ykalaman
Üye
03.03.2004
Uzman Çavuş
7.488
Uzman Çavuş
7.488
Hakkında
-
Konu: güzel sozlerRüzgarin kemanini çaldigi ve ya mur damlalarinin pencerene vurdugu
Soguk bir gecede yatagina uzanip hayalini kurdugun
Ve keske dedigin bütün güzellikler senin olsun..
Beyaz bir güvercin gönderiyorum sana,
Kanatlar1nda mutluluk yüre inde sevgi ve sevkat,
Kar beyaz tüylerinde kokun,
Ve gagasinda iyi geceler öpücügü
Ona iyi bak.
Yatagini gül yapraklariyla,
Hayallerini papatyalarla süsledim
Üzerini sevgimle örtüp kabuslarini da ben aldim ki
En tatli rüyalar seninle olsun.
Rüyalarin en güzelini görürken,
Tanr1n1n seni korumak için gönderdi i
Meleklerin kanatlari öyle büyük olsun ki
En masum an1nda bile kimse sana zarar veremesin.
Öyle insanlar tanidim, her biri gökte bir yildiz gibi parliyordu
Oysa ben seni günesim seçtim
Ve bir günes için binlerce yildizdan vazgeçtim.
Hayallerin okyanuslar kadar büyükse
Ve sen içinde bir kum tanesi gibiysen
Umudun sesini dinle ,
0çindeki kipirtinin okyanuslardan büyük oldugunu göreceksin.
Sevgiler vardir ugrunda ölmeye deger,
Asklar vardir ölünceye kadar yasamaya deger,
Ama öyle insanlar vardir ki Tanridan tapmaya deger.
Nehirler denizlere karisir dalgalanir firtina olur durulur,
Kalbimdeki kas1rga hiç dinmez benli im senle erir bütünlesir
Ates yanar küllenir ama sönmeyen bir ates var senin atesin !!
Bir gün bunal1r çok özlerse yüregin beni,
Bir yildiza takilsin gözlerin
Çünkü ayni özlemle ayni yildizda seni ariyor olabilirim..
Ufukta bir gemi görsem seni tasiyan,
Mavi denize dalardim geriye bakmadan
Uçsuz bucaksiz mavilikte arard1m beni
Taa ki beni sende bulana kadar.
Ay yildiza mutluluk fisildarken
Gökyüzü sevincini yeryüzü ile paylasirken
Ben sana bir parça mutluluk yolluyorum
içindeki umut çiçekleri hiç solmasin diye
Hani gözler varya sözleri anlatir,
Hani sözler varya gözleri aglatir,
Hani anlar varya degeri geç anlasilir,
Bir de ask varya seni bana anlatir..
Basini gögsüme yasladiginda tek bir düsmanim vardir:
O da geçip giden zaman...
Seni düsünür , seni özlerim ,
Sevgilerin özlemlerin derinliginde
Ne olur kir seytanin bacagini birkez beni hatirla ,
Bir sonbahar serinliginde..
Kalbimi kirmak suya yazi yazmak kadar zordur.
Kalbimi düzeltmek ise gece do an günese dokunmaya benzer.
Sen o suya yazi yazdin
simdi günesin dogmasini bekle.
simdi daha iyi anliyorum ki,
Nefes almak degilmis, yasamak.
Ateslerde yanmak gibi bir sey,
Seni severken,sensiz olmak...
Gökyüzü yildizlarla doluydu, ben hep seni düsünürken.
Hüzün yildizlari koydum adlarini, seni hatirlatiyor diye.
Ayni onlar gibi sende benden çok uzaklardaydin.
göz kirpardin uzaklardan sessizce.
Bense hep seni bekledim, kirik kalbim, yasli gözlerimle.
Seviyorum sevmenin ac1 verdi ini
Her sevenin sevilmedi i bile bile ...
Ama yine de bir umut ta_1yorum
Belki seven sevilir diye.
Herzaman gül, hayata gülücük saç, gülmeyi benimse,
Çünkü senin bir gülüsün için,
Koca dünyada yasayan biri mutlaka biri vard1r.
Günesin dogdugu yerde parlayan bir isik görürsen
Bilki senin için yanan kalbimdir.
