lilyum
Üye
15.11.2007
Er
430
Er
430
Hakkında
-
Konu: Sevgili
Ben şu şeyda bülbülün şakıyan sesi olsam
Buram buram aşk kokan avuçlarına dolsam
Parmakların ucunda sevgi olup kök salsam
Sonsuza kadar kalsam bıkar mısın sevgili?
İzin verirsen bana düşlerine gireyim
Sevdamın hakkı olan hayalleri dereyim
Yeşilleri süsleyip illerine varayım
Dönüp bir kez yüzüme bakar mısın sevgili?
İpekten kanatlarım incinecek korkarım
Yol ırak, dağlar sapak kaybolursam ürkerim
Yüzün gülmezse bana yüreğimi burkarım
Sevgi ile karşıma çıkar mısın sevgili?
Ruhsatsız bir sevdayı dize dize sözlerim
Sığmıyor yüreğime yarınlara gizlerim
Söyle revaysa bana daha da çok özlerim
Sevgi er meydanıdır yıkar mısın sevgili?
Şahı oldun ömrümün, herkes kalbimin yadı
Gam yemem yaşadım ya sevginle ben miladı
Varsın gülsün el alem geçmesem de sıratı
Mahşerine beni de çeker misin sevgili?
Arının peteğinde bal olamadım ama
Dünyana girdim diye acı veririm sanma
Delik deşik yüreğim tutmuyor artık yama
Son kurşunu da bana sıkar mısın sevgili?
Hercai çiçeklerin kokusu ellerinde
Hicazkar şarkıların nağmesi dillerinde
Bir avuç buse olsam özlemin çöllerinde
Vuslatın ateşini yakar mısın sevgili?
-ALINTI-
-
Konu: Allaha Ismarladik
Elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,
Bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git...
Bir yarın göçtüğünü,çöktüğünü bir dağın
Görmemek istiyorsan ardına bakmadan git!
Yavrusunun yoluna dalan bir dul bakışı
Andırıyor ışıksız evinde pencereler.
Biraz yeşermek için beklesin artık kışı
Çağlayansız yamaçlar,suyu dinmiş dereler.
Bir sarı yaprak gibi düştü gönlüm yoluna,
Buğulu gözlerimden geçmediğin gün olmaz:
Benim kadar titremez hiç bir yiğit oğluna,
Hiç bir ana kızına bu kadar düşkün olmaz.
Bin fersahtan duyarım kimle gülüştüğünü,
Alnından öz kardeşim öpse ben irkilirim.
Değil yalnız ardına kimlerin düştüğünü,
Kimlerin rüyasına girdiğini bilirim.
Gözlerimi gün gibi kamaştıran yüzünü
Daha candan görürüm senden uzaklaşınca.
Sararırsın dönüşte görünce öksüzünü:
Bir gelinlik kız olur aşkım senin yaşınca.
Elimi beş yerinden dağladı beş parmağın,
Bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git.
Bir yarın göçtüğünü,çöktüğünü bir dağın
Görmemek istiyorsan ardına bakmadan git!
Faruk Nafiz Çamlıbel
-
Dilimin ucunda asılı kalan bir sen var ..
Yüreğindeki darağacına asılı bir de ben..
Taşıyorum yokluğunu sırtımda ,ayaklarım titreyerek..
Düşme düşümden diye;
Gözlerimi açmaya korkuyorum her sabaha..
Sensiz;
Sonu olmayan bir hikayede,ardı sıra ne geleceği meçhul üç noktadan ibaret bir cümlenin öznesiyim,yüklemine yenik düşmüş..
Nefesim tenini yakardı bir zamanlar..
O kadar yakındın ki..
Nefes alsam,soluğun düğümlenirdi karşımda..
Yutkunsan beni çekerdin içine..
-Özlediğim,hayalini kurduğum tüm düşlerimi sana veriyorum..
Sevinçlerim,mutluluğum,senin için atan yüreğim..
Emanetimdir sana..
Sıkıca tut,bırakma..
Yıpratma..
Eskitme..
Sakla..
Dilsizliğimdir dilim,tüm haykırışlara inat..
Zehirli kelimelerim kanına karışır her çığlıkta..
Konuşursam akar göz yaşların,kan renginde..
Sana Susadığım kadar..
Sus oluyorum sana...
Susuyorum..
Konuşmaya başladığımda almaya gelirim emanetimi..
Sıkıca tut,bırakma..
Eskitme Sakın..!
-
Sen geldin
Bildiğim her şeyi unuttum..
Gayri bildiğim tek şey SENDİN
Bildiğim her şeyi senden bildim..
Unuttum senden gayrı her şeyi..
Üç beş hatırladığım olduysa da sana yordum hepsini...
Tanımsız kıldım senden kalan her şeyi..
Senin olduğun her şeyi kabul ettim...
Acıyı,
Sancıyı,
Gözyaşını da kabul ettim..
Senden gelen her şeye kabulüm..
Biliyorum..
Getirdiğin her cümlede bir mutluluk varolacak.
Söylediğin her sözden avuçlarıma umut dolacak..
