İnce Sızı
Üye
13.05.2010
Çavuş
2.125
Çavuş
2.125
Hakkında
-
Konu: Ah Teheccüt Vaktiallah'ı bilmek mi
yaklaşmaya çalıştıkça daha çok yaktığını çok iyi biliyorum, bunu bildikçede daha çok hoşuma gidiyor...
Elimizde olan sadece O'nun için ağlamak hiçlikle beraber kıymeti orda değilmidir zaten sevginin.Sevdiğinden geleni hep gönül hoşnutluğu ile kabul etmek, gözyaşları ile süsleyip aslına iade etmek...
-
Konu: Ah Teheccüt VaktiVe en sonunda başınız öne eğik oturursunuz
Tahiyyatı okursunuz
selam sana
dersiniz
ve rabinizin selamını alırsınız
sonra Fahr-i kainat efendimizi
yönünüzü döndüğünüz
kabenin mimarı İbrahim (as)'ı selamlarsınız
Ve sonra yine selamlarsınız
Gece gündüz hep sizinle olan
Amellerinizi yazan
Sizi koruyan meleklerinizi
yavaş ama bir o kadar da sessiz...
çünkü vakit seher her şey sessiz
Hangi mısraları ayırayım ki, hepsi bir başka can yakıyor,
Başımız hep önde Ya Rab, hiçlik elbisesi üstümüzde, hiçlikle çıktımı 5 vakit Mirac ' a dönüşte yüklenirsin sınırsız lütufları, senden hoşnutum derse Yaradan,o lütuflarıda bırak gitsin, şahını almışken lütufların, O Yüceler yücesinden...
Harika seçimler yapıyorsunuz, Allah razı olsun,
-
Konu: Gurbet Gülünün Dikenleriamin, cümlemizin yar ve yardımcısı olsun Rabbim...
-
Konu: Gurbet Gülünün DikenleriKabuk bağlamış kederler, düğüm olmuş dertler, dönmeyen çare çarklar, açılmayı bekleyen kapılar, akmayı bekleyen bereket nehirler, Bekletip de gelmeyen vefa, yanından ayrılmayan cefa, canım? diyen cansız sözler, canım; bu kafes dar mı geldi sana..
Öyle bir darki, sıktıkca can yakıyor sanki...
ellerinize sağlık
-
Bir mânâya en çok yaklaşan; o mânâya en yüksek bedel ödeyen kişidir
Elhamdulillah
- Yine iyilik yapmaya çalışılmalı, her daim iyilik...
- Çok güzel bir paylaşım,emeğinize sağlık...
-
HEP SENİ SEVDİM
Kalbime cila, gözüme nur, nuru Muhammed diye sevdim
Gözyaşlarına yandığım, inci taneleri diye sevdim
Aşkına aşık olduğum, sevdiğini sevdim
Divanında boyun büktüğün, durduğun divanı sevdim
Adını adına katanın, Yüce adını sevdim
Seni huzuruna çağıranın, çağrısını sevdim
Ümmeti diyen yakarışının , mukaddes cevabını sevdim
Yakarışına kattığın ümmetinin ,seni anışını sevdim
Seni bekleyen arşın coşkun halini sevdim
Bir eli sevdiğinde, diğeri ümmetinde olan Sen'i sevdim
Ahlakını aldığın kutlu kelamı sevdim
Sevdiğinin kelamını okuyuşunu , sevdim
Acıyla kıvranan latif gönlünü sevdim
Hüzünle baktığın Mekke ' ni sevdim
Cuşa gelip, Sen'i bağrına basanı sevdim
Koynunda yattığın Medine ' ni sevdim
Miskden hoş kokunu aradığım gülleri sevdim
Kokunu yollar diye , Cennet-ül Baki ' yi sevdim
Sen'i görürüm diye kara geceleri sevdim
Arandığım karanlıklarda, nur yüzünü sevdim
Sen'i dilediğim içli duaları sevdim
İlle de Sen dediğim feryatları sevdim
Aşıklarının gönlüne dokunuşunu sevdim
Sen'i aşkla seven nur yüzlüleri sevdim
Alemlere şefkat eden latif ruhunu sevdim
Gönlüne yol bulurum diye, yakan hasretini sevdim
İsmail ÖZDOĞAN
İnce Sızı
-
Adamlar bizden daha iyi biliyor Müslümanlığı, bizde yapmaya kalksalar bu işi irtica diye yaygarayı basarlar....Bak adamlar yapmışlar hiçde kıyamet falan kopmamış
- İşte bunların hakkından gelmek için referanduma EVET....