Bazen sana gayesiz, raslantisal bakardim...
Sense kaçirirdin gözlerini benden.
Oysa , sana bakarken gözlerinde kalbini görürdüm.
Gözlerin olmadan da kalbini görecegimden habersizdin.
Ve hatta sana bakmadan seni hissettigimi bilmezdin
Titrer durur ellerim yaninda.
Vücudum ürpermeyle dolar.
Üsüyorum ben yaninda.
Çünkü varligin içime serinlik veriyor
0çim o kadar senle doldu ki...
0nsanlar seni gözbebeklerimde görürler diye bakmaya korkar oldum
Öyle güzeldin ki!
Ama bir gün anladim yüzündeki güzelligin ruhundan geldigini.
Öyle güzeldin ki!
Anladim seni güzel gören benim gözlerimdi.
Sevgimin güzelligiydi seni güzellestiren.
Egilip gözlerime bakti: seni seyredebilirmiyim dedi usulcacik.
Sandim eylemlerin, insanlarin gözlerimde ve yüzümde oynasmasini Seyredecek.
"Evet" dedim belli belirsiz. Yumdu gözlerini. sasirdim.
Sonra anladim ki kalbinde seyrediyordu beni.
Aynaya bakinca kendimi de il kocaman bir yürek
Ve o yürekte ondan da büyük bir sen gördüm.
Yagmur vuruyorsa pencerene,
Anla ki o zaman ben agliyorum.
Yagmur pencerene vururken ,
Benim gözyaslarim da kalbime vuruyor;
Tipki yagmur gibi..
Bana kalsa gökyüzündeki tüm yildizlar yerine bütün insanlara
Senin gözlerinde islidayan bir çift yildizi gönderirdim.
Ya durgun olmali deniz ; ya durmali ya da kudurmali,
Sonuna kadar saplanamayacksa hançer kinida durmai1 ,
Seven ölene dek sevilmeyecekse bastan unutulmali.
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel ,
Herkesin sevmeyi haketmeyece i kadar özelsin.
Sen dünyaya sürgün bir meleksin
Ve ben seni o kadar çok sevecegimki
Bir daha cennetine dönemeyeceksin
Ne seni unutmak gibi bir çaba var yüre imde,
Nede askimi körükleyen bir rüzgar ,
Ne seni görmeden durabilecek kadar güçlüyüm,
Ne de kaybetmeye dayanacak kalbim var.
Sevgi bir yildizdir yanip sönen ,
Masmavi bir düstür gökyüzünde hiç ölmeyen ,
Sevenlerin mumudur sevgi ,
Eriyip de hiç bitmeyen.
Eger birgün sevmek istersen önce kendini sev,
Daha sonrada istersen beni,
Ama beni; beni sever gibi de il kendini sever gibi sevmelisin,
Çünkü ben seni öyle sevdim.
Bir gün gelip soracaksin beni mi daha çok seviyorsun yoksa Tanri'yi mi diye...
Ben hiç düsünmeden Tanriyi diyecegim ve sen küsüp gideceksin.
Ama nereden bileceksin içimdeki Tanrinin sen oldugunu...
Hayatta üç _eyi sevdim; seni, kalbimi, ümit etmeyi...
Seni sevdim, sensin diye, kalbimi sevdim, seni sevdi diye, ümit etmeyi sevdim, Belki seversin diye...
Birgün biri çikipta günese adini buzla yazarsa ,
Bilki o seni benden daha çok seviyor...
Sen en büyük sevgiyi hakedecek kadar mükemmel ,
Herkesin sevmeyi haketmeyecegi kadar özelsin.
Yasamak gecenin tüm karanligina ragmen,
Bugulu bir cama günesi çizebilmektir.
YA^AMAK D0RENMEKT0R !
Aglamak istiyorsan1z asla yapmayin.
Çünkü, bir yerlerde sadece sizin bir gülüsünüz için,
Yasayan birileri mutlaka vardir.
Eger bir gün askin ölürse onu dogdugu yere göm kalbine !!
