Bugün günlerden güneş diyorlar!Umudun ve mutluluğun ışıkları saçılmış ortalığa...Herkes payına düşeni almış da bana yalnızlığın gölgesinde hüzne demlenmek kalmış!Senin için bakıyorum güneşe,belki ışığından payıma bir umut parçacığı düşer diye ama paylaşılmış her umut zerresi adaletsizce...
Gün sarı,güneş sarı
Sarının rengi yüzümdeki solgunlukta kaldı!
Umut mavi,
Gök mavi
Mavinin heyecanı denizde
Denizin sevdası içimdeki fırtınada kaldı
Hayal pembe,düş pembe
Dalında açan gül pembe
Ama yokluğun sonbaharım oldu
Sevgili,sevda güllerim soldu...[main-arkaplan-muzik]581[/main-arkaplan-muzik]
Gözlerine bakıp susmak geliyor içimden
Susmak ve bakmak
Bakmak ve kalbine akmak
Kalbine akmak ve fırtınalar koparmak...
Çırpınmanı istiyorum fırtınaya yakalanmış bir kuş misali
Ben gözlerine bakarken...
Ve sonra umudu yüklenip küçük hayallerine
Kalbime doğru yol almanı istiyorum
Belki istemekle olmuyor bazı şeyler
Ama istemeden de gerçekleşmiyor hayaller...
Evlerin ışıkları bir bir yanarken hüzün çalar kapımı
Boynum bükük buyur ederim içeri
O bana derdini anlatır ben sessizce dinlerim
Ben konuşmam,ama saklamam gülümsemelerimi
Sonra ışıkları kapatırız şehrin ışıkları yükselirken göğe
Biz yani hüzünle ikimiz
Göğün hüznüne misafir oluruz...
Hayallerimde kaç gecenin günahını biriktirdim bilmiyorum!
Ellerini tutmadan gördüm seni
Gözlerine bakmadan girdim sevdanın koynuna...
Hırsızlığın arsızlığıyla gurur duydum kimi zaman
Kimi zaman ise masumluğun yalnızlığında kayboldum!
Gözlerim dalgın bu gece
Umutlarım yorgun!
Hayal kuracak gücüm yok
Düşlerim kalbime kırgın
Yüzümden düşen bin parça
Dudaklarım solgun
Gülümseyemiyorum...
Anlayacağın
Son kıt-asını kaybetmiş şiir gibiyim
Dokun hadi yüreğime şairim
Dokun ki geceyi güneşin ardına gömelim...