledim yollarımı kestiler
Harlayan yüreğim yandı su bile vermediler
Geldi geçiyor şu ömrüm; düzen hep aynı düzen
Köyde, şehirde her yerde çaldılar hak yediler
Yüzü kavruk ırgat elleri nasırlı işçi
Dillimde büyük sitemdir yüreğimde bir acı
Patron -ağa yedi bizi seni, beni, herkesi
Ben yazarım onlar bozar soyanlar çok yalancı
Mehmet Çobanoğlu
11.03.2011
İstanbul
-
BUGÜN BEN BİR GÜZEL GÖRDÜM
Bugün ben bir güzel gördüm kaşı, kara gözü ela
Zülüfleri yana düşmüş yanakları al al olmuş
Vardım sordum o güzele halin neden böyle olmuş
Yürek sevmiş gönül sevmiş kavim kardeş onu kovmuş
Bugün ben bir dilber gördüm hep haline ağlar gördüm
Annesi de kurban olsun o boynunu bükmüş gelmiş
Vardım sordum o güzele dertlerine yanıp kalmış
Sevdalanmış yürek sevmiş herkes onu suçlu saymış
Bugün ben bir bacı gördüm gözlerini yaşlı gördüm
Yazmasında al kan vardı sebebini sual ettim
O söyledi ben ağladım yürekten çok ah çektim
Yasaklanmış bir yâr sevmiş ona hep teselli verdim
Bugün ben bir ceylan gördüm ürker halde korkar halde
Umutları pek kalmamış köyden atılmış, kovulmuş
Kara yazmalı o esmer hırpalanmış çok dövülmüş
Ama seven yüreğine törelerce yasak konmuş
Mehmet Çobanoğlu
12.03.2012
İstanbul
-
SENİ İSTİYORM KAĞIZMAN
Azgın dalgalara rağmen
Rotasını karaya çeviren
Bir gemicinin yelkenine binip
Karaya çıkmak istiyor şu gönlüm
Rüzgâra tutunup uçmak
Bulutların kanatlarına takılıp
Masmavi gök kubbeden aşağı eğilip
Memleketim seni görmek istiyor şu gönlüm
Gülü dalından koparılmış
Güle sevdalı bir bülbül misali
Nicedir hep feryat-figanım var benim
Perişanım ben derbeder oldum zordayım
Fersah, fersah benden çok uzaklarda kalan
Zümrüt yeşili Kağızman seni istiyor şu gönlüm
Kan kızıl narıyla
Güneş sarısı zerdalisiyle
Al-beyaz uzun şah elmasıyla
Hasuda, Kete, haşıl, herlesiyle tanınan
Cihana nam salan ismi güzel şanı güzel
Gül, gülistan, bülbül diyarı seni istiyor şu gönlüm
Hepsi şirin hepsi güzel
Şaban'ı, Harı, Karabağ'ı, Oluklu köyü
Saçları örüklü tüm Türkmen güzelleri sanki huri
Ela göz, kalem kaş, ay yüzlü Kürt kızları birer melek
Bağı, bahçesi cennet Kağızman seni istiyor şu gönlüm
Sana bir şiirdir yürekten yazdığım
Yıllardır özleminle harlandığım sılam
Ben Çobanoğlu şu dert yüklü yüreğimle
Hepe kor ateş oldum sana, seni istiyor şu gönlüm
Mehmet Çobanoğlu
20.03.2012
İstanbul
-
BAHAR BAKIŞLAR
Beklenen bahar gelişiydi
Şafak bakışlı
Bir sığırcığın gagasından gelen
Gün doğumuyla ülkemiz aydınlatacaktı
Artık sahillere
Kan kırmızı
Acı dalgalar vurmayacaktı
Ölüm pençeli gözyaşları
Annelerin yüreğini dağlamayacaktı
Beklenen bahar gelişi
Çocuklarca yakılan
Newroz ateşi
Umutsuzluğun umut olacaktı gayri
Anadolu bozkırından
Dört başlı bir ok gibi gelen
Emir ferman
İstanbul'u deldi geçti
Yürekleri de yaktı gitti
Bir kez daha kan aktı yepyeni bir bahara
Bahar bakışlar derin yaralı
Yalnız bulutlar değil
Ateşte ağlıyor
Toprak eriyor
Asla
Unutmayın bu anı
Ellere acı doldu, tabutlar taşınıyor
Özgürlüğün doğum sancısıdır
Çığlık çığlığa
Zoru aşıp bahara akan
Baharı özgürlüğe götürecek zaman
Gül kopartanlar, can alanlar
Vatan toprağın
Her bir köşesinde
Newroz ateşi yükseliyor
Dağlarda umut
Gözlerde şafak
Mazlumları kurtuluşa götürecek halklar var
Mehmet Çobanoğlu
22.03.2012
İstanbul
__________
-
BİRR ÜLKE KURALIM
Kırlara gül dikelim kuşlara mekân olsun
Gönüler bahşedelim hepsinde sevgi olsun
Ne bulut ne sis olsun, gökyüzü mavi kalsın
Dağlara şafak vursun ülkeye güneş doğsun
Sevmeyi bilenlere gönül- yürek verelim
Doyasıya gülelim, gülücükler saçalım
Analar ağlamasın ülkeye barış gelsin
Tank-top nedir atalım; elerde kalem kalsın
Güzel bir yurt kuralım herkesin yurdu olsun
Bir memleket sevelim halkları mutlu olsun
Tükensin ayrım, gayrım bütün yüzler hep gülsün
Hiç sınıflar olmasın, insanlar eşit olsun
Engelleri aşalım hep barışa koşalım
Tüm patron, ağalara hiç boyun eğmeyelim
