Öğretmenlik anımdan bir kesit..
Küçükken hep yıldız kaydığında yıldıza bakıp dilekler dilerdik
çocukluk işte bazen bulutların üzerine uzanmak isterdim , bazen gökkuşağını tutmak bazen de uçurtmanın uçtuğu gibi onla beraber yükseklere uçmak
insanlarının dileklerinin olması , hayal kurmak güzel olsa gerek
şimdiye kadar neyi dilsem olmadı
ya da hep olmayacak şeyleri diledim belki de
gerçekleşen tek hayalimdi öğretmen olmak..
çocukken oynadığımız evcilik oyunlarındaki kadar kolay değilmiş birşeyleri öğretebilmek
kafalara yerleşmiş eski düşünceleri silmek zormuş
öğretmenlik çok sabır istermiş , emek istermiş ve bolca da sevgi..
bu göreve ilk başaldığımda tecrübeli öğretmenler nasihat etmişlerdi
acımasız olacaksın , öğrencinin her dediğine inanmayacaksın ve asla onlarla gülmeyeceksin
ipleri onların ellerine verirsen bir daha asla alamazsın.
İpleri onların eline verirsen sen huzursuz olursun sen üzülürsün..
Bu birazda karakter meselesi sanırım,
asık suratlı yüzü turşu satan bir öğretmen yoktu benim hayalimde
şimdiye kadar hep güleryüzlü öğretmenlerimi , sıcakkanlı sevecen öğretmenlerimi hatırladım hep..
İlk zamanlarda zorluk çeksemde öğrencilerle kaynaşınca anladım ki ,
onların muhtaç olduğu şey, sevgi onların muhtaç olduğu bir iki çift güzel söz ve gülümseyen yüzlermiş..
Ne kadar çok seversen o kadar çok sevilirmişsin
geriye dönüp baktığımda anladım ki sadece ben değil onların her biri de benim hayatıma birçok şey katmış
İnsan bazı şeyleri yaşarken fark etmiyor..
Fark ettim ki ben onları çok sevmişim.. Her güzel şeyin bir sonu olur değil mi
Belki seneye başka bir okul olacak
yeni yeni pırıl pırıl insanlar olacak
Zaman değişecek, mekan değişecek, insalar değişecek
Ama yaşanan güzel anılar baki kalacak ..
En çok geceleri hüzünlenir insan
Ya kalkıp dua eder
Ya iki rekat namaz kılar
Ya ayı , yıldızları seyreder
Ya da kendisiyle baş başa kalır kendini dinler
En çokta anıları düşünür gece insan yaşadığı iyi kötü anıları
bazen iki damla gözyaşı da eşlik eder yoldaş olur
Ya da yürek dile gelir kelime olur, söz olur kağıda düşer
En çokta geceleri düşünür insan..
Hani bazen unutmak istersin
Yaşadığın acıları da hüznü de kalbindeki mezara gömersin..
Kendine de insanlara da bir şans verirsin..
Sanırsın ki aynı şeyler tekrar etmeyecek
Yeniden güvenirsin, inanırsın birazda
Hayatın toz pembe olacağını düşünürsün..
Hayaller kurarsın uzunca zamandan sonra ilk kez güvenmenin verdiği heyecanla..
Uzunca zamandan sonra ilk kez mutlu olmuşsundur, yüzün gülümsemiştir belki de
Hayatım yoluna girdi dersin, huzurumu buldum
Ama yolunda gitmeyen birşeyler olur.
zaman tekrar etmez ama acıların tekrar eder
Yıllar önce yaşadığın şeyin aynısını yaşarsın
Ve bir kez daha kızarsın kendine insanlara güvendiğin için..
Yine hüzün kaplamıştır yüreğini,
Yine kendi bilinmezliklerinde boğulursun
Ve bir kez daha söz verirsin kendine
Artık Kimseye güvenmeyeceğine dair
Belki de hiçbir zaman tutamayacağını bile bile...
Aylar önceki ilk tanışmamızı hatırlattı bana..
Birazdan rüzgarda çıkacak, üşüyeceğiz birlikte
Isınmak için bir yer ararken o kafeteryayı göreceğiz..
İçeri gireceğiz tam da en sevdiğimiz şarkı çalarken
Gülümseyeceğiz birlikte
Bizim şarkımızı duyunca...
Boş bir yer ararken gözlerimiz pencerenin ucundaki masaya ilişecek
Oraya geçip oturacağız bir süre sessizce şarkıyı dinleyeceğiz
Sonra sen yine papatyam, kırçiçeğim diye başlayacaksın söze,
Ben yine gülümseyen yüzüm diyeceğim..
Utanacağız ikimizde...
Sesiszce duracağız öyle hiç konuşmadan
Sükutumuz anlatacak bizi..
Belki de en çok seninle sükut etmeyi seviyorum
Sükutumun içinde gizlediğim kalbimi bulmanı
En çok da beni anlayan sıcacık yüreğini....
papatya..
