BATILIMM

BATILIMM

Üye
28.06.2004
Uzman Onbaşı
3.150
Hakkında

#27.08.2004 21:43 0 0 0
#27.08.2004 21:29 0 0 0
#27.08.2004 21:17 0 0 0
#27.08.2004 20:55 0 0 0
#27.08.2004 18:37 0 0 0
  • Hayat Nedir Anne

    Benim hiç sapanım olmadı anne,
    Ne kuşları vurdum,
    Ne kimsenin camını kırdım...
    Çok uslu bir çocuk değildim ama,
    Seni hiç kırmadım, hem boynumu kırdım.
    Ben hayatım boyunca
    Bir tek kendimi vurdum!.

    Suskun görünsem de,
    Fırtınalı ve mağrurdum anne.
    Bir mızrak gibi,
    Aynada hep dik durdum anne!
    Ben sana hiçbir gün laf getirmedim,
    Leke sürmedim.
    Ama göğsümü çok hırpaladım,
    Kalbimi çok yordum...
    Ben hayatım boyunca,
    En çok kendimi sordum!.

    Benim hiç sevgilim olmadı anne,
    Ne bir yuva kurdum,
    Ne bir gün şansım güldü...
    Öpemeden bir bebeğin gıdısını,
    Tükendi gitti çağım...
    Kimi yürekten sevdiysem,
    Yüreğini başkasına böldü...
    Bir muhabbet kuşum vardı,
    O da yalnızlıktan öldü...

    Sen beni hep, göğsünde
    Acılarla mı soğurdun anne?
    Yoksa, evlat diye,
    Koca bir taş mı doğurdun anne?
    Eziyet değilim, zahmet değilim,
    Musibet hiç değilim;
    Bir senin mi balına sinek kondu, söylesene!
    Doğurdun da beni,
    Ne ile yoğurdun anne?

    Benim hiç hayalim olmadı anne...
    Ne seni rahat ettirdim,
    Ne kendim ettim rahat...
    Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat!
    Kaybolmuş bir anahtar kadar
    Sahipsizim anne...
    Ne omzumda bir dost eli,
    Ne saçımda bir şefkat...

    Say ki yollardan akan,
    Şu faydasız çamurdum anne...
    Say ki ıslanmaktan, üşümektim,
    Say ki yağmurdum anne!
    Bunca yıldır gözyaşını,
    Hangi denizlere sakladın?
    Oy ben öleyim,
    Sen beni ne diye doğurdun anne?

    Hayat nedir, nedir ki anne;
    Bir oyun, bir masal değil mi?
    Bak, kırıldı oyuncaklarım...
    Ömrüm gitti,
    Sevdam bitti...
    İnan, ben hiç büyümedim ki...

    Kaynak: Gözleri İntihar Mavi
    Yusuf Hayaloğlu
#27.08.2004 18:29 0 0 0
  • Hani Benim Gençliğim

    Hani benim sevincim nerede;
    Bilyelerim, topacım,
    Kiraz ağacında yırtılan gömleğim?
    Çaldılar çocukluğumu habersiz..

    Penceresiz kaldım anne,
    Uçurtmam tel örgülere takıldı..
    Hani benim gençliğim nerede?

    Ne varsa buğusu genzi yakan,
    Ekmek gibi, aşk gibi;
    Ah, ne varsa güzellikten yana,
    Bölüştüm, büyümüştüm.
    İçime sığmıyordu insanlar..

    Bu ne yaman çelişki anne,
    "Kurtlar sofrasına" düştüm..
    Hani benim direncim nerede?

    Hani benim övüncüm nerede;
    Akvaryumum, kanaryam,
    Üstüne titrediğim kaktüs çiçeği?
    Aldılar kitaplarımı sorgusuz..

    Duvarlar konuşmuyor anne,
    Ve açık kalmıyor hiçbir kapı..
    Hani benim gençliğim nerede?

    Daha kapılmamışken rüzgara,
    Tatmamışken rakıyı,
    Şiire yeni-yeni başlamışken,
    Koştum, dağlara koştum;
    Daha öpmemişken hiçbir kızı..

