Değerini bilmeli insan,Bir avuç sevginin
Gülümseyerek bakan bir çift gözün,
Bilmeli değerini yaşama bağlanan anların,
Sorgusuz sualsiz hediye edilen kalplerin
Ve dönüp bakmalı ardına,Bir saniyede olsa giderken,
... ...Bakmalı ardına,Bıraktığı kalbin yıkıntılarına!.
Vazgeçmeli her defa fazlasını istemekten,
Kaldırıp atmalı gururu bir çırpıda çöpe!.
Teşekkür etmeyi bilmeli onu gerçekten seven yüreğe
Susmalıyım belkide!
Kefenleyip tüm kelimeleri, cümleleri, öylece mısraları gömmeliyim.
Ne sahibim bu yerde, ne de kiracı,
Sadece bir ömürlük misafirim ben.
Bazen çok yoruldugunda
Bazen çok sıkıldıgında
Bazen yalnızken
Bazen bı dostunun senı zıyaretınde
Bahanesı ne olursa olsun
Olumlu ya da olumsuz
Hep yanında bı kahvedır aranan
Olmazsa olmazındır.
Ozledın
... Merak ettın
Beklersın onu pencere önlerınde
Guneslı bı gunun ılk ısıltıları
Ya da gunbatımının guzel tonları
Hep yanında bı kahvenın kokusu
Agzında kahve tadı
Beklerken...
Özlerken
Severken
Üzulurken
Yalnızken
Bırıyleyken
Hep bı bahanen var onun ıcın
Bır bardak sıcak CAY..!!!
Hayat işte.. Kimisinde gönlü kalır insanın, kimisinde aklı... Bazıları hayallerini çalıp kaçar, bazıları umutlarını... Rüyalarını da ele geçirenler olur, gerçeklerini de... Gün gelir sevmeye çalışırsın tekrar, yapamazsın.. çünkü elinde hiç bir şey yoktur artık, verebilecek neyin varsa onlarda kalmıştır... dedim ya Hayat işte...
Emanetim olsun yüreğin bırak, aklına gelmeyen başına gelsin, kendini bana bırak Hadi ne duruyorsun tut ellerimden, özleminin sıcak terlerini çarp yüzüme, üşüyorum
Keskin ayazlarla bükme belimi.
Unutma, Ay ışığı değil odana yansıyan, geceyi giymiş sana gelmişim gül kırmızı nefesimle, ne yol bilirim ne iz.
Korkma, sarmaşık misali sokul masallarıma, kim bilir ne destanlar yazacağız daha Almayacağım seni senden, yaralamayacağım
Dört mevsime kor düşürsem de yakmayacağım ellerini, gözlerim cehennem ateşi de olsa sakınma.
Anla artık, ait olma "emanet" ol yüreğime
Beni kabul et yürek yangınımla, sen yanmasan da olur..!
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir fırtına çıkmışcasına, büyük
İçimdeki güllerin boynu bükük
... Bir zaman kalakalırım öylece
Neden sonra gittiğini anlarım
İçimde güller ağlar, ben ağlarım
Kalbimizi kırabilirler,razıyız buna.
..(Biraz ağlar ferahlarız!)
... Gururumuzu kırabilirler.
..(Zor da olsa dayanıyor insan!)
Her şeyi kırıp dökebilirler.
..(Toplar toplaştırır, yapıştırırız hepsini!)
Ama hayal dediğimiz o şey var ya işte onu kırmasınlar