Gördügüm en güzel rüya senin oldu un,
Duydugum en derin sevgisenin eserin,
Gördügüm en güzel dünya senin gözlerin,
Ve kurdugum en güzel hayal sensin.
-
Konu: Can Dündar'danCan Dündar'dan
Kedilerle ilgili bu durumu yeni ögrenmistim:
Normalde sokak kedisi kendini saldirgan köpeklere
karsi koruyabilirmis. Bu direnci kiran tek sey neymis biliyor musunuz:
Sevgi... Insanoglu, eger bir sokak kedisinin basini oksar ve ona sefkat gösterirse kedicik kendisinin koruma altinda oldugunu zanneder ve sivri tirnaklarini içeri çekermis. Ve vahsi köpeklerin azgin dislerini girtlaklarinda veya itlaf ekiplerinin zehirli etlerini midesinde bulurmus. Küçücük bir dokunusta gardi düsen ve ölümcül yaralara açik hale gelen sarmanlarin kaderinde kendi ask hayatimizin hülasasini buldum.Biz de Eros'un sefkatine siginip, sevdalaninca en mahrem zaaflarimizi elevermiyor muyuz? Yillar yili ardina sigindigimiz barikatlarin anahtarini gönüllü teslim edip, tirnaklarimizi içeri çekmiyormuyuz? Sevginin bizi kollayacagina,
sarip sarmalayacagina dair ön kabulümüz yüzünden koruma duvarlarimizi gönüllü kaldirip,
yaralarimizi açik hale getirmiyor muyuz? Sonra neoluyor? Sevdamiz en büyük zaafimiza dönüsüyor. Saçimizi oksayan elin bizi ilelebet kollayacagina inaniyor, tatli sözlere kaniyoruz. Taklalar atip, cilveler yapiyoruz. Ve en ummadigimiz anda, en korunaksiz halimizle Kalaniyoruz askin hoyrat yüzüne... Sefkatimiz katilimiz oluyor. Ders almak mi? Ne münasebet!..Daha son ihanetin yarasi kabuk baglamadan, yeni yaralar için araliyoruz
kalbimizin kapilarini... Zavalli bir kedi yavrusundan farkimiz yok askin karsisinda...
Boynumuzda, kalbimizde pençe pençe darbe izleriyle, her sicak dokunusta çocukça
uysallasip, her hayalkirikliginda "köpek gibi" pisman olarak, her terkediste aci çekip her
dönüste biraz daha kanayarak, kanayan yerlerimizi kediler gibi dilimizle yalayarak, "Bir daha
asla"larla "Daima"lar arasinda yalpalayarak yara bere içinde yasiyoruz. O yüzden "Melek"ler, içe kivrik patilerle gömülüyor. Ve hayata "Seytan"lar hükmediyor. Belki de en iyisi kuyrugu her daim dik tutmaktir... Sefkate kanmis mefta bir ev kedisi olmaktansa, gardini almis hayatta bir sokak kedisi kalmak daha iyidir.
Yazar : CAN DÜNDAR
-
Bir Gün Okurmusun Bu Yaziyi ?
Bir gün hayatimdan öldürürcesine çikacaksin.ve ben seni hep son günkü halinle hatirlayacagim.seni en güzel halin neydi diye düsünüyorum. Ve içimden bir ses yillar öncesine götürüyor beni ...
Seni her halükarda içimde hissedebiliyorum. Iste olayimin en güzel yani bu. Sen ne kadar anlayabilirsin bilemiyorum. Ama benim gibi her seyden ve herkesten uzak bir hayatin olmasaydi bunun ne demek oldugunu anlardin. Seni anliya biliyorum sevdiklerin ve sana destek veren herkesin yaninda aglamak bile senin dogal. Benim için lüks olan her sey sana dogal geliyor.
Simdi yatiyorsundur. Bir sigara yakmis yataginin ucunda yasadiklarini ve benim sana söylediklerimi ve hatta yasadiklarinin bir hata oldugunu düsünüyorsundur. Kanayan yarayim senin için biliyorum. Bir hata. Bir yanlis. Oysa sadece sevmistim seni. Hala aklimin bir ucundan çikmiyorsun. Son kez çikmayan olacaksin. Seni asla unutmayacagim. Yerlerde sürünüp yok olsam, evlenip çocuk sahibi olsan ve adim bir yana, dünyada oldugumu unutsan ben yine biraktigin yerde olacagim.
