bütün katılımcılara bolşans dilerim...konu anne olunca ne yazılsa az kalıyor..allah onları başımızdan eksik etmesin ahiret alemine göçen annelerimizinde mekanları cennet olsun...
yarışayı düzenleyen arkadaşlarada teşekkür etmek istiyorum.güzel düşünülmüş bir organizasyon..
Hiç masallar anlatmadın bana..
Belki sende inanmadın hiç masallara,
Hayal kurmamı istemedinmi anne..?
Dalmamı istemedinmi..? boş diyarlara...
Yoktu sihirli değnekler dünyada...
Hiç daldınmı anne uzaklara..?
Göremediğin yarınların kırıklığında,
Yetemediğin oldumu seninde hayata..?
Bir olmazın içinde bakıp arkana,
Gözyaşı döktünmü sende...? suskunca...
Benziyormuyum anne ben sana...?
Hiç gördünmü dünyayı benim bakışlarımla,
Gülden çok diken olduğunu dallarda,
Farketmişmiydin sende benim yaşlarımda..?
Yoksa ben erkenmi baktım acılara...?
Saklamak istedinmi hiç, kanatlarının altında..?
İstedinmi anne bırakmamak yalan dünyaya,
Kızım kadar değerli annem, sen söyle..! ! !
Kızımı nasıl emanet ederim hayata,
Beni nasıl emanet verdin anne buralarda...? ? ?
Kimse bilmez...
Kimse bilmez senden başka
Kimse anlamaz hatta zaman bile,
Yitik hayatlar varken kızıl akşamlarda
Dünlerden habersizlerdi gelecek umutlar,
Genede kırgındılar yaşama...
Kuşların kırıktı kanatları
Solgundu hiç açmayan tomurcuklar,
Siyahtı tan yeri,güneş yok
İlk hazandı bu,delice yağdı yağmurlar
Dünden soğuktu hava, sisliydi duyguları
Acıydı bu son... olmamalıydı
Bir yerlerde vardı hayat pınarı,
Belki bulamayacaklardı ömür boyu ama
Varlığı teselliye yeterdi belki,
Belki kurtarırdı yaşamları...
Ayakta durmalıydı yeni yeşeren fidanlar
Dimdik ayakta kopmadan hayattan,
Kökleri toprakta büyümeli
Saçak saçak tutunmalı korkmadan,
Bir dayanak olmadan yıkılmadan...
Çıkmazlar..
Bir anı vardı, bilirmisin
Gözlerinin derinliklerinde gizli
Bir şarkı vardı hatırlarmısın,
En derin acıları anlatan,
Saçma kelimeler vardır bazende...
Bilemezsin neden
Neden dökülür dudaklarından...
Susmak kadar zordur söylemek,
Bir dağı aşmak kadar imkansız,
Yardım bekleyen duyguların vardır,
Kimsenin dönüp bakmadığı enkazlarda...
Hıçkırırsın,duyan yok...
Yaşamaya çözüm nefes almak olsada,
Can kırıkları yaşamın olmazında...
Bakakalırsın saklı umutlara,
Kim bilir, belki çözüm orda...
Hüzünle kesişen yaşamlarda,
Çıkmazların zorluklarında,
Olmaz dediğin olurlardasındır.
Bazen bir mücize beklersin hayattan,
Bazen sussun istersin ne varsa acıtan...
Bahar Atalay
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kıyılara vurdu dalgalar...
İçli ağlamaları vardı suların,
Anlamadı kimse,
Sessizlerdi..
Adı yoktu yarınların...
Eskisi gibi değildi haykırışları!
Vuruyordu herbiri,yüreğimin duvarına sanki...
Gözyaşlarıma karışan damlalarda bitiyordu hırçınlığı,
Ve yorgundu hayalleri.
Uzaklara dalmıştı gözleri,
Bitmeyen sonsuzluklarda gizliydi, gözlerinin yeşilliği...
Hangi yöne esse rüzgar, hasret bitmezdi.
Yoktu teselli...
Yoktu küçük bir damla sevgi bile,
Sevginin dili bu kadar derinmiydi,
Üzerine çıkmazmıydı suyun hiç,
Yeri hep diplerdemiydi...
Boğsada derin sular,nefessizde kalsalar,
Çıkamasalarda bir daha meydana
Razıydı sularda benim gibi,
Bulmalılardı diplerde sevgiyi...
Hayatmıydı bu sanki
Görmeden güneşin güzelliğini,
Anlayamadan sıcak bir kalbin sakinliğini,
Bu hırçınlık hayra alametmeydi...
Olmadan bir damla sevgi,
Yaşamak helalmiydi...
Bahar Atalay
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Son kırgınlıklardı...
içimi acıtan son pişmanlıklar,
sakladığım,biriki damla gözyaşım düştü gözümden,
hala sana ağlıyorum,bir görsen...
Yalan söyledim gururum vardı derken,
aslında yoktu,hepsini serdim ayağının altına,
son çabalarımda bitti,
sen değildin derken beklediğim,
unuttum derken yalan söyledim...
Aslında en güzel günlerim sendin,
yalnızım şimdi,çekip gittin,
hüzünlü keman seslerinde aradım seni,
düşen yağmur damlalarına sordum,
kuşlardan haber bekledim ama....
Sahimiydi dediklerin, yoksa kırmak içinmi dedin,
sana acıtırken canımı,yokken bir tesellim,
söyleyemediğim sevgilerimi sunmamışken daha,gittin! !
Zamanmı ilaç,yoksa zamanıdamı yokettin,
ellerindeydi kalbim,göremedin...
Kıymetsiz mutluluklarım vardı benim,
değeri bilinmeyen sevgilerim,
bir suya anlatsam,içimi döksem,
belki bir şelale olurdu sevgim,
susmazdı böylesine sesim,
yara almazdı kalbim...
Şimdi koştuğum çarelerimin peşindeyim,
bir tesellisi varmı dediğim,
ve beklediğim zor günlerimle birlikteyim şimdi,
Özlenen ve özlediğim.....
Bahar Atalay
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kimse bilmez senden başka
Kimse anlamaz hatta zaman bile,
Yitik hayatlar varken kızıl akşamlarda
Dünlerden habersizlerdi gelecek umutlar ,
Genede kırgındılar yaşama...
Kuşların kırıktı kanatları
Solgundu hiç açmayan tomurcuklar,
Siyahti tan yeri ,güneş yok
İlk hazandı bu ,delice yağdı yağmurlar
Dünden soğuktu hava, sisliydi duyguları
Acıydı bu son... olmamalıydı
Bir yerlerde vardı hayat pınarı,
Belki bulamayacaklardı ömür boyu ama
Varlığı teselliye yeterdi belki,
Belki kurtarırdı yaşamları...
Ayakta durmalıydı yeni yeşeren fidanlar
Dimdik ayakta kopmadan hayattan ,
Kökleri toprakta büyümeli
Saçak saçak tutnmalı korkmadan ,
Bir dayanak olmadan yıkılmadan...