Hiç dikkat ettin mi ''gece'' kelimesindeki harflerin şekline?
Söylesene böyle bir uyum başka hangi kelimede?
Geçmişe açılan bir yolda yürümek gibi
Nerede ve ne zaman düşeceğini bilmeden yürümek...
Tutunacak hiçbir dal bulamadan yürümek...
Anlamı ve armağanı ağırdır ''gece''...
Soğuk ve yağmurlu bir havada yere düştü küçük bir serçe kuşu
Uçmaya başladığı ilk gün fırtınaya tutulmuştu!
Korkmuş ve şaşkındı,etrafına anlamsızca bakındı
Belliki ölüm ona çok yakındı!!!
Yağmur onu acımasızca döverken küçücük kanatlarıyla hayata tutunmak istercesine silkindi
Onun için ölüme yürümenin zamanı daha çok erkendi
Nice umutlara kanat çırpacak,ince hayat çizgisinin üzerinden korkusuzca uçacaktı!
O küçük bir serçe kuşuydu
Hayatın gaddar kurşunuyla umutları büyümeden yüreğinden vurulmuştu!
Yağmur dindi,fırtına sustu,güneş açtı
Küçük serçe kuşu bir daha uçamadı...
''Hayatın kendisi zor iken bir de sen başıma bela olma sevda'' demiş bir şair...
SAHABELER,değerli arkadaşım teşekkür ederim yorumunuz ve beğeniniz için...
İşte o zaman kalpten bir kuş havalanır ve ne tarafa uçacağını bilmeden delicesine kanat çırpar bir boşlukta...Boşluğun dolması belki imkânsızdır ve bunu bile bile uçar o kuş ve en sonunda konuverir bir beyaz sayfaya...Sizin yüreğinizden havalanan kanadı kırık kuş da konmuş beyaz bir sayfaya...Tekrar yüreğinize sağlık...
Herşey o kadar güzel anlatılmış ki üzerine yazılacak birşey bulmak gerçekten çok zor!Öncelikle şunu belirtmeliyim ki sunumunuzun saatine baktım acaba gecemi yapılmış diye ama tam öğle vakti,sıcağın hara dönüştüğü zaman yapmışsınız!Ama bu şiiri gece yazdığınızı düşündüm nedense!Çünkü özlemler insanı saat gözetmeksizin yakarken geceleri daha bir ortalığa dökülüverir!!!Neyse,fazla gevezelik yapmayayım,gerçekten çok güzel bir sunum olmuş diyemiyorum ben çünkü çekilen acının güzeli olmaz ve yanmışsınız derinden!Ama şunu söyleyebilirim ki;duygularınız ve sunumdaki uyum birbirinin yakışığını tamamlamış hasret babında...
Yüreğinize sağlık...
Bazen herşey öyle bir gelirki üzerine,herşey saçma sapan oluverir!
Hayat saçma,yaşamak saçma,yemek içmek saçma,uyumak kalkmak saçma
Hatta doğruların içindeki herşey saçma!!!
Gelmeler saçma,gitmeler saçma,sevmeler saçma,terketmeler saçma
Herşey saçmasapan
Ama yine de saçma sapan sevmekten vazgeçemiyor insan...
Değerli yorumlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar.Kusura bakmayın bu aralar işlerimden dolayı pek uğrayamıyorum.Beni yalnız bırakmayan varlığınıza sağlık...
Musa Abim,günümüzdeki sevmeler eski sevdalara elbette ölçü olamaz ama insan kalbiyle yüreklice sevdikten sonra ölçünün de sınırı bulunmaz bence...
Değer verip okuyup yorumunu esirgemeyen varlığınıza sağlık Abim...
Güzel yorumun için teşekkür ederim Yağmur yürekli kardeşim.Evet sevda öyle bir duygudur ki insan aklının sınırları bunu anlayamaz!Akıl ve kalbin giriştiği kıyasıya mücadelede kazanan herzaman kalp olur.Çünkü kalp sevda ile terbiye eder aklı...Ama akıl da öyle çabucak vazgeçmez ve sürekli gerçekleri hatırlatır kalbe.İşte insan o zaman kendini döver gibi sevmeye başlar...
Varlığına ve yorumunu esirgemeyen kalbine sağlık Ablam...
Aslında gördüklerin doğru ama yarım.Ağacın hüzünlü duruşu belki bir kaç saat için onların gözünden kaçmış olabilir ama ayrılık vakti geldiğinde içlerini kaplayan acıyla ortak bir noktaya ulaşıyorlar bu doğa güzelliğinde...
Ne güzel bir yorumla renk kattın hüznün varoluş zamanına ismi gibi derin Ezgi yürekli kardeşim...Sağolasın varlığını ve güzel yorumunu esirgemediğin için...
''Estağfirullah üstadlık haddim değil'' diyorum her defasında ama yine de kullanıyorsunuz bu kelimeyi bana!Sade ve güç yetmez hüznümle anlatmaya çalışıyorum kendimi...Ama sizlerin yarattığı görsellikle renk kattığınız yorumlarınızla güç yetmezliğimin sınırlarını bulamamanın güzelliğini yaşamak gerçekten anlatılamaz.Değerli yorumun ve samimi duruşun için teşekkür ederim Aysu....