Parktaki çocuklara bakip seni yasayacagim. Söküp atmam gerek içimden seni. Hayatimin kalanini sensiz yasamayi ögrenmeliyim. Ve öyle ki hiç sizlamamali içim seni gördügümde. Sen utanmali, sen basini egmelisin. Yaptiklarindan utanmali, iliklerine kadar üsümelisin yazin kavurucu sicakliginda...
Ama olmaz bunu sana yakistiramam. Sen bunlari yasamamali, görmemelisin. Korkma yavrucugum ben gizli bir köseden seyreder sonra usulca kaybolurum. Sen hiç görmezsin beni. Belki bir gün ortak bir tanidigimizdan haberlerimi alirsin. Olur da hakkimda kötü bir seyler duyarsan ne olur kulak asma yalandir mutlak. Senin üzülmen için söylenmistir.
Içim yaniyor kimseye anlatamiyorum. Hos sen bile anlayamadiktan sonra kim anlasin. Bana güldüklerini biliyorum bunu iliklerime kadar biliyorum. Varsin olsun, gülsünler, ben biliyorum içimdekileri. Yorgun bedenimi yildizlara tasiyacaklar bu benim en mutlu günüm olacak. Sevdiklerimi oradan görebilecegim. Bir kahve telvesi, bir sigara dumani kadar yakin olacagim sana. Sana ve sevdigim tüm insanlara.
Son bir sevgi son bir mutluluk yakaladim seninle, belki de çok kisaydi kimileri için. Nereden bilsinler benim için bir ömre bedel oldugunu. Ben gözlerimde yasadim bu aski ve yine gözlerimde biraktim umutlarimi. Bunlari bir gün okuyacak misin? Okurken aglayacak misin bilemiyorum. Ama beni anlayabilmen için çok zaman geçmesi gerekiyor belki yüzyillar. Yalnizlari oynuyorum sen bile farkinda olmadan. Iste ben buyum, kimsenin istemedigi, kimsenin anlamadigi. Anlamak istemedigi. Uykularin en tatlisi senin için olsun canimin içi...
-
Konu: KopruKOPRU
Bir zamanlar, birbirine bitisik iki çiftlikte yasayan iki erkek kardes vardi. Günlerden birgün bu iki kardes arasinda bir anlasmazlik basgösterdi. Iki kardes arasinda o zamana degin ilk kez görülen bu anlasmazlik, giderek büyüdü ve kardesler arasinda ayriliga neden oldu. Iki kardes, birbirlerine yalnizca küsmekle kalmadilar, yillardir ortaklasa kullandiklari tarim makinelerine degin sahip olduklari tüm araç gereçlerini ve mal varliklarini da ayirdilar. Küçük bir yanlis anlama sonucu baslayan anlasmazligi izleyen ayrilik, giderek büyüyen bir uçuruma dönüstü ve en sonunda yerini, karsilikli kullanilan hos olmayan sözlere birakti. Bunun arkasindan da beklenenler oldu ve kardesler
arasinda önce siddetli bir kavga, sonra da ürkütücü bir sessizlik yasanmaya basladi.
Bir sabah, bu iki kardesten büyügünün kapisina bir usta geldi. Elinde büyük bir marangoz çantasi vardi. Evsahibinden geçici bir is istedi:
“Yapilacak ufak tefek bir isiniz varsa, size yardimci olmak isterim” dedi. “Elimden hemen her is gelir. Birkaç gün çalisirim, isi bitiririm.”
Büyük kardesin aklina o an bir “is” geldi.
“Evet, sana göre bir isim var” dedi ve küçük kardesinin çiftligini isaret etti:
“Su derenin karisisindaki çiftlik, komsumundur. Daha dogrusu, benim küçük kardesime aittir o çiftlik. Geçen haftaya dek benim çiftligimle onun çiftligi arasinda bir otlak vardi. Sonra o, buldozeriyle oraya irmak bendi yapti ve simdi aramizda, otlak yerine, çiftliklerimizi birbirinden ayiran bir dere var.”