Velhasıl....Sen yaşadıkça bu ben/ ketum / esrik / adam mutluluğu yaşayacak.
Ağla gülüm ağla..Ben gülleri ağlamaz bilirdim ama ağla ne olur. İkindi suskunluğuna yağ sen. Gül sağanağında süzül üzerime. Elbet bu sonbahar da geçecek. Ya ikimiz yaşayacağız ya da ikimiz öleceğiz..
Susma, ağla gülüm...
Ağla ki; susuzluğuma can olsun gözyaşların..
Ağla ki; suskunluğuma ses olsun ıslaklığın..
Vakit; gül sağanağında ıslanmak vakti
O güller ki ;Adında binlerce dua saklayan....
Her nefesinde binlerce İbrahim yanan...
Her gülüşünde binlerce Elif'i doğuran...
--------------
Ey sevgili;
Ben olmadan acıya ağlarsan,
Benden habersiz sonbahara kapını açarsan
Yemin olsun ki, hakkımı helal etmem..
Senin olan her şeye varım..
Acıya da..
Mutluluğu da
Çünkü seni seviyorum " gülüm "
İsmail Sarıgene
-
" Geceye kurban edilmiş bir karanlığa gözlerin miktarı bir umut yaktım.
Sonra büyüdüm biraz.
Sorma ne kadar büyüdün diye..
Sen kadar büyüdüm dün gece..
Ve bir türlü bitiremediğim önsözümü tamamlayıp,
Lafzımdaki tüm alfabeyle söylüyorum;
Seni bir Elif miktarı seviyorum..."
Çıplaktım adım miktarı / seni giyindim bolca..
Seni tanıdığım zamanlardı acıya tuz basışlarım. Gömleğimden sızan kan rengine benziyordu göğümün rengi. Sen yoktun ilkin, kıyısızlığın eşiğindeydi gözlerim..Yarım yamalak sözlerim, yamalı susmalarım vardı dudağı kuyulara dayanmış..Çıplaktım adım miktarı, üryandım yaralarından feragat edip kaldırımları yatak bilen. Yer edinemedi sözlerim dudaklarımın cografyasında, ölemedi yüreğim kendi infazının avucunda.Tam vazgeçmişken umuttan, tam da sözlerimi sırtıma vurmuşken düştün düş'üme..Yalnızdım kalıbım kadar seni diktim önsözüme. Yarımdım, seninle tamamladım acıkta kalan yanlarımı..
Seni tanıdığımda gardolabında ütüsüz satırların vardı. Ertelenmiş, geçiştirilmiş ya da zamana ötelenmiş rüyaların vardı..Karanlığa çaldığın lakin tutmamış bir sabah yağmuru vardı kirpiklerinde birikmiş. Kıyısızlık dururken yüzünde, dağların arsızlığı vurmuş sevda rengine..Kaybetmişliğin rengi siyaha çalarken, koynuna döşenmekteydi ayrılık trenlerinin gri sirenleri..Bir yanı üşümekteydi ellerinin, diğer yanı ise idam sehpasındaki urganı düğümlemekteydi..Seni tanıdığım zamandı, gölgelerin karanlığa başkaldırışı.
Biz ki acıya bağdaş kurmuş iki zamandık, susuşlara meyilli. Birbirine hiçbir zaman kavuşmayacak trenlerin tek suçlusuyduk. Sevdaya itham edilmiş romanların katili, yüreğinden sızan kanları susuz toprağa ifşa edilen iki hükümlüydük..Biz ki hüzne örülüydük..Sonra sırtlarımızı dayadık birbirimize. Kalabalıkların arasına iki kırık bedenle yürümektense; bir kız çocuğuna renkli balonlar alma suçuyla ölmeyi tercih ettik .. Kavganın ortasında, gölgenin avcuna, karanlığın sabahına bir filiz ekmeye yemin ettik biz..Günahlarımıza tövbe diye degil, Elif'in dilsiz duvağına dua saflığı katmak için aynı safa durduk. Ayak uçlarımıza dökülen gözyaşına biz umut ilave ettik ta ki bu iki beden bir canda vücut bulana kadar...Çünki bizim ekmeğimiz; hayata hüzün miktarı ölüm, ölüme bir dua miktarı hayat katmaktı. Başardık sevgili..Başardık..Kendi ayaklarının üzerinde durabilen sevdayız biz..
" Büyüdük lakin sen hala benim için saçları örgülü bir kız çocuğusun rüzgarın peşinde koşan "
Küçük bir kız çocuğu canlanıyor gözlerimde siyah- beyaz fotoğrafların şahitliğinde. Çocukluğuna dair tek bir resim olmasa da arşivimde, biliyorum ki o siyah- beyaz sinemasına hayat rengi katansın.Bilirim ki, gözlerine sirayet etmiş renklerden çıkarırım seni siyah - beyaz tonlardan.Onca çocuğun arasından saçlarındaki rüzgardan tanırım ben seni. Bilirim ki, örgülü saçlarına kurulmuştur dört mevsim. Şimdilerde iki yetişkiniz zamanın dudaklarında. Sırtı birbirine değmemiş iki sıradağdır omuzlarımız. Gözlerimizde iki tren garı beslenir, kirpiklerimizde kısır topraklar..Hadi imkansızlığın kanamasın dudaklarında..Kanatlan siyah-beyaz fotoğraflardan..Bizi bekliyor Elif diyen cicekler...Vuslat yakındır artık...
