Zor mu ha zor mu...
Illa mutsuzmu olmam gerek
Kacmam mi gerek
Huzursuz olmami gerek
Kizmami gerek
Küsmemi gerek
Aglamam mi gerek
Ne yapmam gerek ha
Bunlar mi gerek...
Bak, yine yalnızım
Yine yalnızlığın soğuk elleri
Arasında boğulup
Gidiyorum.
Bitmek tükenmek bilmeyen
Dertlerimle yalnızım.
Ne sen varsın artık,
Nede başkası.
Telefonlar eskisi gibi çalmıyor artık.
Kapılar sonuna kadar kilitlenmiş,
Ne arayanım var nede soranım
Tek başıma sersefil kalmışım.
Dost bildiklerimde arkamdan vurmuş beni
Şu fani dünyada.
Ne çalacak kapım,
Nede soracak kimsem kaldı.
Bak, yine yalnızım
Yine yalnızlığın soğuk elleri
Arasında boğulup gidiyorum.
Yalnızlığı ve anıları karşıma alıp,
Bir büyük daha devirdim bu gece.
Sigarayı da iki pakete
çıkardım sevgilim.
Saatler geçmek bilmiyor sensiz.
Akrep yelkovana küsmüş,
Yelkovanda akrebe.
Sabahlar bana sırtını dönmüş,
Gecelerse yanımda.
Sen gittin gideli
Bu şehirde ezanlar sustu.
Bu şehirde ne akşam oluyor,
Nede sensiz yaşanıyor.
Sensizliğin tortusuyla yatıp kalkıyorum.
Yine yalnızım,
Yine yalnızlığın soğuk elleri arasında
Boğulup gidiyorum.
Ne zaman geri geleceksin
Ne zaman güleceksin yüzüme bilmiyorum.
Bilmiyorum eskisi gibi olur mu her şey?
Eskisi gibi sevebilir miyim seni bilmiyorum.
Her şey cevapsız ve
Bir okadar da anlamsız.
Ama ortada gerçek olan bir tek şey var.
Oda senin,
Kahpece, şerefsizce, acımasızca
Çekip gittiğin o gündür..
Insafsiz..
Artık seni istemiyorum
Hayalin yetiyor şimdi bana
Onunla geziyorum tüm şehri
Sabahları o uyandırıyor beni
Senin tutmak istemediğin ellerimi
Şimdi sımsıkı o tutuyor
Hep yanımda bir türlü bırakmıyor beni
Ne diyeyim çok mutluyum
Sen istemedin beni
Çok gördün bana mutluluğu
Sensizliğe bile alıştım
Artık yokluğun koymuyor bana
Geceleri gizli gizli ağlardım
Artık hayalinle avunuyorum
Hatırladığımda gözlerimde damla
Düşerimde ise bir okyanussun artık
Seninle geçen günlerin hatrı var
Ben ilk sana anlattım aşkı
İlk sende tanıdım delice sevmeyi
Gözlerimin gördüğü ilk güzellik
Ve ilk Anlamlı şey sendin
Şimdi sen yoksun hayalin var
O senden daha vefalı
Artık ben seni değil hayalini seviyorum..
Seni seviyorum diye
Gelişine kadar rötar yapmış hayatımı
Seninle yaşamaya hazırlanırken
Sana uzanan yollarımı kapaman niye?
Biliyorum haykırışlarım boşuna
Şahin pençesinde asılı serçe gibi
Nafile tüm çırpınışlarım
Boşuna sesleniyorum duymayacağını bile bile..
Seni beklemem nafile Gözlerinde zifir siyah bir perde
Alkış tutuyorsun alabildiğine
Şamdandaki mum gibi eriyip bitişime
Sen kulaklarını değil
Yüreğini tıkamışsın sana seslenişime
Oysa ben,
Tüm yokluğuna inat varlığını yaşatırken içimde
Gül pembesi çizgilerle resmini işliyorum
Karanfil moru gecelere
Şiirleri seninle yüklüyorum kanatırcasına
Dizeleri ağlatıyorum.
Seni işliyorum hecelere,
Tüm yaşayamadıklarıma inat
Seni yaşamak istememdi ütopyalarım.
Tek sana adanmışlığımdı ölümüne
Tek senin doldurduğundu rüyalarım
Şimdi
Bir tutam gücüm kaldı en sona sakladığım
Bilmiyorum
Ansızın çıkıp gelecekmisin aniden
Bir avuç toprak olmadan sonunda
Sen diye kucakladığım.
Bir gün
Anlayabilme ihtimalin var ya sevdiğimi
Düşüp gelme umudun var ya yüreğinin peşine
Yüreğin bende emanet biliyorsun
Ve ben
Yüreğin yüreğimde
Yüreğin ellerimde
Çok yakında
Çekip gideceğim yok oluşun koynuna
Beni düşürdün ya bu hale
Günahı boynuna..
Bu Sabah, Bulutsuz Yağmur Gibiyim.. Yalnızlık Çok Zor.. Tanıdık Yüzler Gördüm, Seni Sordular Hiçbirşey Söyleyemedim! Günahların Boynuma.. Bu İşkence, Bu Acı Nereye Kadar Gider Bilmiyorum.. Ama, Beni Sorarsan Aşık Adam Ne Yapar, Ya Oturur Şiir Yazar, Yada Dün gece Benim Yaptığım Gibi, Oturur; Sabaha Kadar Hüngür Hüngür Hıçkıra Hıçkıra Ağlar!
Küçük Bi katkı olur diye düşündüm Kardeşim.. Eline, O güzel Yüreğine Sağlık.