@mertali adlı üyeden alıntı:
hiç veda etmeyi beceremeyiz... Aslında veda etmek istemeyiz... Birileri gitse de hayatımızdan, bir yanımız hep o gidenleri beklemek için ordadır... Çünkü veda etmeyi sevmeyiz... Bir süre sonra her şarkının anlamlı gelmesi bu yüzdendir... Ya da en olmayacak anlarda dolan gözlerimize tahammül etmek zorunda kalmamızın sebebi budur... Ve hiç bir zaman çekip gidemeyiz... Gitsek bile o var olan yokluğu dile getiremeyiz... Alışmaya çalışırız en kötü... Ve bu bekleyişin sonuna yine ekleriz.. 'Bir gün' diye... O bir gün için yaşarız bazen. O bir günü unuttuğumuz anlarımızda kızarız kendimize... yine o bir günü hatırlatırız uyandığımız her sabah kendimize... O bir günü hayal ederek uyumuşuzdur zaten... Ve o bir gün gelir ya da gelmez işte... Bir gün...
Sonra o bir güne sığmayan bir 'biz' birikir içimizde... .Olanlara, olduğundan fazla anlam yüklememizden dolayı olsa gerek ki, adımımızı attığımız an değdiğimiz her boşlukta sarsılırız.... Ama bu boşlukları da kabul edemeyiz...
Çünkü veda etmeyi beceremeyiz...
'Görüşmek dileğiyle' deriz... O 'bir gün'ü bekleriz ...
Orijinali Göster...