- Aman dikkat O kutsi aşkı çağırdıktan sonra lütfedip de gelirse, taşıyabilmek, koruyabilmek ve sevebilmek aynı zamanda yanabilmek inanın hiç de kolay bişey değil, hemde hiç...
-
Sahabelerin büyüklerinden Abdullah bin Mes'ud (r.a.), namazdayken konuşulanları duymazdı
Sahabelerin büyüklerinden olan Abdullah bin Mes'ud (r.a.), namaz kılacağı zaman "dürülmüş elbise" gibi olurdu. Allah huzuruna çıkacağı için duyduğu heyecan ve saygıdan iki büklüm olduğunu görenler şaşırırdı...
Ancak o, namazda iken çevresiyle irtibatını keser, hatta evdekilerin konuştuklarını bile duymazdı. Bazen namaz kılacağı zaman, evdekiler:
- Susun, ses çıkarmayın, Abdullah namaz kılacak, derlerdi.
Ancak o, kendinden gayet emin, namazdaki huşûunu hiçbir şeyin bozamayacağını bildiği için şu cevabı verirdi:
- İstediğinizi konuşun... Ben namazdayken sizin konuştuklarınızı duymuyorum.
-
"Adı belirsiz duruma gelmelisin. Görünmez. Namazın kendisi olmalısın. İnsan olarak kendine kıvrılmaktan, yüzünü kendine çevirmekten vazgeçmelisin."
"Adı belirsiz duruma gelmelisin. Görünmez. Namazın kendisi olmalısın. İnsan olarak kendine kıvrılmaktan, yüzünü kendine çevirmekten vazgeçmelisin."
Ian Dallas, Gariplerin Kitabı'nda namazı böyle tanımlıyor.
Geçtiğimiz Pazar günü Namaz Gönüllüleri Platformunun "Kur'an ve Namaz ile Diriliş" istişaresinden çıktığımdan bu güne; Dallas'ın yıllar öncesinde okuduğum kitabında ki bu tanım zihnimde dolanıp duruyordu. Yanlış hatırlama ihtimalim bile yüksekti. Kütüphanemin ücra bir köşesinde tam da adına yakışır bir gariplikle yeni kitapların arkasına saklanmış halde buldum "Gariplerin Kitabı"nı. Zihnime harfiyen kazındığını fark ettiğime sevinmekle birlikte barındırdığı anlamın üzerimde ki etkisini teyit etme ihtiyacını ise elzem buldum.
Adı belirsizleşmek.
Bu duruma gelebilmek
Adımdan arındığımda, bana seslenenlerden arınabiliyor muydum?
Eşimden, dostumdan, öğrencilerimden, komşularımdan arınabiliyor muydum? "Rabbimi ve Resulümü onlardan çok sevebiliyor, yüzümü onlara dönmekten daha çok kıbleye döndürebiliyor muydum?
Ta ki dua vaktine kadar onlarsızlaşa biliyor muydum?
Görünmez olmak.
Dünyadan sıyrılmak. Ellerimi tekbir için kaldırıp, niyet alırken, avuçlarım kıbleye dönükken, elimin tersi ile dünyayı bedenimden, zihnimden, nefsimden silip ata biliyor muydum? Görünürlülüğüm dünyaya ilişkin ise, görünmezliğimle ukbanın saadetine göz koyabiliyor muydum?
Ah namazın kendisi olabiliyor muydum?
Dünyaya dair kendi kaygılarımdan, umduklarımdan, korktuklarımdan azat olabiliyor muydum?
Her vakit okunan ezan ile tazeden davetiye alarak, en yüce makama vardığımda, layıkıyla şükrümü eda edebiliyor muydum? Yoksa yazarında dediği gibi ben de kendine kıvrılanlardan mıydım?
Yüzümü kendimden çevirmek nasıl olacaktı? Kendi bedenim, kendi nefsim, kendi zihnim ve kendi dilimle niyetlenip kıbleye dönmüşken kendimden yüzümü nasıl çevirebilirdim?
Bu sorular anahtar sorularımdı ve bulduğum cevapların bir kısmı beni umutlandırırken bir kısmı korkulara saldı?
***
Cemil Tokpınar ve Ahmet Bulut'un sunumlarıyla başlayan, ilim ve fikir adamlarının konuşmacı olarak katıldığı Namaz Gönüllüleri Platformu sonrasında işte böylesi bir iç hasbihal yaşadım.