    Yağmurları biriktir anne,
    "Çağ yangınında" tutuştum..
    Hani benim bilincim nerede?


    Yusuf Hayaloğlu
#27.08.2004 18:28 0 0 0
  • Konu: Dostumdun
    Dostumdun



    Dostluklari bitmez sanirdim
    Yanildim.
    Bütün dostluklar tatli başlar tatli biter derlerdi

    Inandim.
    Neden böyle oldu bu son
    Insanlari hiç tanimadim.
    Insanlar doguştan temiz dogarlardi
    Buydu benim felsefem.
    Nerden bilirdim daha sonra kirlenecegini
    tüm umutlarin.


    Mahir Koçyiğit
#27.08.2004 18:26 0 0 0
  • Dost Bildiğim

    Bu böyle gitmez,
    Elbet bir gün döner,
    Bir gün dönecek bahtım.
    Allahım neden ben bu kadar şanssızım,
    Neden ben böyle talihsizim.
    Dost bildiğim, arkadaş bildiğim,
    Can ciğer bildiğim,
    Kardeşten ileri sevdiğim,
    Benim bir parçam olan insanlar,
    Meğer ne kadar iki yüzlüymüş,
    Meğer ben ne kadar safmışım,
    Bunca sene farkına varamamışım,
    Meğer ben körmüşüm,
    Meğer herkesi kendim gibi görmüşüm.
    Nereden bilirdim ki insanların,
    Bu kadar nankör,
    Bu kadar hain,
    Bu kadar namert olduğunu.
    Oysa ben güvenmiştim,
    Arkadaşım demiştim,
    Nerden bilirdim böyle olacağını,
    İnsan çiğ süt emmiş derler,
    Ben bunu ancak şimdi anladım,
    Ancak şimdi öğrenebildim.
    Ah bu dedikodu yok mu,
    Yuvalar yıkan insanları birbirine kırdıran,
    İşte hep bu dedikodu.
    Bunun bir anlamı yok ki.
    Neden insanoğlu böyledir,
    Neden yüzüme söyleyemediğini,
    Bana anlatamadığını,
    Gidip başkasıyla dedikodusunu yapar.
    Bu hainliğin sebebi nedir?
    Nedir bu kitapsızlık?
    Neden yaralarsınız beni?
    Bu namert dedikodu silahıyla.
    Elbet bir gün,
    Bir gün hesap verilecek.

    Elbet bir gün,
    Ahlarımı tek tek alacağım,
    Bugün değilse yarın,
    Yarın değilse mutlak mahşerde...


    Hüseyin Doğruel
#27.08.2004 18:23 0 0 0
  • Yalnızlığım

    her gece gezerken boş sokaklarda
    yüzerken ayın berrak ışığında
    kalbimin ayaklarını
    yalnızlık denizinde yıkıyorum

    kalbimin anahtarını atmışken dipsiz kuyulara
    karanlığın içinde senin sesini duyuyorum

    içimdeki çocuk büzüşmüş yatarken soğuk odamda
    yemeden aç susuz
    bırak ağlayayım ne olur
    doyasıya ölürcesine


    Köksal İkinci
#27.08.2004 18:14 0 0 0
  • Yalnızım Gecede

    Işıklar birer birer sönüp,
    Gece olduğunu fısıldayınca kulaklarıma,
    İçimde bir korku,
    İçimde bir yalnızlık başlar.
    Gözyaşlarım yastığımı ıslattıkça,
    Seni görürüm başucumda
    İçimde sevgi sevgiliyi arayınca
    Seni hissederim kalbimde.


    Halit Erkan Cengiz
#27.08.2004 18:09 0 0 0
  • Yalnızım Ben

    Yalnız gecelerimde hep o şarkı vardı dilimde
    Hasretinle erirken ben son mektubun elimde
    Koklamaya sevmeye doyamazken seni
    Ayrılık böldü bizi ikiye ama sevdan hep yüreğimde

    Kulaklarım şarkımızı duymadan
    Gözlerim seni karşımda görmeden
    Ellerim bedenine dokunmadan
    Uyku girmez gözüme seni bir kez olsun öpmeden

    Şimdi mahkumum ben ayrılığa
    Gecem gündüzüm gömüldü karanlığa
    Ben artık eski Gürkan değilim tanıyamazsın
    Sensiz yaşayamam, mahkum oldum yalnızlığa.