Hırsıza yüz vermeyin, soyana müsamaha
Ülkeyi baştanbaşa halklara sevdirelim
Mehmet Çobanoğlu
24.02.2012
İstanbul__________________________________________________
-
GELEN ÇALDI GİDEN ÇALDI
Öyle bir düzen kurmuşlar halklara faydası yoktur
İşçi açtır köylü açtır zenginler daima toktur
Ne huzur ne neşe kaldı her gün başka kargaşadır
Dostluk, kardeşlik kalmamış, zerre kadar saygı yoktur
İşçi yoksul köylü yoksul, gelen soymuş giden soymuş
Talancı talanı vurmuş, vurgun vuran köşe olmuş
Vatan, millet, bayrak deyip ülkeyi zapt eylemişler
Kimi ağa kimi patron halklar hep zora sürülmüş
Doğu-battı dememişler ülkeyi hep sömürmüşler
Hak, hukuk, barış isteyen halkı deliye saymışlar
Zengine villa, şato az, yoksula gecekondu çok
Özgürlük isteyenleri kör zindanlara koymuşlar
Gelen çaldı giden çaldı namussuzun cebi dolmuş
Hacca gitmek çıkar olmuş namaz kılmak adet olmuş
Ne vicdan ne ahlak kalmış, nice yürekler hep yanmış
Ağalarda dümen pek çok patronlar halklar soymuş
Ezenlerin zulmüdür bu güçlü zayıfa vuruyor
Süren giden bir savaştır yanan ocaklar sönüyor
Yuh olsun şu çalanlara halkları aç koyanlara
Halk uyandı uyanıyor devrim güneşi doğuyor
Mehmet Çobanoğlu
28.03.2012
İstanbul
-
ACILARIN DİYARIYIM
Ardıma düşen kederdir, ben derinden yaralıyım
Dinmeyen gözyaşlarımdır acıların diyarıyım
Yüreğim yanan volkandır içim ateş, alev, hardır
Dumanlı dağlar yol verin başımı alıp gideyim
Gözlerimden akan yaştır beni bitiren hüzündür
Kavimdir, kardeştir, yardır eriyip giden özümdür
Özüm size kurban olsun oy şu bendeki hal nedir
Aşım bana zehir oldu, her anım bana ölümdür
Halım, ahvalim hoş değil ağır, ağır eriyorum
Çığlıklarım duyulmuyor içten içe boğuluyorum
Gurbet eller beni yedi siyah saçlarım ağardı
Ah kurban olduğum annem göç eyledim gidiyorum
Dönüşü olmayan yolda bu şiiri yadım sizlere
Kaçıp gidiyorum gayri hep ağlıyorum hallerime
Anlayamadınız beni; gururunuza yenildim
Ömrüm size kurban olsun siz kavim, kardeşlerime
Mehmet Çobanoğlu
02.04.2012
İstanbul
-
BİR YÂRE SEVDALANDIM BİRDE GÜLE
Benim yaralı gönlüm bir yâre bir de güle düştü
Yâre güzel yar dedim yakan bakışları bomboştu
Baharıma kar yağdı günlerim karakışa döndü
Al, kızıl gülüm soldu canım yandı bağrım tutuştu
Dertli gönlüm eridi her gece uykularım kaçtı
Ardı ardına gelen gözyaşlarım sel oldu taştı
Yârin cilvesi, nazı, dert oldu yüreğimi bitirdi
Derdim, kederim, çilem, doldu taştı boyumu aştı
El uzatım al güle tüm dikenleri beni sardı
Güzel yâre döndüm yüzü, gözü sanki bahardı
Mest oldum o yüzüne oralı olup yüz vermedi
Yüreğimi de yaktı, yanık bağrımı çor bağladı
Ne bahar ne yaz kaldı bülbülün konduğu al gülde
Ne gülücük ne sevgi kalmamış melek yüzlü yârde
Cihan bana bir zindan, yaşam ise hep haram oldu
Deli, divaneyim ben, artık kaçar oldum bu yerde
Hasrettim, derdim bitmez beni bitiren günler geçmez
Gönülüm yola çıktı ya yâre varır ya da varmaz
Çobanoğlu'yum ben olan bitene aklım ermez
Para- pul nedir bilmem şu düzende yüzüm hiç gülmez
Mehmet Çobanoğlu
03.04.2012
İstanbul
-
AŞKIN BAĞI
Yakan dehşet, zulümdür ciğerimde hep kanayan
Yüreğimi de dağlayan beni halklara bağlayan
Gönlümde ki akan, coşan aşkın alaz, alevidir
Benim sevdam böyle bir aşktır halkları kucaklayan
Ben ne Tahir ne Yusuf'um ne Sîyabend ne Emrah'ım
Benim aşkım başka bir aşk ben ülkemin aşığıyım
Tek mürşidim halk yoludur, tutkum yaşam sevdasıdır
Döşümde özgürlük aşkı, pir Sultan'ın yolundayım
Ne Ferhat'ım nede Kerem ne Mecnun'um nede Mem'ım
Bir güzele meyil verme ben halkımın kölesiyim
Kerem Aslı için yandı Ferhat Şirin'e ağladı
Ben ülkemin sevdalısı umut, barış şairiyim
Yüreğimde aşkın bağı gülleri de tüm halklardır
Meşaleleşen alev, ateş bendeki böyle bir haldir
Dadaloğlu, Köroğlu'lar Mahir, İbo, Deniz'ler
Yüreğimi sarmalayan bıraktığınız ateşidir
Mehmet Çobanoğlu
05.04.2012
İstanbul