Bu sabahta sensizliğe açtım penceremi
Önce güneşin o muhteşem kızıllığı göründü
Sonra tek tük insanlar çıkmaya başladı evlerinden
Sokaklarda sesler çoğalıyor
Simitçilerin sesi çıkıyor en çok da
Herkes bir şeylerin derdine düştü
Kayıp şehirlerde
Bini bir para etmeyen
Satılık sevdalar var
Bazende kiralık hayatlar yaşanıyor
Ötelerde bir yerlerde
Zaman mı çok acımasız
Yoksa zaman içinde yaşanılanlar mı
Belki de zamanın tamda içinde yaşayanlar
Hani bir şarkı vardır
Şarkılar seni söyler
Dillerde name adın
Artık ne şarkılar sevdayı söyler oldu
Nede dillerde sevdanın adı kaldı
Zaman değildi acımasız
Zamanın ortasında yaşayanlardı
Acımasız olanlar
Ve de acıyı yaşatanlar birbirlerine
Ve bu sonu gelmeyen düzensizlikte
Kalbimi yokladım herkesten uzak bir köşede
Seni öyle bir yere saklamışım ki
Kimseler ne varlığını anlamış
Nede sana ait sevdama bir leke gelmiş
Böyle temiz sevdalar varmı diye sormayın
Kayıp şehirlerde
Bini bir para etmeyen
Satılık sevdalardan uzak
Bir sevda kaldı yüreğimde sana dair
Yeni doğmuş bir bebek kadar masum
Ve kimsenin el süremeyeceği kadar temiz
--------------------------------------------------------------------------------
yine sensizliğin tamda dibindeyim bu gece
gökyüzünde milyonlarca yıldız
benim gördüğüm ise sadece gözlerin
inadına gün doğmasın diyorum
gözlerini kaybetmekten korkuyorum
yüregine saglık
Hüzün yağıyor bu gece
Sevdaların en güzelinin yaşandığı
İçinde sanki sen varmışsın gibi
Düşlediğim bu viran şehre
Yağan her damlada
Biraz gurbet
Biraz ayrılık
Ama en çokda sen varsın
Ben hep senli damlaları yakalamaya çalışıyorum
O hiç sana dokunamayan ellerimle
Yakaladığım her damlayı
Yüreğime basıyorum sıkıca
Sende biliyorsun
Orda bir tek sen varsın
Kimseler görmesin istiyorum
Kimseler dokunmasın sevdama
Sen gidince bir garip olur yüreğim
Tutsak kalmış güvercin misali
Bu şehir dar gelir sığamam
Bedenim kafeste aklımsa sende
Zaman içinde sayısız gemiler
Demir atmak istediler yüreğime
Gönül limanına taht kurmak istediler
An oldu dalgalarım savurdu
Bazen de limanın kapılarını kapattım
Açılmasını da istemiyordum zaten
Sen varken yüreğimde gönlümde
Nasıl buyur ederdim kalbime
Sahte sevdalar yakışırmıydı
Bir yanı çocuk kalan
Masum ve de deli yüreğime
Yüreğimde yüreğin var ne fark ederki
Ellerim ellerinde olmasada
Ve ben biliyorum ki
Gönül limanımdaki en son sevda sensin
Sen benim sevdiğimsin
Ben hiç sensiz olmadımki
Sabah doğan güne seninle birlikte merhaba dedim
Bahardan kalma temiz havayı
Senmişsin gibi içime çektim
Tıpkı sigaramın her dumanında çektiğim
Her bir nefes gibi içime doldun
Güne seninle başlamak ne güzel şey
Ve seni düşlemek özlemek
Bilirim zordur özlemek
Bazen içi acır insanın
Keşkeler sıralanır ardarda
Sana dair keşkeler güzel be sevdiğim
Ben hiç sensiz olmadım ki
Yorgun akşamlarda
Büyüttüm sevdamı
An oldu sessiz damlalar oldun gözlerimde
Bazende bir tebessüm dudaklarımda
Hayalini çizdim yıldızlardan
Arta kalan simsiyah gecelere
İçinde sen olduktan sonra
Her şey o simsiyah geceler bile
Güzel gelir oldu gözüme
Zaten içinde sen olmadan
Düşlediğim kurduğum
Tek bir hayalim bile yoktu ki
Ben hiç sensiz olmadım ki
Zamansız sevdalar duyardım
Yaşadığım zaman içinde
Ya aşk geç kalırdı
Yada bizler erken gelirdik aşkın kapısına
Kader derdik çoğu anlarda da
İçinden çıkamadığımız durumlarda
Belki güzel gidecek derken her şey
İşte bu benim beklediğim derken
Bu seferde üçüncü şahıslar çıkardı
Ummadığın yerde hemde umulmadık şekilde
Yaban eller kirletirdi sevdaları
Yaşanması gereken sevdalara
Nasip değilmiş denirdi bu kezde
Yürek bin parça olsada
Eller ne derse desin
Bu kez susmuyorum
Sessiz çığlıklarımda
Hüzün karası gecelerde
Gözyaşlarımla içimde büyüttüğüm sevdamı
Haykırıyorum tüm kainata
Aşkların en güzeli demişim sana
Sevdiğim duman gözlüm demişim
Eller karışmasın ne sevdama
Nede barındığı limana
Bilmezdim aşk bu kadar üzer insanı
Ve bilmezdim ömürden her gününü çaldığını
Usulca ve kendini belli etmeden
Tıpkı bir ince hastalık gibi
İçten içe kemirir kalbini, aklını ,bedenini
Helede şarkımızın çaldığı anlar vardı
Kadeh kadeh efkar sunardı masama
Her kadehte sen vardın
Ve ben her yudumda sensizliği içiyordum
İçinde sen olan sensizliği
Aşk üzüyormuş insanı bunu anladım
Düşünüyorum bazen
Neden sevdim diye
Başka derdinmi yoktu diyorum yüreğime
Ama bilemezdim ki aşkın en büyük dert olduğunu
Seni tanımayana kadarda bilemiyecektim beklide
Nerden çıktı karşıma diye soracak oluyorum
Cevabı hemen dudaklarından dökülüyor
Aşk kapıyı çalmazki!
Bu kez yoruldum cidden
Zaman mı yoksa mekan mı seni yordu dersen
Aşk yordu beni
Hemde hiç olmadığı kadar
Her gidişinde bir yara açıldı yüreğime
Derdime dert eklendi kısaca
Şimdi veda zamanı aşkla
Bu kez kalbime emrediyorum
Ve ben yalnızlığı seçiyorum