    Gürkan Aydın
#27.08.2004 18:08 0 0 0
  • Konu: Yalnızım
    Yalnızım

    işte yine yalnızım kara geceler...
    kalabalıklardaydım...
    ama yine yalnızım.
    sana sarıldım çarşafa dolanırcasına
    sana sığındım karalara bürünerek
    sana sarıldım sessizliğe gömülerek
    sana sığındım hayatı alaya alırcasına

    işte yine yalnızım kara geceler
    kalabalıklardayım...
    ama yine yalnızım.
    sana sarıldım ana kucağı gibi
    sana sığındım kuş yuvası sıcaklığı ile
    sana sığındım çocuk saflığı ile
    sana sarıldım uzalardaki sevgili gibi

    işte yine yalnızım kara geceler
    kalabalıklardayım...
    ama yine yalnızım.
    sana sarıldım kusura bakma yük oldum
    sana sığındım öksüz rüzgarlarda
    sana sığındım yağmur damlasında
    sana sarıldım gün geldi çok doldum

    işte yine yalnızım kara geceler
    kalabalıklardayım...
    ama yine yalnızım.
    sana sarıldım zaman zaman gözyaşlarımda
    sana sığındım biçare gönlümün sızılarıyla
    sana sığındım çarelerin tükenmiş çaresizliyle
    sana sarıldım yarım kalmış hıçkırıklarımda

    işte yine yalnızım kara geceler
    kalabalıklardayım...
    ama yine yalnızım.
    sana sarıldım her zaman dertleştim sıkı fıkı
    sana sığındım beni bende yaşa diye
    sana sığındım bensiz beni geçme diye
    sana sarıldım bir sana bir de yaşama sımsıkı


    Ayça Kargılı
#27.08.2004 18:06 0 0 0
  • Konu: Yalnızım
    Yalnızım

    Yalnızlığımdan değil yalnızlığım
    Söyleyemediğim için kimseye
    Yalnızlığımı...

    Sensizim
    Sensizliğimden değil bu yokolan düşler
    Boşluğundan içimde barındığın inin
    Sensizliğimi sana yükleyemediğim için sensizim...

    Sessizim
    Bulamıyorum pişman olacak bişey
    Yada ' yapmasaydım ' ile başlayacak bi ' keşke '
    Bitirememekten daha başka başlayamadığımızdan aşka
    Böylesine sonuçsuzum...

    Yansızım
    Ne benden taraf içimdeki ses
    Ne de hepten seni savunmakta
    Çakılmamış kibritler gibi düşüncelerim
    Yanmaya amadeyken bile sönüşe düşman
    Ergimiş güller gibi amansızım....

    Issızım
    Terk edilmiş parklar gibi
    Duaya hasret mezarlar gibi
    Sonsuz bir geceye mahkum bırakılmış
    Unutmuşum şafağın kızıllığını
    Ve ışıltısını yakamozların
    Karanlığın içinde darmadağın
    Işıksızım...

    Dönüşsüzüm
    Gülsüz ve dikensiz bir bahçeyim
    Güneşin cilveleşmediği dallarında
    Kuşların kelebeklerin
    Terk ettiği güzel olan herşeyin
    Ölümün bile kucaklamayı çok gördüğü yitik bir düşüm
    Ne yazık
    Ölüşsüzüm...


    H. Sayın
#27.08.2004 18:04 0 0 0
  • Konu: Yalnızdım
    Yalnızdım

    İlkokulda, Annemin verdiği harçlıkla,
    Aldığım simidi paylaşmak istedim,
    Yalnızdım...

    İlk haftalığımla aldığım uçurtmanın,
    Gökyüzünde salınışını, izlemek istedim.
    Yalnızdım...

    Kumsala uzanıp,
    Yıldızların altında dalgaların sesini dinlemek istedim,
    Yalnızdım...