Ey hayat rengine bürünmüş gözlerimin sahibi,
Sırça bir köşke denk gelmese de düşlerimiz, biz yine de yürüyelim elimizde bir kutu çikolata ile. Gardolabında ütülenmeyi beklese de satırların, eselim bir deli rüzgarın peşinde..Durma sakın, sevdamızla daha nice yetim ceylanı emzireceğiz. Gülüşlerimizle kurulayacağımız o kadar ıslak kirpik var ki sakın duraksama..Ayakkabılarım ayağımda değil sevgili diye yorma kendini. Toprak ayakkabın olmuşken neye gerek ki uzun topuklu ayakkabıların..Koş hadi..Zaman Elif'in düş'ü değil mi..Yaşadıklarımız umudun ta kendisi değil mi ?
Özür dilerim ey yaraları tuz kokan sevgili,
Güya seni yazacaktım satırlara. Diz çöktüm lahfzımdaki dimağa lakin başaramadım yine..Anlatamadım yine..Anlamadığımdan çıkardığım, hiçbir sözcüğe emanet edemem seni. Seni ancak ben yaşarken yazabilirim dudaklarıma. Yüreğinin büyüklüğüne tekâbül eden anlam ancak benim nefesimde saklı...En iyisi Elif miktarı susmak. Bilirsin ki bir Elif miktarı susmak; sözcüklerin yetmediği yerden hayatı yaşabilmektir Tıpkı senle ben gibi..Şimdi ben sustum..Seni bana Elif anlatsın...
................
Yeşeren düşlere,
Dudak kenarları Nisan sevinciyle dolan Elif niyetine..
Sustum...
Sustuğum kadar sevilesin diye..
..............
Ey gözlerinde hayat bulduğum..
Verdiğin hayat miktarı gülümsüyorum
Ey yüreğindeki umutlara tutunduğum...
Adın miktarı büyütüyorum seni...
Ey sevginle Elif'i soluduğum..
Aldığım nefes miktarı yaşıyorum seni..
Ey adına sustuğum, canına can diye susadığım..
Bir "Elif " miktarınca seviyorum seni ..
Beni en iyi sen anlarsın yine de hatırlatayım;
Sustum..
Başımı eğdim sana..
Sağ elimi sol göğsüme götürdüm...
Seni sevdiğim için..
Senin tarafından sevildiğim için..
Koca bir "eyvallah"....
İSMAİL SARIGENE
-
Konu: Sevdim Seni Kahretsinyorum yapan butun arkadaslara tesekkur ediyorum.ve en buyuk tesekkurumu pedaliza sana ediyorum.yardimlarin icin sagol...
-
Konu: Sağlam dur yüreğimSus yüreğim. Feryat etme. Çığırtkanlara yaraşır bu yaptığın, bir de küçük kız çocuklarına. Oysa sen büyüdün, çığırtkan da olmadın hiçbir zaman.
Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten. Bilir miydin neden bu kadar korktuğumu. İçimdeki korkunç yalnızlığı, katran karası geceyi, düş düş sonu gelmeyen uçurumu. Okur muydun gözlerimdeki hüznü, kendime bile kapattığım kapıları açabilir miydin?
Sağlam dur yüreğim. Etrafa saçma kıvılcımları. Geldiğimiz gibi gideceğiz bu bahçeden. Gitmeye de biliriz. Gitmeyi de biliriz. Sağlam dur yüreğim. Ne içindeki çığlığı büyüt dalga dalga, ne de yalnızlığı.
Bu sırrı açsaydık birbirimize. Gözlerimiz her karşılaştığında söylediklerimizi sözlere dökseydik... Kalbimin sükun bulduğu yer dizinin dibi olur muydu? Sıcacık baktığında aradığım cevapları bulur muydum? İçim erir miydi gülümsediğinde, şimdiki gibi? Utanır mıydım yaptıklarımdan, yoksa mesut bahtiyar ölür müydüm son nefesimde?
Kendine sarıl kalbim. Sıkı tut kendini. Üzerine sıçratma kuruntuları. Zaten giderek büyüyor gece...
Söylesene bu bir masal mı? Sorular üzerine kurulabilir mi hayatlar? Başlamadan biten masallar vardır hani, kahramanları ta en başından pes eden. Mızıkçılık mı yapmış olur onlar, yenilmeyi seçmekle. Saklambaç oynarken sıkılıp kendini sobeleten çocuklar gibi...
Kaç bahar olur bir ömürde kalbim? Her tohum başka bir çiçek midir, yoksa yeniden açan aynı çiçek mi? Sorma artık yüreğim.
Sus yüreğim, feryat etme...
