merhabalar.
umuyorumki,konu açış bölümüm ve şeklim doğrudur.
bendeniz, 1985 den buyana geçirdiyim trafik kazasından dolayı omurilik felçliyim. geçen 24 yılda, pek çok şeye ev sahipliyi yaptım,
özellikle hastalığın ilk 2 yılında, tenimde kurt bile besledim.
yatmaktan,bağrımda yaralar çıktı
bir sabah burnumun ucunda gördüm onu,
kolumu hareket ettiremiyorum felçten ki burnumdan atayım.
derin bir nefes aldım, burnumun ucuna doğru hüffff yaptım,düşürdüm onu.
o yıllarda, şimdiki gibi antiseptik ilaçlar yoktu,varsada köyde biz bilmiyorduk.
dolayısıylada, tenimizi yaralar bağlardı, yaramızda kurtçuk oluşurdu.
ilk hasta olduğumda, boyundan aşağımı ne hissediyordum,nede hareket ettirebiliyordum.
omurilik felcinde,en büyük gelişme ilk 2 yılda olur
bu 2 yılda neler yaptım: çok şey yaptım.
oturabilmeyi öyrettim kendime.
sonra kollarımı,ellerimi,parmaklarımı hareket ettirmeyi,
hissetmeyen bölgelerime his geldi.
şimdi aradan 24 sene geçti, destek alarak ayağa dikiliyorum lakin elbette
hareket edemediyi için bacaklarım yürümek imkansız.
bunun dışında, kendim giyinir
kendim yer içerim,kimseyede yüküm olmaz
haa, sağlam biri 10 dk giyinir ben 2 satte ))
şimdi, 24 sene öncesinden bende kalan hasarlar
1-bir elimin baş parmağı ve işaret parmağı hissetmez. ( kesseler ruhum duymaz)
2-dikilirim ama yürüyemem.
3-gövdemin % 60 lık bölümünü hissetmem
4-bacaklarımı hissederim,ama motor yoktur, yani ileri geri hareket.
5-bacağımın biri, içinde kazık var gibi dümdüz durur
6-gövdemi arkaya çeviremem, T. sandalye ile komple dönmem lazım arkadan biri bana seslenirse : )))
tüm bunlara karşın mutluyum. niye mi?
1-ben yoktan var ettim. çalışmayan elleri,kolları çalıştırdım.
2-ben engellininde birşeyleri başarabileceyini ispat ettim,pek çok engelli arkadaşım gibi. şirket kurdum ve işletmeyi becerdim, en az 400 kişi ekmeyimi yemiştir,şirketimi kapatana kadar.
3-1994 yılında dernek kurdum. başkanlığı bıraktım,ama dernek başka başkanlarla devam ediyor.
4-engelliyim diye,kenara çekilmedim ve tekwando salonu açtım vaktinde.
ve mini mini çocuklar gelip,enerjisini boşalttı.
5-en büyük acı evlat acıysıymış, bunuda yaşadım...
1985de engelli kaldığım o kazada, 7 aylık kızım ve 3 yıllık eşim gözüm önünde vefat etti.
----
tüm bunlar sadece benim hikayem. benim gibi nicesi var.
kafamda 2 tel saçım kaldı, 25 yaşında kafam havaalanı gibi oldu,
24 yıldır uğraşıyorum engelli hakları için, hani benden geçti benden sonraki engelliler rahat bir yaşam sürsün oldu temennim hep.
engelli sitemizi kurduk,dedikki engelliler gelsin tecrübemizi paylaşalım.
çünki,engelliler forumlarda pek düşünülmüyor.
main-board ın engelliler için bir köşe ayırdığını duydum ve geldim,
bu bölümün oluşmasında fikir veren ve hayata geçiren isimleri kutlarım.
bir engelli olarak, onure oldum.
tüm engelli ve engelli yakınları adına bu bölüme emek harcayan,tüm kardeşlerime ve dostlara, teşekkür ederim.düşünülmek,güzel ve onure edici.
ve bundan sonra bu bölümde soru soran (sağlık raporları, h sınıfı ehliyet,engelli otombili,engelli hakları vs akla ne gelirse) herkesi takip edeceyim, ve cevap bekleyen soruları elimden geldiyince cevaplayacağım.
24 yılın tecrübesini, inşşallah buradada paylaşacağım.