Tümceler
Son güncelleme:
-
"Çalınan her kapı hemen açılsaydı,
ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı.
Bir kelebek avcısı bile çalıların yırttığı ayaklarla koşmak zorundaysa,
hayatın anlamını eliyle koymuş gibi bulmak kimin harcı?!..."
-
Bir garibsin şu dünyada
Gülme gülme ağla gönül
Derdin dahi çoktur senin
Gülme gülme ağla gönül
İşi gücü cevr-u cefa
Dünya kime kıldivefa
Hani Muhammed Mustafa
Gülme gülme ağla gönü
Ebubekir sıddık-veli
O'dur peygamberin yari
Hani Ömer, Osman, Ali
Gülme gülme ağla gönül
Onlar cihane geldiler
Hep gittiler kalmadılar
Gülmediler ağladılar
Gülme gülme ağla gönül
Birgün ola ecel gele
Kullar kulluğunda kala
Cümle mahluk toprak ola
Gülme gülme ağla gönül
Aşık Yunus söyler sözün
Kanlı yaşlar döker gözün
Eğer yazın eğer gözün
Gülme gülme ağla gönül
-
Dik bir yokus hayat,basinda azrailiyle bekleyen
Azrail melekten korkma!O bir emri yerine getiren
terbiyelen ahdini hatirla,kiyametten önce bir
kiyamet kopsa Allah'im sükür sana,kavus bana
Her gün korkuyu tanidigim ilk günüm
Her dün sana yaklastigim bir bölüm
her hüzün sorularima bir çözüm
Sana yürüdüm Hak sürüm sürüm
Kalbim sakli kalmis bir cürüm
Ey benim basimi alip duvarlara vuran gönülüm
Sen her böyle yaptiginda bin parçaya bölündüm
-
Ben ki toz kanatlı bir 'kelebeğim',
Minicik gövdeme yüklü Kafdağı,
Bir zerreciğim ki, arşa gebeyim,
Dev sancılarımın budur kaynağı!
Çile, Necip Fazıl Kısakürek
-
Gözlerimi kısarak görmeye çalıştığım bir sessizlik bu
Işıksız sokaklar var gözlerimde
Kayboluşumun anlamı
Bensiz ve yorgun
Nasıl da bekletiyor acımasızca
Nasıl da yakıyor içimi, sabır taşı gecenin köründe, sabahların koynunda..
-
Aklın kimyası ile aşkın kimyası başkadır. Akıl temkinlidir. Korka korka atar adımlarını. Aman sakın kendini diye tembihler. Halbuki aşk öyle mi? Onun tek dediği:
Bırak kendini, ko gitsin; akıl kolay kolay yıkılmaz. Aşk ise kendini yıpratır, harap düşer. Halbuki hazineler ve defineler yıkıntılar arasında olur. Ne varsa harap bir kalpte var!
TEBRİZLİ ŞEMS....
-
Aşkın Kültürlü Olmakla, Bilgili Olmakla da İlgisi Yoktur Sevgili!
Kanımıza Karışan İlkel Acı, O Yaban Ağrıyla
Hiçbir Kitabın Yazamadığı Hakikatlere Daha Yakınızdır...İnan!
Kim Demiştir Hatırlamıyorum,
Aşk Varlığın Değil, yokluğun Acısıdır Diye...
-
Cihanı hiçe satmaktır; adı aşk
Dökülüp varlığı gitmektir; adı aşk
Belâ yağmur gibi gökten yağarsa,
Başını âna tutmaktır; adı aşk
Bu âlem sanki oddan bir denizdir
Âna kendini atmaktır adı aşk
<Eşref oğlu Rûmi>
-
Ona kızgın olduğunu biliyorum.
Neden şunu denemeyesin?
Ona bir mektup yaz.
Bütün duygularını dök.
Öfkeni ve hayal kırıklığını anlat.
Hiçbir şeyi gizleme.
Sonra mektubu bir çekmeceye koy.
İki gün sonra oku.
Hâlâ yollamak isteyecek misin?
Ben öfkenin ve pasta kıtırının iki gün sonra yumuşadığını öğrendim...
H. Jackson Brown
-
Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım
Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın
Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım
Kardeşler arasına heyhat, su-i zan düştü
Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü
Şarkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın
İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü
-
"Hep sarhoş olmalı. Her şey bunda; tek sorun bu.
Omuzlarınızı ezen, sizi toprağa doğru çeken Zaman'ın korkunç ağırlığını duymamak için durmamacasına sarhoş olmalısınız.
Ama neyle?
Şarapla,
şiirle
ya da erdemle,
nasıl isterseniz.
Ama sarhoş olun.
Ve bazı bazı, bir sarayın basamakları, bir hendeğin yeşil otları üstünde, odanızın donuk yalnızlığı içinde, sarhoşluğunuz azalmış ya da büsbütün geçmiş bir durumda uyanırsanız, sorun, yele, dalgaya, yıldıza, kuşa, saate sorun, her kaçan şeye, inleyen, yuvarlanan, şakıyan, konuşan her şeye sorun; "Saat kaç?" deyin. Yel, dalga, yıldız, kuş, saat hemen verecektir yanıtı size: "Sarhoş olma saatidir! Zamanın inim inim inletilen köleleri olmamak için sarhoş olun durmamacasına! Şarapla, şiirle ya da erdemle, nasıl isterseniz."
Paris Sıkıntısı -- Baudelaire
-
Romeo:Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi,
yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan:
biz dönünceye dek siz parıldayın diye.
gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
utandırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı.
gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı.
öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte
gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.'