Is isteyen adam, büyük kardesin söylediklerini dikkatle dinledikten sonra sordu:
“Benden ne yapmami istiyorsunuz?” dedi.
Büyük kardes önce kuskusunu, sonra da kararini açikladi:
“Kardesim bunu, bana aci vermek için yapmiş olabilir” dedi. “Fakat simdi ben, onun yaptigindan daha büyük bir sey yapacagim.”
Bunlari söyledikten sonra adami aldi, ahirlarin oldugu yere götürdü ve duvarin dibinde yigili duran kütükleri gösterdi:
“Senden, bu kütükleri kullanarak, iki çiftlik arasinda üç metre yükseklikte bir çit yapmani istiyorum” dedi. “Kaç gün çalisirsan çalis, nasil yaparsan yap ama bana öyle bir çit yap ki, gözlerim kardesimin çiftligini artik görmek zorunda kalmasin.”
Is arayan usta, basini salladi:
“Sanirim durumu anladim, efendim” dedi. “Simdi bana çivilerin, kazma küregin yerini gösterin ki hemen isime baslayayim.”
Büyük kardes ustaya kazma, küregin ve çivilerin oldugu yeri gösterdikten sonra, alisveris yapmak için kasabaya gitti.
Usta ise, tüm gün boyunca ölçerek, keserek, çivileyerek
SIKI bir biçimde çalismaya koyuldu.
Aksam günes batarken o isini bitirmis, çiftlik sahibi büyük kardes ise alisverisini tamamlamıs, kasabadan dönüyordu. Çiftlige gelir gelmez ustanin yaptiklarina bakti ve saskinliktan gözleri, yuvalarindan firlayacakmis gibi açildi. Karsisinda, yapilmasini istedigi çit yoktu ama, derenin bir yakasindan öteki yakasina uzanan görkemli bir köprü vardi.
Biri kendi çiftliginin topragina, öteki küçük kardesinin çiftliginin topragına oturtulmus saglam iki ayak üzerinde, yanlarindaki korkuluklarina varincaya dek tüm ayrintilariyla yapilmis ve tam anlamiyla “usta isi” denilecek kusursuzlukta bir köprü uzaniyordu.
Büyük kardes, hâlâ geçmeyen saskinligiyla bu köprüyü seyrederken, karsidan birinin geldigini gördü. Dikkatle baktiginda gelen kisinin, komsusu, yani küçük kardesi oldugunu anladi.
Kardesi, kollarini iki yana açmis olarak köprünün karsi ucundan kendisine dogru yürüyordu.
“Benim sana karsi yaptigim bunca haksizliga ve söyledigim bunca kötü sözlere karsin sen, bu köprüyü yaptirarak ne denli iyi ve ne denli büyük bir insan oldugunu gösterdin” dedi agabeyine. “Simdi bir büyüklük daha yap ve sen de kollarini açarak bana gel...”
Köprünün iki ucundan ortaya dogru yürüyen kardesler, köprünün ortasinda bir araya geldiler ve özlemle kucaklastilar.
Büyük kardes bir ara arkasina baktiginda, çantasini toplayip, oradan ayrilmakta olan ustayi gördü.
“Gitme, dur, bekle” diye seslendi ona. “Sana yaptiracagim birkaç is daha var, çiftligimde...”
Usta gülümsedi:
“Ben buradaki isimi tamamladim, gitmem gerek” dedi ve ekledi:
“Yapmam gereken daha birçok köprü var.”
seher*vaktii
-
Konu: Gövel ÖrdekGövel Ördek
Ye_il ba_l1 gövel ördek
Uçar gider göle kar_1
E ricesin tel tel etmi_
Döker gider yare kar_1
Telli turnam sökün gelir
0nci mercan yükün gelir
Elvan elvan kokun gelir
Yar oturmu_ yele kar_1
^ahinim var bazlar1m var
Tel al1_k1n sazlar1m var
Yare gizli sözlerim var
Diyemiyom ele kar_1
Hani Karac'o lan hani
Veren al1r tatl1 can1
Yak1_mazsa öldür beni
Ye_il ba la ala kar_1
Karacao lan
- ben buraya mac sonucunu yazmistim ama simdi yok...
