Gözyaşlarımı,hayalinle mayaladım;
Hiç olmazsa yokluğun bukdar zor gelmez diye,
Tutmadı...
Her adımımda sefilliğin tozuna saran odamda;
Keşkelerimi attım camdan aşşağıya;
Aşkının sarhoşluğuna sızdığım yoklar sabahında,
Dinsin diye bulantım kan karışık ciğerimi kustum,
Dinmedi...
Hep sakladım,çocuk bilmezliğimi,
Her işittiğim azarda affedilme yılışıklığımı;
Yalanı kötü belletildim;yemin yok yalanım;
Yokluğunun her akşam üstü ölmek istedim;
Ölemedim...
Sonbaharda gidişini hatırlatan;sarı;
Yokluğuna yaprak gibi kuruyunca rengim oldu.
Kahır sancılı yüreğime,yanağın pembesi güller ektim,
Bahtsızlığım deli sürgün veripte,bitince güller;
Kokmadı...
Ah be sevgili;
Sen gittin kurtuldun,
Ölümü yakarışlar bana miras...
Yuhlar olsun sana be Alaattin;
Bak işe yaramadı saklaman;
Çocuk bilmezliğini,sevginin cahilliğiyle;
Sıktıkça sıkıp sevileni;
İşitipte azarları;yetmedi sırnaşma telaşın.
Gitti..Gittiya uğurlar olsun...
Deli gönül durul,durulda pes de,tuş etmiş hayat.
İnat ettin belki bir nefes sonra gelir diye;
Bak boşaymış;onca bekleyişler,
Dala kalmış gözlerinle yolunu gözlediğin;
DÖNMEDİ...
Deyerli arkadaşım...o kadar güzel menası var ki bu şiirin...SUPER...yazan ellerin derd görmesin inşallah...daim yazıb yaratsın...teşekkürler güzel kelmelerle dolu şiirin için...sevimli arkadaşım...
Bir rüzgara uyandım,bir sabah;
Penceremden içeri giren;
Ve yüzümü bin dereceyle okşayan...
O Okşamaki;sadece adı kalmış insanlığın;
Penceremden attığı topa uyandım;
Plastik değil alev topu...
Ve o sabah beri;önce insanlığa,
Sonrasında aynalara küstüm...
Daha günah nedir bilmezken;
Cehennemin ateşini tattım..
Yazmam kızılına dönerken yüzüm;
Bahtım karası gözlerimi diktim insanlığa...
Topyekün olupta;alamadınız işte canımı;
Üstelik şimdi ben canımdan vazgeçmişken...
Bir rüzgara uyandım bir sabah;
Penceremden içeri giren;
Ve yüzümü bin dereceyle okşayan...
Yüzüm,derim çekilirken kurudukça;
Doymak bilmeyen bir domuz nefsi;
Daha daha diye iştaha geliyordur mutlaka...
Kebab olurken yüzüm yanağım,
Barbekü kıvamına gelmişmidir,
Yetermiyim insan etine acıkanlara...?
Yüzüm,elim acısıcısına dökülen gözyaşlarımı;
Biriktirsem bir tasta;susuzluğa;
Kanarmı etimin üzerine içilince...?
Ey ölü etine acıkmış insanlık;
Hangisi yetmedi?
Yeryüzü toprağımı dar geldi?
Ektinde bitmedimi mahsülün..?
Süttenmi kesildi yayım yayım yayılmış koyunun...?
Ki hala yetmezken bunca rızık;
Burnun pişmiş yüzüm yanığı tenimde...
Sayki çocuğunum;ne farkın kaldı;
Bin üçyüz sene önce toprağa gömenden..?
Bir evladı toprağa gömdünde;
Başak başak oğulmu verdi...?
Ey insancıklar zümresi insanlık;
Varsa Allahınız,kolaymı bellediniz cenneti...?
Girilirmi binderece alevi;
Yüzünüzde hissetmeden girmek...?
Kolaymı benden helalik almadan;
O kapıdan ümid etmek...?
Ey kapılar altında kalasıca insanlık;
Ya bana gözyaşlarımı;
Taze bir gül yaprağı tenimi geri verin,
Yada Ümidi kesin cennetten,
Ve Yaradanın rızasından...
İyisimi;siz alıştırın kendinizi;
Rüzgara uyandığınız bir sabah;
Pencerenizden içeri giren;
Ve yüzünüzü bin dereceyle okşayan,
Azrail'in eline...
Canım Arkadaşım Son şiirin boğazımı düğümledi okurken.İnsanlıktan nasibini almamış , 'insan' sıfatının yakışmadığı canileri kınadım bir kez daha şiirinde..
birbirinden güzel şiirlerin icin candan teşekkürler..Akıl ve kalp birleşince ne güzel dökülmüş dizelerin..
yüreğin hep bu ikisinin arasında gidip gelen sevgiyle kalsın ...