-
Konu: Sevdim Seni Kahretsin
Sevdim Seni Kahretsin!...
Boyle olacagini biliyordum, hangi yuzle af diliyorsun?
Utanmayi bilmez misin sen, pisman mi oldun yoksa?
Degerimi kaybedince anladin degil mi?
Senin bu yaptigin varya, ihanetten bile agir geldi bana.
Hakaret etseydin keske, sevmiyorum deseydin
Ama hicbir sey soylemeden, son kez dinlemeden,
Sormadan, ogrenmeden cektiin gittin...
Unutmak mi...?Unutmadim!...
Sevdim iste kahretsin!Sevdim!!!
Ufacik yarali yuregimi, sana emanet ettim.
Yalanlarina onu bari alet etmeseydin ya!
Seni unutmayi denemedim bile.
Cunku ben, unutmak icin sevmedim ki seni...
Bambaska oldugun icin,cok farkli, delikanli oldugun icin sevdim.
Bana ''inatci'' demeni bile sevdim.
Ama en cok, duygusalligini icinde saklayip,
Sert tavirlarini sevdim...
Sevmez olaydim!Adam sandim!
Yanilmisim...
Bu muydu delikanliligin???
Bu sevgi, ne kadar kotu birsey...
Ahhh yuregim izin versede, keske gururum kazansa.
''Artik yeter, cek git, sevmiyorum!''Diyebilseydim...
O zamanlar,sesini ilk duydugumda;
Elim ayagim dolasmisti.
O bakislarini cozmek istemem, en buyuk hatam oldu.
Sevdim seni kahretsin!Sevdim...
Yalanlarina kanmasaydim...
Yaptiklarini unutmak mi?Asla unutmam!
Dilim seviyorum dese de, yuregim kan aglar...
Gozlerim yaslar icinde...
Gucum kalmadi...
Meger sevmek neymis, ben bunu seninle anladim.
Sevmek;Hem gulmek, hem ayni anda aci cekmekmis...
Yuregin kan aglasa da, icin alev alev yansa da,
Sevdigini herseye ragmen affedebilmekmis...
Ben seni gercekten sevdim, kahretsin!!!
Simdi ise ben seni sevdigimi fisildayamiyorum bile...
Sen benim sesimi solugumu kestin...
Sen benim sesimi solugumu kestin.
KESTiN...
KESTiN...
[main-arkaplan-muzik]096[/main-arkaplan-muzik]
-
Meğer seher yelleri de kırarmış başakları,
Umutlarda hep hanımeli açmazmış.
Düşünceler,sarıp sarmalarmış solmuş baharları..
Anılara küskün görüntülerde yaşarmış meğer düşler,
Ve geceler,hep yıldızları gizlemezmiş koynunda,
Hasretlere tutsak olurmuş karanlığın
kolları..
Meltem değilmiş tüm rüzgarların ismi meğer,
İsmi martı değilmiş,
Beyaz olan tüm kuşların..
Sırlar taşımazmış gündönümleri uzaklara her zaman,
Kolay değilmiş her bilmece,
İri sorular varmış yüreklere saplanan..
Nankör diye haykırırmış,
Saatler her geçen an'a,
Meğer arkadaş değilmiş akreple yelkovan..
Ağacın dalında filizlenirmiş meğer sevda,
Yalnızlıkmış kökleri,
Ayrılıkmış derinlere uzanan..
Şimdi sanma yalnız senin gözlerinde geziyor nemli bulutlar,
Yalnızlık doruklarından çığ gibi yıkıldığında,
benimde içim acıyıp
göz pınarlarım ıslanmakta....
[main-arkaplan-muzik]027[/main-arkaplan-muzik]
-
Konu: Kursağıma Bırakıldı Aşk
Ey her satırı kitap olan adam;
İki kez uğradığın şehrimde yine hüzün var. Demek ki yine kirpiklerinden " hüzün " kapmış bulutlar. Sana kaç kez söyledim be sevgili " bana ölümden " söz etme diye. Bana ölüm masallarını anlatma / dinlemeyeceğim.. Ölümden bahis açılmışsa senin yerine ben ölürüm de yine de seni yar etmem o kara toprağa. Ah be kirpiklerinden yüreğine bir yağmur gibi aktığım sevdam nereye gidiyorsun ? Daha kollarına / sana Elif'i hediye eyleyeceğim. Elif'i sana kavuşturmadan gidemezsin bir yerlere..Sökemezsin ellerimi ellerinden. Gidemezsin diyorum. Beni "sensiz " bırakıp ölümü dudaklarından öpemezsin. Demirlediğin gönül limanlarımı terk edemezsin. Hani biz ölümsüzdük ? Hani biz sonsuzluktuk ? Gideceksen git diyeceğim ama bırakamam seni. Sen beni bıraksan da ben seni ölüme uğurlayamam.