-
Konu: Gercek AskÇünkü sadece Zaman Ask'in ne kadar büyük oldugunu anlayabilir..."
:super:
-
Konu: Essek Kayboluncaokuyup yazi yazan arkadaslarima tesekkürler...
-
Bizimkisi Bir Ask Hikayesi
Tamamen Gerçek Hayattan Alinti Bu Ask Hikayesini Okurken Çok Duygulanacak Hüzünlenecek ve Bu Hikaye'nin Etkisinde Kalacak ve Bu Etkiyi Üzerinizden Bir Kaç Gün Boyunca Atamayacaksiniz. Hiyakenin Konusu Bir Gençin Sonu Ölümle Biten Çoçukluk Sevdasini Anlatiyor...
BIZIMKISI BIR ASK HIKAYESI
Sizin için ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satirlari yazarken gözümden damlalar akiyor klavye üzerine. Erkekler ağlamaz lafi bana göre değil. Ağlamaktan hiç utanmadim,duygularim,acilarim beni boğduğu zaman hep ağladim.Yine ağliyorum... Sizleri tanimiyorum ama sizlerle paylasmak istiyorum.Lütfen;bu satirlara bir seven olarak sahip çikin ve lütfen yazili satirlar olarak geçmeyin. Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yasarmis diyeceksiniz buna eminim. Bir memur ailenin en küçük çocuğu olarak babamin tayininin çiktiği bir köye tasindik.Huzursuzdum,okulumu bir köy okulunda okumaktansa ,sehirde medenice okumak istiyordum.kaydimi yaptirdi babam okula.0lkokul 4. siniftan basladim köy okuluna.Beni bir sinifa verdiler.Öğretmen köyde yabanci olduğumu biliyordu ve hangi siraya oturmak istiyorsan otur dedi bana.Bir kizin yani bostu sadece oraya oturdum.Hayatimi adadiğim,gidisiyle beni bitiren insanla ilk o zaman tanistim.0smi Altinay idi.Çocuk yasimda bile onun güzelliği beni çok etkilemisti.Masmavi gözleri,gamze yanaklari ile arada bir bana dönüp gülüsü,yanlis yazdiğim notlarimda kendi silgisiyle defterimdeki hatayi silmesi beni o minik yasimda ona bağladi.O dönemlerde çocukça bir arkadaslikti. Zaman ilerledikçe onsuz tek saniye geçiremiyordum.ya ben onlara gidip ders çalisiyor, yada o bize geliyordu.Mükemmel bir paylasimciydi.Yüreğini,sevgisini,dostluğunu daha o yasta vermisti bana.0lkokulu birlikte okuduk ve ayni sirada bitirdik.Hep onunla hep ona biraz daha alisarak. Ortaokula geçtiğimizde ailelerimize rica ettik ve bizi ayni okula yazdirdilar, hatta ayni sinifa,hatta ayni siraya oturmamiz için babalarimiz öğretmenlere adeta yalvardilar.Basarmistik. Yine ayni siradaydik.Geride kalan ilkokul dönemindeki iki yilda anladim ki onsuz hayat bana huzur vermiyordu.Yasimiz olgunlastikça o beni,ben onu daha çok seviyordum.Çocukça baslayan arkadasliğimiz sevgiye aska dönüsmüstü ortaokul yillarimiz bitmek üzereyken.^ehir merkezinde.Ailelerimiz liseye geçtiğimiz sirada ortak bir karar aldilar.Buna göre tek ev kiralayacak ikimiz ayni evde kalacaktik.Annem de bizimle kalacakti.Allah'im o karar bize iletildiğinde dakikalarca sarmas dolas kutlamistik bunu.Ona a$ık olmustum.Ayni duygulari o da paylasiyordu ve bunu fark eden ailelerimiz okul bittiğinde evlendirelim diye karar almislardi bile.Ona tapiyordum artik.Hasa Allah'a sirk kosar gibi günah islercesine seviyordum.0lk elini tuttuğumda sakin bir daha birakma demistim. Yanaklari kizarmisti,utanmis ve basini önüne ! eğmis,gülümsemis ve elimi