Sonsuza dek sürecek sanırsın
Ecele dek beraberiz der kanarsın
Vakit gelir ayrılık anı anlarsın
Güzel günleri anar aglarsın
İsmini andıkça sende yanarsın
HERŞEY YALAN
Mutluyum dün gibi bugünde
Ençokda senin yanında
Dogrusu, belki sana sarılınca
İçimdeki ateş alev olunca
Nazlı güzelim şımarınca
Elbette ki bana sarılınca
Seviyorum tatlı kız seni
Ela, masum gözlerini
Narin, küçük ellerini
İncecik o belini, tenini
Saatlerce düşündüm seni
Elbetteki seviyorsun beni
Vakitsiz yagan yagmur misali
İstiyorum şu an seni
Yanımda olup bana sarılmanı
Oturup saatlerce konuşmanı
Ruhumun derinliklerine inip
Usulca seni seviyorum deyip
Mutlu etmelisin beni
AMA HERŞEY BOŞ VE YALANMIŞ
her geçen gecede bir feryattı sevdan
ılık ılık esen bir aşktı yüreğimde ağlayan
bir çoçuktun benliğimde
sus yüreğimdeki sevgiyi hisset sadece
deli çoçuk sadece sevgiyi hisset
benim senin oluşumu bil yeter
ayrılığın ne demek olduğunu bil...
bil seni DELİCE SEVDİĞİMİ ....
ağlayan gözlerimden dökülen YILDIZLARI TOPLA
DÖKME ONLARI EĞER ONLARI DÖKER YADA KAYBEDERSEN
BU KORKUÇNN DELİ SEVDAM BİTER......
dün yine aklımdaydın saatlerce
önce ölümü sonra sensizliği düşündüm
bir seyler tıkandı boğazıma ağlıyamadım.!
acaba sensizlıkmi yoksa
ölümmü daha korkunc?
ayırt edemedim
ikisini fark yoktu birbirinden
ölüm sensizlikse sensizlik zaten ÖLÜMDÜ...
Hayatın anlamı sevmek demeki
bunları söyleyen sen değilmiydin
ne çabuk unuttun beni
oysaki nede çok sevmiştim seni
yok artık kalbimde ismini yeri
unutma unutma unutma beni
İNADINA YAŞAMAK
Bir ağlama sesiydi hayata ilk tepki. Gülümseme değil,
içten gelen bir ağlama.... Sanki geleceği,
yaşanasıları önceden görmüş, hissetmiş gibi.
Hep o gülümsemeyi, gülümsemeyi sağlayacak gerekçeleri
aradık durduk her geçen günde. Kimi an yakaladık,
yaşadık tüm tadıyla, kimi zaman engeller takıldı
ayaklarımıza, kimi zaman mutluluk sere serpe yayıldı
önümüze....
Güneşin doğuşuyla yeni umutlar belirirdi yüreklerde
mutluluğa dair, hayata dair....
Her güneşin batışıyla umutlarımızda yok olurdu o kimi
denizin ötesinde kimi dağların ardında...
Biz hep güneşin doğmasını bekledik hayat aydınlansın
diye....
Yemyeşil dağların ardında saklıydı bizim umutlarımız,
yürüdük ... kimi zaman koştuk.... Bahara doğru....
Baharı yakalamaya doğru... Hep kış kesti yolumuzu
zirveye yaklaştıkça. Durmadık yine yürüdük.... yine
koştuk....Durmadık hala yakalamaya çalışıyoruz baharı.
Umut taşıyoruz yüreklerimizde yakalayacağımıza dair.
Bir umut var zaten sadece kalan yüreklerde. Onu da
kaybetmemeli....
İnanç olmalı umudun yanında ve tabii istek... Ne kadar
zor olsada yaşamak, ne kadar çok olsada
yaşanılmamışlarımız... İnatla, hırsla mücadeleyle
kazanılır çoğu kez yaşanılasılar..
Ölmek mi zor yoksa yaşamak mı? Gülmek mi kolay yoksa
ağlamak mı?
Karar vereceğimiz şey;
Mutluluğu yakalamaya çıktığımız yolda, zor olanı
başarmak, gülümseyebilmek için;
Her şeye rağmen
İNADINA YAŞAMAK....
Bu şiir çekilen acının sevip de ayrılanın,
Geceleri tanrıya sevdiği için yalvaranın,
Ayrılanların günlerce döktüğü gözyaşlarının,
içinden nefretle isyan edip haykıranların şiiridir...
Bu şiir sabaha kadar uyumayan gözlerin,
Sevdiğini düşünüp günlerce uyumayanın,
Belki gelir diye yollara bakan yorgun gözlerin,
Gerçekten sevip ümidini kaybetmeyenlerin şiiridir...
Bu şiir unutmak için içenlerin,
Bir daha asla sevmemeye yemin edenlerin,
Kaderine isyan edip ölmek isteyenlerin,
Çektiği acı yüzünden her gün bin defa ölüp dirilenlerin şiiridir...
Bu şiir öyle bir şiirdir ki acilari dile getiren,
Geceleri hep sevdiğinin adını sayıklayan,
Sevdiğini görmek için çırpınanların,
Bu ıstırabı her gün çekenlerin şiiridir....
Bu şiir kahpe yaşamdan bikanlarin ,
Feleğin sillesini yiyenlerin ,
Çaresizliğin ne olduğunu bilenlerin ,
Bir hata edip ölümüne sevenlerin şiiridir...
Ben seni gizemli yıldızların arasından bulupta koklamıştım,
senin gülüşüne aldanıp hayallere dalmıştım,
kaderime gülüp uçurumlara yuvarlanmıştım,
ben seni unutamadım dön sevgilim
Yanlızlığım ve ben
Yalnızlıgımla basbasayım yine
Hayaller ve anılarla
Yasamımı hatırlayıp
Agladıgım yalnızlıgımlayım
Sadece duygularımı paylasan
Kader var yanımda
Yalnizliga düşmüş bir kuş gibi
Çaresiz kanadı kırık
Yinede yılmadan ama gözyaşlarına yenilerek...
Terkedilip bırakılan bir güvercin gibi
Anılarımla ve kaderımle paylaşıyorum herşeyi...
Çaresizligimi,umarsızlıgımı
Yalnız bırakılan fakat yılmayan
Kimseye muhtaç olmayan
Ama aglayan...
Bir dag yamacına oturmuş
Geceyi ve gündüzü düşünüyorum sadece...
Sadece içimi yakan ateş gibi
Kıvılcımlanıp yasadıgım acı günleri yakmak istiyorum...
Yakmak istiyorum ki
Kül olup ortadan kalksınlar diye
Beni sadece yalnızlıgımla bıraksınlar diye
Düşünüyorum.....
Seni düşünüyorum yinede Yılmadan bıkmadan
Damla,damla dökülen yagmurlar gibi
İşte yine yanaklarım ıslandı
Yine aynı şey oluyor
Ne zaman seni düşünsem
Hep aynı şey oluyor bana
Ama sen beni hiç sevmedin ki
Beni yalnızlıgımla başbaşa bıraktın
Şimdi kuş olup uçmak isterdim
Bulutlarin üzerinde
Asagıya bakmak isterdim
Seni görürüm diye
Sevgimin bitmedigini
Sana göstermek için
Sensizligin acı yüzünü
Sevmenin şevkatsizligini
Göz yaşlarımın bile ezildigini
Sana göstermek için ...