    Çılgınca yağan yağmur altında,
    Çılgınlar gibi dans etmek istedim,
    Yalnızdım...
#27.08.2004 18:02 0 0 0
  • Konu: Yalnız Adam
    Yalnız Adam

    Yıllar boyunca yalnız kaldın,
    Sen ey yalnız adam.
    Bir kez sevdin ama hiç sevilmedin,
    Sen ey yalnız adam.

    Yıllar akıp geçti yollarda,
    Sen hep yalnızdın.
    Baharın soldu senin bu yollarda,
    Güzel hatıraların vardı yolun başında,
    Fakat yollar akıp giderken,
    Sen oldun sadece Yalnız Adam.


    Mehmet Ali Dündar
#27.08.2004 18:00 0 0 0
  • Konu: Yalnız Adam
    Yalnız Adam

    Yine ağlıyorum sensiz
    Hüznümü, kederimi kalbime saplıyor geceler
    Kara zindan gibi çöküyor üstüme
    Yalnızım yine kendimle,
    Zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorum
    İçime atıyorum hıçkırıkları,
    İsyan ediyorum kendimce
    Sensizliğe, bu soğuk gecelere,
    Üşüyorum sensiz.
    Yorgun bedenim farksız harabeden,
    Günler, aylar, yıllar oldu hala yüzün göremedim.
    Neden hep ben çekerim bu yalnızlığı?
    Yoksa o filmlerde izlediğim "yalnız adam" ben miydim?
    Böyle mi olmalıydı, hep ben mi acı çekmeliyim?
    Kahretsin. Sensizlik bana zor gelir.
    Ne olur gitme bir tanem.
    Bu çileyi yaşatma bana.
    Bak hala telefonum çalmadı.
    Neden susuyorsun?
    "seni seviyorum" diyen dudaklar neden hala suskun?
    Yoksa geçici bir heves miydim senin için?
    Elinde bir oyuncak mıydım?
    Hayır! Bunu ben hak etmedim.
    Bu çok bana, bu derdi taşıyamaz yüreğim.
    Harcanırım uğruna, aldırmadan geçip giden zamana!
    De ey kırmızı gülüm,
    Onu sevdiğimi sen söyle ona.
    Ne olur be gülüm söyle,
    "seni seviyor" de bitmemeli de.
    Ne? Sen de mi susarsın be gülüm?
    Zalım ayrılık seni de mi vurdu?
    Alışmak zor değil mi gülüm.
    Olsun canım olsun,
    Onun umudu da yeter bana,
    Bitsin artık bu çile,
    Bu işkence bu ızdırap,
    Çıkalım artık düze,
    Bu yokuşlar çok yordu beni,
    Sensizliğin son saatleri de tükendi gayrı.
    Hayat sensizlikse ölmeye değer be gülüm.
    Öleyim, ben de gideyim.
    Yaşamak haram bana artık,
    Ne de olsa sen de yoksun.
    Aşk yarası işte bu gülüm.
    Seni canımdan çok seviyorum..!


    Semih Ünal
#27.08.2004 17:59 0 0 0
  • Konu: Yalnız Adam
    Yalnız Adam

    Karanlığın ortasında bir insan
    Bulamıyor sığınacak bir liman
    karanlıkta yalnız kalmış biçare
    Soruyor kendine ben kimim diye
    Bulamıyor bir cevap dalıyor derinlere
    Bakınıyor etrafına sessizce
    Göremiyor, kimse yok ki çevrede
    Geçmişim geleceğim ve ben diyor
    Yaptığı onca hatayı düşünüyor
    Bir anda tüm hayatını tartıyor
    Hakkın terazisi şöyle sesleniyor
    Yanlışlar doğrulardan ağır basıyor
    Hayattan rol almamış yalnız adam
    Bomboş yaşıyor olanlara aldırmadan
    Zamanla toplumda tehlike başlar
    Kuzular ve kurtlar meydana çıkar
    Yalnız adam; av değil bir avcı için
    Avcı olamaz zaten herhangi av için


    Mehmet Ilgın
#27.08.2004 17:58 0 0 0
#27.08.2004 17:46 0 0 0