Ey kirpikleri bana umut olan yâr,
İmkansızlığa açtığımız savaşı kazanmadan nereye gitmektesin? Mavi bilyeleri Elif'imize bırakıp bizi hüzne mi emanet etmektesin ? Susma ölümü dudaklarına kutsayan genç. Kelimelerini dudaklarına gömme sakın. Hani sen yazardın, hani sen hüznü en iyi anlatandın. Susmasana. Anlatsana bizi / beni. Sığınma kapısı açık bırakılmış cümle sonlarına. Sen benim sevdiğimsin / bu kadar çabuk pes edemezsin. Beni sensizliğe itemezsin koca yürekli adam. Hani tedavin sonrası kentime ilk geldiğinde gözlerimden izleyecektin denizleri. Hani gözlerim kirpiklerine dayandığında avuç içlerine sakladığın gülleri serpecektin saçlarıma. Ne oldu yaşamak zor mu geldi yoksa ya da sevdaya kanat çırpmak yordu mu seni ? Susuyorsun hala / susabildiğin kadar yaşa o zaman. Hani sen kelimeleri ustaca örerdin satırlara. Hani yazdığın her aşk denemesinde okuyanları kendine hayran bırakırdın. Ne oldu da tüm sesli kelimelerini yuttun. Yoksa suskunluğun bıçağı mı değdi boğazına.
Ey kendine ölümü en iyi çare gören yalnızlığım / canım,
İçi boş kelimeleri bırak. Boynuna geçirdiğin ölüm yalnızlığını da çıkar. Sonbahar türküleri söyleyen bu kadın varken ölüme kollarına sıvamak niye ? Hani ben senin sığlığına dua genişliği katan kadınımdım. Ne oldu da ölümü bu kadar sevmeye başladın. Saf tuttuğumuz sevdadan hani vazgeçmek yoktu. Bırakma ellerimi sakın. Bakma bana sana özenip cümleleri mertçe kullandığıma. Sen düşersen ardından gelecektek kişi benim. Sensiz yaşayamam be can..Sanıyor musun ki sensiz geçecek günlere dayanacak gücüm var ? Senden başka dayanağım yok. Söylemeyemesem de sana olan özlemimi / kaç geceden beri gönderdiğin bezden kız cocuğuna sarılıyorum.. Kaç gündür seninle ilk buluştuğumuz yerde dolaşmaktayım. Ve inanmayacaksın sevgili, hala kokun orada ve hala orada duruyor saçlarıma serptiğin gül taneleri.
Ey gözlerini görmeden gözlerimi kurban ettiğim adam,
Sımsıkı giyin yüreğimi. Üşümesin ellerin. " Serzone " sinmiş ellerine benim ellerimi de al. Öznesi sen olmayan tüm cümleleri reddetmişken bir dilim söz bırak dudaklarıma. Gözlerimin derinliğindeki umut yalnızlığını sen Elif bereketine çevir. Sen ki yüreğimin kelimelere sığdıramadığı, bırakma beni karanlığa. Bırak kendini bensizliğin öznesizliğine. Göz etme sakın ölümün sana gülümseyen haline. Nefesin kesilir olduğuna nefesimi al. Hoyratça kullan canımı. Sen yaşa be can. Ben göreceğimi gördüm. Bari sen gülümse be can
Ey kendini yarım cümlelik gören adam
Söz verdim sana. Seni bana kavuşturmadan hiçbir yere gitmeyeceğim. Bak göreceksin bir Cumartesi günü baba ocağımdan sana topladığım güneşler ıslak kirpiklerine değecek. Ey bana bir Elif miktarı gülümsemeyi öğreten hayat..Gitme. Sırtını hayata dönüp ölüme gülümseme Ellerini uzatma kara toprağa. Geçen gece gördüğün rüyayı ne kadar gizlesen de ben biliyorum o rüyanın mahiyetini. Sen anlatma bakalım..Görmedim/ yanlış biliyorsun diye yalanlar uydurma. Sus ve tek bir kelime etme sakın. Rüyanda yıllar önce kaybettiğin baban ile düğün daveti dağıtıyordun Gediz sokaklarında. Düğün demek ölüm demek sevgili. Bu rüyayı ben üzülürüm diye anlatmadığını da biliyorum. Dudaklarından düşmese de ölüm cümleleri ben seni ölüme bırakmayacağım. Sakın sırtını bana dönüp gitme. Hayatın avuçlarından düşerim. Umutsuzluğuma bir hüzün eker sensizliğe serilirim. Sakın gitme. Sakın pes etme..Ardında içindeki her şeyi kağıda dökülebilen kadın bırakacağım diye yüreğinle övünme. Sen ölürsen ben sensizliğe yazamam. Hem ne çabuk unuttun sonbahara benzediğimi. Bırakma ellerimi. Göğsünden başka sıcaklık bilmediğim yürek, düşmeme izin verme. Bir umut yalnızlığında kanamasın nihaventlerim. Susturma beni suskunluğunla. Sakın gitme sevgiliGitme diyorum git-me
Ölümü bu kadar çok seviyorsan git sevgili..
Git..
Aşkı / sevdayı kursağıma bırak ta git..
İhanet et gözlerime..
Git..Ölümü dudaklarından delice öp
Ardında kızımızı,
Ardında beni yetim bırakarak git
Madem ölümü bu kadar çok seviyorsun..