sıkı sıkı kavramisti.Artik her gün elele tutusup okula gidiyor okuldan çikarken elele dolasiyor geziyor öyle gidiyorduk evimize.Arada bir elleri terler ve her terleyiste elini elimden kurulamak için çekerdi.Bunu her yaptiğinda kizar elimi birakma diye azarlardim,hep tamam tamam diyerek gülümser ve hizla elini avucuma sokustururdu. Her sey harikaydi,dünya cennet gibiydi gözümüzde.Yillar akip gidiyordu mutluluk içinde.Nihayet liseyi de bitirmek üzereydik.karne dönemi gelmisti.Karnelerimizi aldik hiç kiriğimiz yoktu.Sevinçle sarildik birbirimize elimi tuttu.bunu kutlamak için bir cafeye gidip cola içerek kutlayacaktik.Okulun az ilerisinden geçen bir çakil yol vardi.Her zaman toz duman içinde olurdu.çakillarla kapliydi.O yolun benim ve ölürcesine sevdiğim insanin ayrilmasinda bu kadar rol oynayacağini bilsem hiç girer miydik o yola.Neler vermezdim o yolu yürümemek için. Eli yine elimdeydi,ansizin elini çekti,terlemisti yine eli.Sanirim dört adim atmistim.Dönüp yine azarlayacaktim.Çünkü hem elimi birakmis,hem de geride kalmisti.Dönüp baktiğimda Dünya basima yikildi.Sanki gök kubbenin altinda kaldim.yerdeydi ve yüzünden kan fiskiriyordu.ne yapacağimi bilemedim üzerine kapandim yüzüne yapismis saçlarini kaldirdiğimda hayatimi bitiren o görüntüyle karsilastim.Basi kesilmis bir tavuk gibi çirpiniyordu.Suratina bir tas parçasi biçak gibi saplanmisti ve bakmaya doyamadiğim mavi gözlerinden biri akmisti.Suratinin yarisi yoktu.Hirliyordu bana bir seyler demek istiyor kanla kapli diğer gözünü temizleyerek bana bir seyler demeye çalisiyordu.Yoldan geçen bir kamyonun tekerinin altindan firlayan bir tas suratina saplanmisti.Ölürcesine bir aski,geleceğimizi kibrit büyüklüğünde bir tas parçasinin bitireceğini bilemezdim.Donuk donuk hiç konusamadan yüzüne bakmaktan baska bir sey yapamiyordum. Ellerini tuttum kaldirdim basini göğsüme dayadi ve elimi sıkı sıkı tuttu.Akan kan ellerimize damliyordu.Yoldan geçen bir araba durmus bizi seyrediyordu,hastaneye yetistirelim dediğimde kanli olduğu için almadi ve kaçti gitti.Kimse arabaya almiyordu.çevreme bakip yardim eden demekten,ona dönüp seni seviyorum,beni birakma,dayan demekten baska bir sey yapamiyordum.0ki dakikalik bir çirpinistan sonra kucağimda öldü.Cennet olan Dünya 5 dakikada cehenneme döndü.Tam dokuz yil oldu onu yitireli.
Kendime olan güvenimi yitirdim.Artik kimseyi sevemem,kimsede beni sevemez korkusundan kurtaramiyorum kendimi.Bitkisel hayatta gibiyim.Tek elimde kalan bu net.bu net araciliğiyla sizinle paylasmak istedim.Yitiren,ya da ben yitirenle paylasmak isteyen herkese elleri terlese bile ellerimi birakmamalari sartiyla elimi uzattim.Dost,kardes,arkadas ne olursaniz olun ama elimi birakmayin.Size sesleniyorum, elimi birakmayin lütfen...
seher*vakti
Edit ßy KaHiN
-
Konu: Cehalet ve izdirapBirgün, Sultan Aziz, Mustafa Fazil Pasa'ya "Hürriyet ve maarif sayesinde milletin gözü açilirsa ne olur?" diye sordu.
Mustafa Fazil Pa_a:
-Ne olacak; o zaman millet, bizim cehaletimizi ve kendi izdirabini daha feci bir sekilde anlayacak...
bu bir trajedi