Tümceler
Son güncelleme:
-
Hiç beklemediğim bir anda, biri şöyle dedi bugün: "Senden bir şey beklemiyorum ama kendinden bir tane daha klonlar mısın benim kullanımım için? Hürmüz'ün de dediği gibi gökten erkek yağar mı? Yağarsa, senden bir tane daha olur mu? Olursa, ne tarafa doğru yağarsın?"
Ozan Önen
-
Sus pus olmuş akşamlar
İçimde ölen biri var!
Tüm hayallerimi ıskaladım,
Gizlemeye çalıştığım duygular ap açık ortada,
Adın bulaştı gözlerime çıkaramadım.
Bastırmıyor hiç bir şarkı sözü acılarımı,
Tüm şiirler lal,
Yoksun ya; yarım kaldım.
Pusulası yok yaşadığım hayatın,
Yüzüme hasret çarptı ağladım.
Ne olur gel,
Çıkar düşlerimden intiharları.
İsmet Baygın
-
Adın bir cenaze marşı gibi düşüyordu ağzımdan kulaklara.
adın, evden kaçmış bir kız çocuğu gibi düşüyordu ağzımdan kötü yollara.
uçurumlarına adını bağırıyor hala yamaçlarıma gömdüğün erkek cesetleri;
"lan kahpe!"
küfrünü sığdıramıyor ölüler sağlar kadar 23lük şişelere.
ama nafile,
bir seri katilin gözlerinde tanımamış mıydım sanki ben seni?
N.Topçu
-
Ona dair yalansız bir şey söylenecekse eğer;
Ben de yalancı şairlerin yalansızlığıyla söylüyorum:
"Adamdı o adamdı"
...yalan yok...yalan yok...
-
Bir gün insan virgülü kaybetti... O zaman zor cümlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya başladı. Cümleleri basitleşince düşünceleri de basitleşti. Bir başka gün "ünlem işareti"ni kaybetti. Alçak bir sesle ve ses tonunu değiştirmeden konuşmaya başladı. Bir süre sonra "soru işareti"ni kaybetti ve soru sormaz oldu. Hiç bir şey ama hiç bir şey onu ilgilendirmiyordu. Ne kâinat ne dünya ne de kendi umrundaydı. Bir kaç yıl sonra "iki nokta üstüste işareti"ni kaybetti ve davranış sebebini başkalarına açıklamaktan vazgeçti. Ömrünün sonuna doğru elinde yalnız "tırnak işareti" kalmıştı. Kendine özgü tek bir düşüncesi yoktu. Son olarak "nokta"ya gelindiğinde düşünmeyi ve konuşmayı unutmuş durumdaydı.
-
İsmimi unuttuğun zamanlardı .
Kimbilir ,
Belki de sadece ismimi .
Kaç gece sığındım bende bıraktığın sözlerine ,
Yarı üşür bir halde küfürler yağdırdım
Rüyalarımın kesilişine .
Kimbilir
Bilebilir ,
Hem de her gece !
Hatırlayabildiğim
Senden daha çok sevilmem ;
Daha çok ben
İçimden .
Şimdi aynaya son kez bak kendin için ,
Göreceğin yüz
Sende bıraktığım son eserim ...
/ Pelin ONAY
-
Eskimeyen düşler
İpin ucuna bağlağanan hayaller
Kopmamamak için sımsıkı tutulan yaşamlar
Beynin ücra köşelerinde gizlenmiş Umutlar
Bir daha gelmeyecek Kaybolan yıllar
Ruh sıkıntısı Kasvetli günler
Geri gelmeyecek zamanlar
Gözü kara tutuklu aşklar
Sebepli -sebepsiz gözyaşları
Toplanan eşyalar
Çarpılan kapılar
Bölünen hayatlar
Yok sayılan insanlar
Yokluk içinde boğulanlar
Varlık içinde sapıtanlar
İsteyipde söylenemeyen sözler
Yürek sıkıntısı mutsuzluklar
Genç Ölümler
Erken doğumlar
Gelenler gidenler
Ve sonunda elde kalanlar....
-
Sevgilim! Kaşığın içine bakıyor sonbahar yüzündeki siyah su birikintisi üzüyor seyrek yürekli kuğuları, ve Kırılan bir lades kemiğinin ardından unutulmadın, unutulmayacaksın da mıh gibi aklımdasın her yeni ayrılıkta sevgilim! gözlerin, bir kaşık sonbahar..