@TeNNiSeR beğenmenize çok sevindim , okuduğunuz için ve değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim. Beğenen yüreğinize, okuyan gözlerinize sağlık olsun
2014'e Dair
Koca bir yılı geride bırakırken, ilk kez hüzün dolu kalbim..
Gözlerim ilk kez bu kadar çok yaş dolu, kalbim ilk kez bu kadar çok acıyor belki de..
Geçen yılıma dönüp baktığımda mutluluklarla dolu koca 1 yıl geçirdim demeyi isterdim..
Şu anda hüzünlerimi değil, sevinçlerimi heyecanlarımı anlatmak isterdim kağıda...
İlk kez kendimi yalnız hissediyorum
Bilmediğim koca bir şehirde kaybolmuş gibi..
Ne çok kayıplarım, ne çok kırgınlıklarım oldu..
Ne çok acı biriktirdim içinde anlatılmayı bekleyen,
Ne çok özlemler vardı kavuşmayı bekleyen vuslata dair..
İlk kez gözyaşlarımı saklamıyorum kimseden
Beklediğim neydi, aradığım ne ?
Belki bir teselli, belki de gözyaşlarımı silecek birisi
Bir liman , güveneceğim insanlar...
Düşündükçe farkına varıyor insanlar, yaşadıkça tecrübe ediyorsun çoğu şeyi..
Geriye dönüp baktığımda bir tarafta dostlarımdan yediğim kazıklar,
Diğer yanda ihanet..
En çok can yakan da değer verdiklerinde değerli olmadığını görmek..
"Ölçülü sevin" demiş ya Allah Resulü (s.a.v) Efendimiz,
Çok sevince gidiyormuş herkes.
İlk kez bunu anladım.
İnsanoğlu işte, kimisi çok sevilsin ister, kimi rahatsızlık duyar aşırı sevgi ve ilgiden...
Sıcak bir tebessüm iki çift sözünü esirger çoğu zaman en yakınındakinden..
Sevgiyi hak edene, değeri değer verene verecekmişsin..
Bir çıkar ilişkisi gibi..
Karşılıksız değer verince , çöp kadar kıymetin kalmıyormuş insanın gözünde..
Kurması zor, ama bozması kolay oluyormuş arkadaşlıkları, dostlukları..
Hayatın bana öğrettiklerine inat, kin tutan biri olmadım hiçbir zaman.
Sadece sevdim hem de çok sevdim insanları..
Güvenmek istedim, iyi olduklarına inanmak..
İnsan çok değer verince gözlerinin önüne de perde iniyormuş,
Baktığını değil, görmek istediğini görüyormuş karşısındakinde..
Bu yüzdendi belki de büyük kırgınlıklar yaşamam..
Hani toz konduramazsın ya sevdiklerine, kötü söz söylemelerine bile dayanamazsın, kıyamazsın
Onsuz olmaz sanırsın, düşman kesilirsin belki de kötü söz söyleyenlere,
Uyarmaya çalışanları görmezden gelirsin
Sanırsın ki sende onda öyle değerlisin..
Bir gün öyle bir şey olur ki,
Kırmaya korktuğunuz, gözyaşlarınıza kıyamayan insan yanınızda yoktur..
Anlarsınız ki gitmek isteyen gidermiş,
Hiçbir bahane kalmasına yetmezmiş..
Çok sevince çabuk gidermiş ..
İnsan değer verdiği ölçüde yalnız kalırmış...
[HR][/HR]Açıksözlü olmak ne kazandırır bilmem ama çok şey kaybettiriyor
Yalanlarla süslemediğin kelimelerin riyakar insanlara bir beden büyük geliyor
Kulağa hoş gelen şeyler duymak istiyor insan
Yalan da olsa hoş şeyler
İnanmıyorum artık sen çok iyisin diyenlere.
Gülüp geçiyorum çoğu zaman
Beni de seven açıksözlülüğümle sevsin.
Sevene de sevmeyene de eyvallah.
Bir Kar Tanesinin Saflığında Sevdim
Yazmak isteyip de yazamadıklarım,
Susmak isteyip de susamadığım
Sana dair ne çok cümlem
Ne çok birikmiş acılarım, kırgınlıklarım varmış..
Her veda yeni bir başlangıçları doğururmuş
Her ayrılığın sonu vuslatmış..
Acılar yağmur tanesi gibi yağarken yüreğe
Pişmanlıklar sararken tüm bedenini
Zaman her şeyin ilacı olmaz çoğu zaman..
Akıp giden zamanda kendi bilinmezliklerime doğru sürükleniyorum,
Biraz pişman birazda yorgunum belki...
İçimde susturulmayı bekleyen küçük bir kız çocuğunun edasıyla
Biraz kırgın, biraz sevgi dolu...
Sevgiler çürüyüp giderken
Ben seni bir kar tanesinin saflığında sevdim...
papatya...
Gecenin ve hüzün deminin en yoğun olduğu bu saatte ben ve yalnızlığım oturduk birlikte çay içiyoruz. Sabahın ilk ışıklarının bizi neşe ile karşılamasını unuttuğumuz gülücüklerimizin yeniden doğmasını bekliyoruz.