Yine güzel bi şiir...çok beyendim canım arkadaşım...
yazan ellerine saglıklar dilerim...derin menalı ve güzel kelmelerle dolu bu şiirin için candan teşekkürler dilerim...saol ki bizlerle paylaşırsın...
Göz,aşka ağlıyorsa eğer;
Damlası nehirlere değer.
Aşarda dağları;
Göğün yedi katına deyer...
Zaman akar değirmeninde devranın;çağlar.
Aktıkça zaman;gözler dahada ağlar...
Yol bulur belki yarin yamacına ki o nehir;
Yosun tutarda,yeşili yürekteki amansız zehir...
Bekleyişli mevsimler eremez bahara,hep aynı güz;
Bekleyense;gecelerin ayazında hep öksüz...
Gönüller gururu yüküm yüküm yüklenmiş katar;
Dönmez o kervan,aşkı çarşı pazar,yabana satar...
Bin bohça sevda,bin akçeye satılsada;
Bir tebessüm alamaz bine bin katılsada...
Anlaşılır...Anlaşılır elbet bu ticaret hep ziyan;
Getirisi pişmanlığa dolanmış yürekte hezeyan...
Gocunma be yüreğim,zoruna gitmesin haklı çıkmak.
Fayda değilki,yanan yüreğine kıvılcım çakmak.
Zaman;eskittikçe sevdanı,ölümden önceki seni;
Ederin yok;atlasla,kaftanla değiştirsen elbiseni...
Cennet sevdanın,son gün doğmadı ufkunda güneş;
Lanetli bir meyve yedi O gün eş...
Meyveki adı gurur;
Geçmez boğazdan;gırtlakta durur...
...........GURUR,GURUR...Ah GURUR...
...........Senki şeytandan kuvvetli;
...........şeytandan sinsi.
...........Ki;
............Kandırıpta şeytanı;etmedinmi,
..........."BAŞ MELEKLİKTEN...."
............Alaattin Akan...Ozan..
Sen susmuşsun Yüreğin kalemi konuşmuş ..cok ta güzel dile getirmiş okurken bizi etkilemiş..kalemini tutan parmaklarına , düşüncelerine hükmeden yüreğine sağlık canım arkadasım..
Ah be zalimler zalimi sevgili;
Bu nasıl adalet..?
Aşkımızın öldüren sen;
Yokluğunun zindanında;
Müebbet yatan ben....
Bu nasıl çelişki Allah'ım;
Dağ sığası yürek vermişken,
Melekler kıskanası yare,
Bu görünmezliğim neden...?
Kıpır kıpır atarken yüreğim;
Sevgiye destanlar devşirecekken;
Bu kekemeliğim neden...?
Neden..?
Neden be Rahmeti,Celalini kuşatmış Allah'ım..?
Beynimin çıkmaz sokaklarında,
Kayboluşum;neyi,kimin izini süreceğime,
Aklımın tükenişi...
Sende görüyorsun,
Beyhudedir bu soluk alışım;
Bu fanilikte,dört açsamda gözümü;
Gözlerimi tüketsemde seherlerde,
Feri erisede gözyaşlarımın tuzuyla;
Yok...yok...yok..
Hep aynı çıkmaz sokak vardığım...
Ne senden,ne yardan eser yok...
Sen bilinmekliğini murad edindin;
Bu avareyi yarattın;
Sır oldun sonra;ben akılda kayboldum..?
Yarda Senimi görecektim;Sende yarimi..?
Sen bilinmekliği murad ettin;
Ben bu kalabalıkta görünmekliği...
Seni sana sordum sen dolu kalabalıkta;
El ayak çekilince tan yelinde;
Fısıldadın seni,sırrı;
Söz aldın söylemiyecektim kimseye..
Söylesemde,söylediğim Sen sırım sen..
Bu dizelerki;
Yitik bir aklın şaşalamış terennümeleri.
Kime neyi anlatıyorum..?
Ben senden...aklım ruhumsa ta ezelden..
Hikayem yazılı Levh-i mahvuz'da;
Ah be zalimler zalimi sevgili;
Sen giderken;
Alınca aklımı başımdan katıpta yanına;
Böyle,
Boş bir kafayla,boş bir yütrekle,
Boşu boşuna isyan ediyorum Yaradanıma...
Canım arkadaşım;zahmet dolu bu güzel cevabın için,cömert yüreğin için,aramızda olduğun için sonsuz teşekkürler...Okuduğun her harf için Rabbim ömrüne bir gün katsın inşallah...
Kalemine ve kalemine hükmeden o güzel yüreğine sağlık arkadaşım OZAN,her biri diğerinden daha güzel bu şiirlerinizi bizlerle paylaştığınız için teşekkürler.