K.İskender
-
Gözlerin bakar da görmez
Ellerin tutar da bilmez
Gece gündüz fark edilmez
Demedim mi sana gönül
Sabahın tam üçündesin
Dertlerin en gücündesin
Hâlâ onun peşindesin
Gitme dedim gittin gönül
-
Hadi git yâr, geldiğin gibi.
Acıttığın yerden tüm acılarımı da topla git hadi.
Anlamadım yâr Sen mi yâr olmadın yoksa ben mi yarenlikten uzaktım?
Hangi kıyıya vurmuştu aramızdaki eksik o taş?
Hangi şarkıda yarım kalmıştı notamız?
Hangisatır içine sığdırabilmişti de seni;
sen bulunmazım olmuştun?...
Kahraman Tazeoğlu
-
Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun etme
Başka bir yar başka bir dosta meylediyorsun etme
Sen yadeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme
Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doğru
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun etme
Ey ay felek harab olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme
Hz. Mevlana
-
Gidecektim
söze daldım kaldım
yarısını gitmek aldı
yarısını kalmak aldı
sustum durdum
sözler havada kaldı.
Ö.Asaf
-
Bir tek senin görebileceğin bir yerden
sana gülümsüyorum...
onların duydukları kahkahalarım değil
aşkı tarif gerekirse
sana anlatayım
aşk ne biliyor musun
benim sana yaşadığım,
senin durmadan üstüne bastığın...
Ceyhun Yılmaz
-
" Aşk " diye bir şey yokmuş,, sevgi varmış,,
hani sevgi emektir,, derler ya yalanmış,,
Fazla emek,, Fazla değer zararmış..
Her şey yalanmış aşkta yaşananlar yaşanmamış sayılırmış..
Zaman gelir silermişiz bütün hatıraları..
geriye bir gözleri kalırmış..
Hani görmedikçe özlersin derler ya o da yalanmış..
Seni günlerce beklediğimde anladım..
Hani ağladıkça unutursun derler ya o da yalanmış..
Her gece başımı yastığa koyup ağladığımda anladım..
AŞIK olunca insanın gözü bir şey görmezmiş.ayakları yerden kesilirmiş..derler ya oda yalanmış aşk acı çekmek ağlamakmış.
bana sırtını dönüp gittiğinde anladım.
Hani ''Aşkımın bittiği yerde nefretim başlar derler ya o doğruymuş..Şimdi senden nefret ettiğim için anladım.
Hani çok özlersin değer verirsin.Onsuz nefes alamazsın derler ya bir anlıkmış gelip geçiyormuş her şey.Şimdiki mutluluğumda anladım.
Hani her şey toz pembe dünya güzel aşk güzel onsuz dünya karanlık derler ya hepsi bir anlıkmış.Sonraki gülmelerimde anlıyorum.
Hani herkes derdi de ben kızardım.''.Bunları hatırlayacaksın ''diye.
Bir tek bu doğruymuş seni hatırlıyorum hatırladıkça gülüp geçiyorum
-
...dönüp dolaşıp vardığım yerde /
senden / bir senden /uzak düştüm / ayrı düştüm /
belki de ilk kez /o zaman bölündüm...
-
Aşk..!
Aşk, Züleyha olacağını bile bile...
Yusuf'a vurulmaktır.
Yusuf olduğunu bile bile...
Kuyuya atılmaktır.
Kuyu olduğunu bile bile...
Yusuf'u saklamaktır.
Aşk; hem Züleyha hem Yusuf hem de kuyu...
Aşk; olduğunu olabilmektir belki de...
Nazan Bekiroğlu
-
..................
Biliyor musun sonbahar gelince İstanbul susuyor bazen.
Bu şehir sustuğunda en çok martılar hüzünlenir.
Ben bir şarkıyı arıyorum.
Ben bir şarkıyı arıyorum.
Ben bir şarkıyı arıyorum.
Ben seni arıyorum.
Tarık Tufan
-
adam yaşama sevinci içinde
masaya anahtarlarını koydu
bakır kaseye çiçeklri koydu
sütünü yumurtasını koydu
pencereden gelen ışığı koydu
bisiklet sesini çıkrık sesini
ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
adam masaya
aklında olup bitenleri koydu
ne yapmak istiyordu hayatta
işte onu koydu
...
üç kere üç dokuz ederdi
adam koydu masaya dokuzu
pencere yanındaydı gökyüzü yanında
uzandı koydu masaya sonsuzu
...
uykusunu koydu uyanıklığını
tokluğunu açlığını koydu
masada masaymış ha
bir iki sallandı durdu
bana mısın demedi bu kadar yüke
bir iki sallandı durdu
adam ha babam koyuyordu
edip cansever