Yolun açık olsun
Seni sensiz yaşatacak güçteyim ben
Senden bana yadigar kalacak
Bir dilim söz,
Bir dirhem Elif yeter bana..
Ben seni " varlığınla " sevmedim ki..
Öldüğünde seni terk edeyim
İsmail Sarıgene
-
Konu: Kırıldım Artık Sana
Bıraktım yüreğimden kuyruklu uçurtmalar
Sığındım gecelerin kara avuçlarına
Tükendi dudağımda bildiğim tüm dualar
Kirpiğimden süzüldü, rimeller yanağıma.
Bıraktım gökyüzüne, uçuştu ak balonlar
İnanmam artık senin, pembe yalanlarına
Çaresiz gözlerimde, dolaştı sağnak kuşlar
En kırılgan yerimden, kırıldım artık sana.
CEVDET BAGCA-KIRGIN
[main-arkaplan-muzik]044[/main-arkaplan-muzik]
-
Bir yağmur yanaşıyor gönlümün iskelesine
Yağmur damlalarının sesi haykırışlar gibi yüreğimi acıtıyor bugünlerde..
Gözlerimin önünde yine hayalin..
Gözlerini, sözlerini, dev gülüşlerini ve boşver demelerini
Bakışlarını, hüznünü, neşeni ve bana ben katışlarını unutmadım
Unutamadım..
Gönlümdeki yağmura şimdi rüzgarda eşlik etmekte..
Yağmur yalnızlık kokusu getiriyor, rüzgar sensizlik esiyor
Saatime yüzünü kazıdım..
Yelkovanım sana beş var, akrebim seni yirmi geçiyor..
Çok uzun zamandır zamansız yaşıyorum..
Zamanlarım fırtınalı denizlerde, zamanlarım gökyüzünde derinlerde..
Deniz dalgaları hırçın bu saatlerimde..
Dalgalar dev kayalara vuruyor düşüncesizce..
Her kükreyen dalga sesinde senin binbir sesin aklımda ve kulaklarımda...
seni baştan başa sen yapan sesin veda edişe beşe kala
En son kalan bendeki sen
Gökyüzü renklerim fırtınalı bu saatlerde..
Mavi ile gri savaşıyor fütursuzca..
Paletimde birbirine karışıp kayıp oluşa karışan renklerimde senin binbir yüzün,
Gözlerimde ve hafızamda sen..
Seni sen yapan bakışın veda edişi yirmi geçe
En son kalan bendeki sen
Düşüncelerimin arasında kayboluşlara karışıyorum yine
Yüreğim yoğun, kafam karmakarışık
Sen ilk sevdiğimdin.
İlk sevgililer unutulmazmış..
Sen ilk kendimi verdiğimdin..
ve kader yolumda derin, silinmesi zor izlersin..
Ne zaman yüreğimi birine açsam seni hatırlayacağım;
O okyanuslar kadar sırdı diyeceğim,
kendime bile itiraf edemediğim rüyamsı gerçeğimdi diyeceğim..
Ve işte o zaman bendeki seni rüya yapacağım,
bir masal kahramanım olacaksın sevda "gel-gitler"'imde..
Özledim seni..
Özledim bendeki seni.. hem de çok..
Sen yanımdayken konuşamamayı,
sen yanımdayken gözlerimi gözlerinden alamamayı,
sanki zamanın kavramını yitirişini,
herşeyin başka başka anlamlar taşıdığı anları özledim..
Seni sen yapan, bizi biz yapan anları ve mekanları unutmadım..
Aşkımızın başkentini unutmadım..Unutamadım
Hiçbirşey, hiçbir insan koparamadı beni bu şehirden
Ama bir gerçek var şimdi aramızda.
Sessizce, farkettirmeden aramıza giren..
Sessiz yüksek duvarlar ören..
Seni benden uzaklaştıran, beni karanlık düşlere iten..
Ne olduğunu anlayamadığım ve senin nedeni açıklayamadığın..
Hiçbir sorumum cevabı yok
Hiçbir duygu kayıbolmaz durduğu yerde,
hiçbir savaşta kayıbolmaz tarih yapraklarından..
Hatıralarımdan silinmeyen sen gibi..
Bana bir açıklama borcun var en azından..
Birşey söyle.. evet de hayır de..
Ama konuş gerçekler ne kadar acı olsada...
Senin tek savaşın kendinle, kendinde bugünlerde
Düşün, ama mutlaka düşün, bari yüzleş kendi gerçekliğinle
Tekrar tekrar geçir herkesi tek tek anılarının süzgeçinden.
Mutlaka vardır en azından bir vefa borcun tarih saydıklarından
Saklandığın boşlukta değil hayat, gizlendiğin korkularında senin..
Boşluğuna sarıldıkça büyür bütün korkuların,
sen o kendi boşluğunun yanı başına gizlenensin.
Nefret sevginin ta kendisidir bazen..
Ayrılık da sadakatın ödülüdür bazen..
Bazen yarınlar dündür, bazen dünler bugün..
