Ağlıyorum
Sahilde aynı yerimizde oturuyorum,
Yanımda bir boşluk var oda sen
Dolduramıyorum
Yine sana dönmek için çırpınıyorum,
Arıyorum seni bulamıyorum.
A ğ l ı y o r u m
Elimde bir sıcaklık var
Kanımdan mı?
Güneşten mi?
Yüzümde bir soğukluk
Rüzgardan mı?
Denizden mi?
Biliyorum hiç bir şey anlamıyorum.
Bütün bunlar bana verdiğin,
Aşktan mı?
Sevgiden mi?
Bir geceyarısı sessizliğinde,
Martı kanatlarına adımızı yazdım,
Mavilerin sensizliğinde.
Sonra uçuşlarını seyrettim uzun uzun,
İçimde derin bir hüzün...
Kumsaldayım yine sevgilerin kimsesizliğinde,
Şimdi kimbilir kiminlesin, nerede?
Eğer düşmeseydim ayrılıklarla derde,
Seninle çok mutlu olurdum;
Olur, olmaz her yerde...
Ne olur gitme, kal!
Bitmesin bu masal...
aşk sardı bu gece ruhumu
soğuk kollarında titremek istiyorum ölene kadar seni aşkla aldatacağım bu gece bağır çağır birşeyler yapsana hadi engel ol bana
seni aşkla aldatacağım bu gece
sonra dahada çok aşık olacağım sana
dünden daha çok seveceğim seni bugün...
bu sabah ben
ağlayan yüreğimi
dipsiz kuyulara atıp
gülen gözlerle uyandım
yepyeni bir güne...
sevginin hiç olmadığını
bana öğreten
seni buldum
diğer insanlar içinde...
belki bir arkadaşşın bana
belki sıcacık bir dost
belki sevgili
belki yıllar öncesinde
bulmam gereken biri...
mutluyum!
artık yüreğim gülüyor
acı bir hatıraydı ayrılık
zaman süzülüyordu gözlerimizde
susuşlarımızı bozan tek sey
egzoz gürültüsü
ve
yolcu simsarlarının bagrışmalarıydı
gittin ....
dilimde hiç tatmadıgım
ama bildiyim tadın var sevgilim
bir ayrılıgın anatomisi ne kadar anlatılırki..
konu sen olunca
gözlerimin susuşları ekleniyor
otobüslerin arkasına..
bende gidiyorum
dilimde hiç tadmadıgım tadın
isterdimki
yüreyimdede kokun olsun
ama vermedin
olsun
dilimde tadın berrinim
Seninle yaşadıklarımı
Bana yaşattıklarını sevgilim
Şu yanan kalbimde hissettiklerimi
Görmediğin şu yanan gözlerimi
Sensizliğin bendeki acısını
Yaşamadığını sandığın aşkın tadını
Sana anlatamam sevgili
Herkes biliyor artık bi tanem
Rüzgar da biliyor bulutta
Akarsular biliyor yıdızlar
Benim bildiklerimi hepsi biliyor sevgilim
Seni göremedim yasımı dünya biliyor
O kuru gözlerin kapalıyken
Sendeki ben burda değilken
Sana anlatamam sevgili
Ellerimi açtım sana görmüyormusun ?
Ya sen gel yada çağır artık
Beklemek çok zor anlıyormusun ?
Sözlerin yetmediği yerde sen varsın
Sana söyleyemediklerimde tek söz var
Yürekten söylüyorum anla beni
Seni seviyorum sevgili
Sana susadım bu gece
Her tarafım hatıra
Her yanımda sen
Bulutlara uzandım inatla
Bir parça huzur ve bir parça sen
Güneş doğuyor yine
Kalbimin karanlık köşesinde
Bir parça hüzün ve bir parça sen
Yağmurla yürüdüm sensizliğe
Kederle doldurdum tüm denizleri
Bir damla göz yaşı
Bir ömür boyu sen
Bir güvercin salıverdim gökyüzüne
Delice çırptı kanatlarını özgürlüğe
Hürriyet sen,esaret ben
Bir resim çizdim kalbime
Mutluluğu yakalasın diye
Ayrılıverdi birbirinden
Fırça sen tuval ben
Sana susadım bu gece
Açtım kollarımı önümdeki şu boşluğa
Bırakıverdim kendimi
Pişmanlık sen
Sonsuzluk ben……
Bir gün bende öleceğim
Sevgimle gömülecegim
Bir kuru yaprak gibi bin parçaya bölünecegim
Belki o zaman anlar mezarıma gelirsin
Bir kırmızı gül alıp baş ucuma dikersin
O gülü iyi diki benim gibi solmasın Gözyaşlarını dök ki kuruyupta ölmesin
Aşk acımı
Kim dindirecek,
Ya kalp ağrımı
Peki sevdamın gözyaşlarını
Kim silecek
Kaldım aşk sızısıyla
Kendi başıma
Yardım istiyorum Desem,
Kim gelecek...
Umuduna hançer saplanmış
Yollarını karlar kaplamışsa
Bedenim ruhumu satmışsa
Geride korkular, gözyaşları kalmışsa
Yüreğin yaşadıklarından pişmansa
Mutluluktan sonra üzüntüyse yerini alan
Kuşları kafeste mutlu sanan
Onca insan yaşarken,
Niye sevdandan utanman
Kime böyle ağlaman
Önce ruhunu çıkar saklandığı yerden
Sonra bak gökyüzüne
Duy martıların çığlıklarını ve
Sende haykır gönlünce sevgini
Geriye dön varsa eğer
Kafeste mutlu sandığın bir kuşun
Aç gönlün gibi onunda kapısını
Bırak uçsun bırak gitsin
Her güzel şey gibi onlarda umudun yolcusudurlar....