Cemil Tokpınar, esefi sesine yansımış bir halde şöyle diyordu; "Türkiye'de her yıl, yüzlerce, dünyada ise binlerce kişi namazsız ölüyor. Kaygımız büyük. Bu yüzden ne kadar çok kişiye sesimizi duyurabilirsek, bu oluşum görevini o kadar iyi yapmış olacak."
NGP Oluşumu sadece namaz kılmayanları davet etmekle kalmıyor, kılanları da layığı ile kılmaya davet etmeyi hedefliyordu. Kim bilir belki de onlardan biri bendim ve bu yüzdendir Dallas'ın tanımı bir burgu gibi dönüp durdu beynimde günlerce.
Platform sözcüsü Abdullah Yıldız "İnanıyoruz ki ümmetin yeniden dirilişi; Kur'an-ı Kerim'i gereğince okuyup anlaması ve onun şaşmaz ilkelerine ve 'Yaşayan Kur'an' olan Resul-ü Ekrem'in sünnetine sıkı sıkıya sarılıp, namazın ikamesi başta olmak üzere vahyi, bir hayat tarzı haline getirmesiyle gerçekleşecektir.''
Abdullah Yıldız'ın üzerinde durduğu "namazın ikame edilmesi" mevzuunu bir çözebilsek ne çok şey çözülmüş olacaktır.
Enaniyetten arınmış, hoyratlıktan sıyrılmış, sevgi ve şefkate bürünmüş olarak bakacağızdır birbirimizin yüzüne. Ve o vakit kaygılarımız küçüldüğünden, hırslarımız ufalandığından, şükrümüz çoğaldığından, her birimizin etrafına bir huzur huzmesi yansıyacaktır.
"Onda var bende de olsun" hastalığının sari biçimde mütedeyyin camia arasına sıçradığı şu demlerde "Benim yok ama onun olsun" diyenlerden olmanın yolculuğuna çıkılmış olacaktır.
Çünkü namaz, modern hayatın zehri ile beslenmeye teşne egolarımızın ıslah olacağı, manevi bir okyanus içinde kulaç atarken zerre olduğunun idrakine varacağı yolculuğun çıkış noktasıdır. İrfan ve hikmete varılacak yolculuğa çıkabilmek için nefislerimizin namaz mektebinde temiz bir tedrisata tabi olmaya ihtiyacı vardır. Aksi takdirde edinilen doğru bilgi dahi zehir saçan, zulme vesile olan bir araçtan başka bir şey olmayacaktır. Eylenilen ilim ve varılan bilim hem ferdi hem toplumsal huzuru alt üst eden bir araç haline gelecektir.
İşte bu yüzden Namaz Gönüllüleri Platformunun daha çok kişiye ulaşmaya çalışma çabaları, aslında dünya ve ahiret saadetinin cümle kapısını tüm insanlığa açmak isteğinden kaynaklanıyordu.
Sadece iki il hariç karış karış Türkiye'yi namaza davet etmek için dolaşan Namaz Gönüllülerinin yüzlerinde gördüğüm ifade adeta, dünyanın zahmetine ve ukbanın rahmetine talip olmanın ihlâslı haliydi. Telaş içinde koşturuyor, davetlileri maddi manevi ağırlamak için çırpınıyorlardı.
Namaz Gönüllüleri Platformunun istişaresinde, onca emek ile dünya da ne çok menfaat temin edeceklerken, onların ecre, sevaba vesile olmaya teşne hallerini gördüm, duydum. Her geçen gün çirkinleşen dünyayı güzelleştirmek için bir araya gelmiş bu güzel insanların, gayretlerindeki güzelliği izledim.
Rabbim onlardan razı olsun.
-
Konu: Kadir GecesiVahyin anlam katmadığı Allah'sız bir ömür bir gece kadar bereketsiz, vahyin kılavuzluğunda geçen her gece bir ömür kadar bereketlidir.
Nasip eyle Ya Rabbi , çaresizlerin sığınağı, gönüllerin aşkı, kimsesizlerin sahibi
-
Konu: Kadir GecesiNe cennet sevgisi, ne Cehennem korkusu...
Sevdiğinin sevgisini kaybetme korkusu onulmaz acılara girmeye , cayır cayır yanmaya, yaşarken ölmeye yeterde artar bile...
Mehmet Akif Ersoy ' un çok güzel bir sözü var tamda yeri gelmişken şöyle diyor şairimiz :
Aldanma İnsanların Samimiyetine, Menfaatleri İçin Gelirler Vecde, Vaad Etmeseydi Allah Cenneti, O'na Bile Etmezlerdi Secde..!
-
sayılırız az olur, hemşehriyiz
-
Vay bizim ilçede buralardaymış hoş gelmiş