Ama zaman dün ile yarınlar arasındaki süreyi yaşayanlara aittir..
İnsanlar ise vefa ve sevgi ile anılanlara
Yüreğimde yine yağmur yağıyor..,
yine lacivert-siyah gecem yalnızlığıma yar..
Yine şehrimin kımızı-siyah sokakları bana dar..
Hayallerimin üzerinde sert-soğuk rüzğar..
Gönül mevsimimde ise hüzüne davet var
Biter bu yağmur bir gün elbet
Hep benle beraber unutamadıklarım, bulamadıklarım
Saçlarımda hala rüzgar, yüreğimde hala sevdam var
Bir çocuktum sevmiştim, beni ben yapan..
Yüreğimize bir yol açan
Şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar.
Karanlık, soğuk sokak aralarında o eski çocuk..
Bir şarkım var şimdi yalnız dudaklarımda;
"birgün belki hayattan, geçmişteki günlerden, bir teselli "
UNUTULMAMAYA YEMİNİN VARDI SAYFALAR DOLU, ŞİİRLER BOYU UNUTTUN MU SEVGİLİ?
" Yüreğimin kıyısına vurdu minicik bir dalga,
Tutmalıydım, tutamadım kendimi.....
Bir canım var; feda etsem sevdamı bilemesin.
Bir acım var anlatsam, önünü göremezsin!
Herkes unuttu gitti; bende unuttum her her şeyi..
Bari.... Bari sen ........... „
-
Konu: Bir anlami olmali...
Yaşamın bir anlamı olmalı
Senden başka benden başka.
Sana görünmeli bende durmalı...
Sevgi çaresizlikten doğmaz
Adı o zaman sevgi olmaz.
Kişi kendine biraz dışardan bakmalı
Beni aldatma beni söyletme
Yalanlarını hatırlatır gözlerin
Böyle şeyler hep olmaz ki
Fırtınalar hava sakinken kopmalı..
Olmalı
Yaşamın bir anlamı olmalı.
Olmalı
Sevgimin bir anlamı olmalı...
-
@rasitkurban adlı üyeden alıntı:
COK GÜZEL BİR VEDA YAZISI UMARIM VEDA ETMEMİŞSİNDİR AYRILIKLARA ÜZÜLÜRÜM..
Orijinali Göster...
ne kadar uzucu, ne kadar zor olsa da, bazen elveda demek zorunda kalabiliyor insan.elveda dedigimizde biliriz ki o an, yasadigimiz acilarin en cetrefillisi,en gercegi ve en zoruyla bas etmek zorunda kalacagiz.bunlari yasayacagimizi bilsek de soyleriz o sozu.duyanin icine bir ates duser, soyleyenin yuregi kanar, ama yine de soyleriz.ayrilislarin, kopuslarin boynu bukuk sesi olur elveda...elde olmayan bir vedadir cogu zaman.nelere veda ettigini bildigin halde, el olmaktir biraktiklarina.
-
Kurtul da qözlerimden qideyim..
ßırakayım her şeyi bir başına..Kalsınlar yapayalnız sokaklarda, bensiz rüyalarda!
Celiskiler icinde kaybolmak neymis anlasınlar bu diyarlarda !
Kurtul qözlerimden de qideyim..
Yarınsız ufuklara ..
Şimdi; sol elimde dünya, saq elimde yalnızlık yer tutar sebepsiz sorularda bana. Her yiqidin harcı deqildir yalnız kalmak. Herkes başa cıkamaz! Hatalı bir söze bakar her şey onlar icin. ßasit,ucuz iki kelime ..
ßu şehir aqır qelmeye başladı bana! Taşıyamıyorum yükünü, anlasana! Deniz,kumsal,qemiler el sallar yarınlara.. Tek basıma elimde bira!deliler qibi koşuştururum ordan orayaaa
Uzun zaman sonra qörmek nasip oldu seni doyasıya. Ruhum firari daqılımlarda..
Aradım da,bulamadım istediqimi!
Koştum da,yoruldum. ßir aqırlık çöktü ayaklarıma.
ßedenim uykuda..Gözlerim acık! Rüyalarda bir 'sen' .Cıkarken merdivenlerden; bir anda takıldı ayaqım da ancak ozaman uyanabildim bu yalan rüyaların şehvetinden !
Düştüm
Ayaqımdaki kan(!) lekesi deqildi canımı acıtan..€limdeki sıyrıklar deqildi anla anlaa! Tahmin edemediqin ve edemeyeceqin! Yüreqimdi acıtan.Yüreqimdi beni daqlayan ..
Kimler qeldii kimler qecti diyeceksin hayatımdan! Haklı olabilirsin ama unuttuqun bir şey vaaarr!! ßenim hayatımda da, ilk deqilsin ve son olmayacak yalan sevdan ..!
Hala, bunca laftan sonra; karşımda dikiliyorsun hayret etmiyo deqilim aslında. Ne yüzsüz bi kalbin varmış anladım qec de olsa !
Zaman zaman dedin ya! Geldik işte yolun sonuna..