Juliet: Bana romeo'mu ver; sonra öldüğünde
al da küçük yıldızlara böl onu;
onlar göğün yüzünü öyle bir süsleyecektir ki,
bütün dünya gönül verip geceye,
tapmayacaktır artık o muhteşem güneşe
Romeo:Asaletim sadece aşkının tapınağına girdiğimde olacak içimde.
Bir gün yıkılırsa bedenin başka ülkelerin çamurlu evlerinde
Bil ki bütün denizleri ayaklarına dökeceğim.
Juliet: Eğer sevgin azalacaksa gittikçe çoğalan aşkımdan, Bırak avcılar çıkarsın kalbimi yerinden!
Sök at ne varsa çamura bulanmış sevdaları,
bu dağların ceylanlarını,
kana susamış kontları ve senden arta kalan şu cılız bedenimi!
Yok et benim olmadığım bütün şatoları. Görebileceğin bir şey kalmasın benden kalan
-
adam;
intihara meyilli düşüncelerim var
mendil arasında gizli / bilinmedik
gözyaşımı sen yapıp sakladığım
hatta isyanlarım tırnak yedirtircesine
yüreğimde biriken hınçlarım var
haykırmak için ölesiye
kadın;
adresi sen olan düşlerim var
sandığımda aşk yapıp sakladığım
hayallerim var bize ait
öyle ki isyan ettirir delice
dağarcığımda biriken imkânsızlıklar
sana ulaşmak için
biz olmak için
var olmak için belki de
adam;
hey yar
bu zulüm nedendir seven kalbime
oysa sevdamı ısmarladım birkaç ümit önce
gelirsin belki bir umut
bir sıcaklık veririsin
katlanırken hayatın acımasızlığına diye
kadın;
ah yar!
bana hiç yer yok muydu
şu kısacık ömründe
döküyorsun kelimeleri önüme ama ulaşmıyor
hayallerimi ısmarladım sana yetmedi
ben gözlerine değemedim sana yetişemedim
adam;
(güya) seninle katlanırken sensizliğe
ömrümün her safhasındayken
cümlelerim sana aşina umman oldu
sensizlik boğuldu açıklarda
boğazımda düğümlendin gel diyemediğim de
oysa hasrettim sımsıcak gülümsemene
kadın;
ey kalbe haramım
adamım insanım akla ziyanım
bir mendil hazırla şimdi bana
bir de seni ver yürek arası gözyaşlarıma
vaveyla dökerim denizler aşırı
vakit var mı / vakit dar mı yaşayacaklarımıza
adam;
ağlayan bendim başı önde
ağladığım biz
gözler imkânsızlıktaydı
yandım alevler arasında oysa
sevdikten sonra bendim ağlayan
düştüğümde dağıldım paramparça
avare şafakları bekledi kirpiklerim
üşüdüm güz misali sevdanda
kadın;
kıyan sendin acımasızca
kalbim önünde sevdamız yangın yeri
acı benim şuramdaydı
şimdi başucumda
aşkı çiğneyen de sendin
senin olduktan sonra
kalp yarası oldum kanadım
gündoğumlarını beklerken gözlerim
hiç bitmedim bitirmedim bizi oysa
adam;
ah yar!
bana ne kaldı sanıyorsun ki senden sonra
sadece düşman geceler
ah bir de sana nöbette gözler
yanmışım buruk bir sevdanın hatırına
anlamsızım yokluğunda
yapayalnızım unutulduğum sokaklarda
dolaşırken ayaklarım birbirine
kapanmıştır kapılar
biz mi
biz hala imkânsız sevdalarda
NOT: Kadındı / Adamdı / İnsandı / Sevdaydı... Yüklediğimiz anlamlar hep bu kadardı. Kavuşmak imkânsızdı. Gerçek sevgi var mıydı? Kim haklıydı? İsyan insanlığa ulaştı mı? Yoksa yine mi yarım kaldı ( k) !
-
" - Ne kadar yüksekten ne kadar alçağa düşünülürse düşülsün, düşüşün en korkunç anında bir arkadaş eli sizi yakalarsa, düşmediğinizi anlarsınız, sadece büzüşmüşsünüzdür, haksız yere orda bulunduğunuz düşüncesi sizi hareketsiz kılmıştır, orada olmama gerektiği içinde artık daha az kıpırdanıyorsunuzdur."
-
"Evvelkiler aşkı aşka kattılar...
Dünküler de aşkı başka tattılar...
Bugün şehvetine esir olanlar; aşkı tutup uçurumdan attılar."
-
Temiz bir sayfaya bak ellerinle
Esrik tümcelerin sigarayla meze olması
Buruşturuyor kalemin ucundaki mürekkepleri
Damlalanıyor damıtılmış bir sevdadan
Hayaletini arıyor yere düşen prangalar
Kurşun sesinden ağır bir vebal
Susmak kadar tebessümü bir provadır...
Bilal can.
-
Hejan'ım
Sen alın terim
Sus oldum gecenin içinde
Puslandı gece gözlerimde
Tam ortasında göz göze geldiğimiz yıldız düştü yüreğime
Kahverengi bir yalnızlık kapladı bedenimi
Zemheri kavuşma başladı gökle yer arasında
Ayrılığın en koyu rengi kayboldu
Suç çoğalır köprü altlarında
Cürümsüz suçlu sayılır hüzünlü şarkılar
Şiirlere müebbet verilir kağıt ile kalem arasında
Ekmeği banacak suyun tası kırılır
Bir iç çekişe özgürlük verilir iki dudak arasında
Sen tutuklu ben tutuklu
Dışarıda gece özgür
Elimde kalem özgür
Sen alın terim
.....
Şiyar Buzcu