Sen "hosqeldin" demeye devam et; benden sana koca bir "elveda" ..
-
Konu: Çocukluğa Şiirlerdunyanin en saf, en temiz yaratiklaridir onlar.iclerinde kotuluk yoktur.keske cocukluk yillarimiza tekrar geri donebilseydik.buyuyoruz, cocukken sadece dusunce dizimiz kanardi, tek yaramiz buydu,bunu yara bilirdik, buyudukce yurek kanamalarini da ogrendik.
ne guzeldi o yillar.aman kilo alirim derdi olmadan elma sekeri yedigim, babamin omuzuna binip binbir turlu simariklik ettigim, tek derdimin cabucak yemegimi bitirip arkadaslarimla oynamak oldugu o yillar...ara ki bulasin.cok guzeldi o yillar, keske yine cocuk olabilsem.
guzel bir paylasim, emegine saglik.
-
Konu: Dayan Be Gönlüm
Söylenmeyen sözlerin ağırlığı, demir balyalar gibi çöktü yüreğimeBir yanardağ misali gönül dağım!Hani bazen diyorum ki patlasa bu yanardağ!Dökse içindeki her şeyi dışarı!Boşalsa!Rahatlasa artık!
Sonra duruyorumSonra susuyorumİçimden çıkan lavların etrafı yangın yerine çevireceğini düşününce kilit vuruyorum dilime."Yan!" diyorum içime!"Sadece sen yan!" Ve "Dayan!" diyorum gönlüme!" Herkes mutlu olsun!Sen dayan!.."
Dayan be gönlüm!Dayan ki , elbet birgün görecektir sevgili arşa yükselen alevleriniDayan ki , elbet bir gün sende açan alev kırmızısı güllerin kokusu yâre ulaşacaktırDayan ki bir gün alevlerin, sevgilinin gözyaşıyla buluşacaktırDayan gönlüm! Seni de elbet bir anlayan olacaktır!
Dayan be gönlüm!..İçine akıttığın gözyaşınla bile sitem etme sevgiliye!Derdini başına tac et "Sevgiliden geldi." diyeVe dayan , sorma "İçime bu yangını salıp da nereye gitti?" diye!Sen sevgine sadık ol, o seni sevmese bile!
Dayan be gönlüm!Bîçâre değilsin Yaradan sana yârKimsesiz değilsin, yanında "Kimsesizler kimsesi" var!Biliyorum! Sığmazsın hiç bir yere bu sevdayla, dünya sana dar!Ama dayan gönlüm!..Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var!
Dayan be gönlüm!İçindeki aleve attığın tohumları gözyaşınla yeşert!Dayan ki her şey bitecek bir gün, kalmayacak ne gam ne dert!Alev kırmızısı güllerden der demet demetBil ki!Bil ki bir gün mutlaka bitecek bu hasret!
Yanıyor bedenim acıyor içim
Yoktan anlamıyor benliğim
Bitmiyor geceler geçmiyor günler
Adı aşk bu eziyetin
Dayan yüreğim dayan
Dayan yarına inan
Gün gelir acılar ezberlenir
İyileşir zamanla yaran
Anlar mı hiç seni
Yanarak mum gibi eridiğini
Sen aşıksın o kör
Hevesin kalıcı misafiri...
-
Konu: İçim İçime Sığmıyor
Havanın dumanlı
Vaktin dar olduğu bir zamanda
Bu sözü bir gül gibi bıraktın yüreğime:
"İçim içime sığmıyor! ."
Şimdi sana dairim
Ölesiye tutkulu
Ölesiye şairim
Tarihe gömüyorum acıyı ve ölümü
Yenilgiyi zafer şarkılarına
Çünkü sen geldin; kumrular geldi
İçim içime sığmıyor
Umurumda mı sanki ayrılık trenleri
Ay tutulması, rasathaneler
Aşkın değerini düşüren darphaneler
Başbakanın Amerika evleri
Umurumda mı sanki
Sen geldin; çöllere yağmurlar geldi
Bana göre değil Küba'nın çiçekleri
Yeni bir skandal senaryosunda
Şaşkın bir İngiliz prensesinin
Yıkılan hayalleri
Bana göre değil kavga
Uygarlığın kriz noktalarında
Gurbet kokan bir hayatım var benim
93 harbinden kalma sokaklarında
İkindi sonrası sirenler çalar
Eritir dağların kirli karını
Susuz bir denizde hırçın dalgalar
Deler karanlığın kulak zarını
Sen geldin; vefakâr duygular geldi
Yakamozlar oynaşıyor sularda
Benim de sırlara ermek çağımdır
Buzlar vadisinde bir gelin, sevda
Sevda benim özgül ağırlığımdır
Sen geldin; güvertelere
Umut yükleyip boşaltan gemilerin
Hindistan cevizi kırdığı kırdığı limanlarda
Ermiş kaptanlara muhabbet duyan
Meczup tayfalar geldi
İçim içime sığmıyor
Çünkü hem sen geldin; hem bahar geldi
NURULLAH GENÇ
-
cok guzel bir paylasim.eline, yuregine saglik
