Ve sen..
Çıksan gelsen yeniden
"sabret" desen ve sabredecek kadar yüreğime umut eksen
Bir içten gülüş göndersen gittiğin yerden
Ardından çıkıp
dönsen
Acı veren herşeyden vazgeçip
Mutluluğa gömülsen
Ben hiç veda etmedim bugüne kadar
öyle duygularımıda belli edemem kolay kolay
Heleki bu ayrılık da zor
Aslında son vedaya gerek bile yok
Ama insanız işte son bi kez daha diyor
Aslında ne güzel bir başlangıçtı
Deli dolu çağlarımızdı tanıştğımızda
Gecelerce uyku nedir bilmedik.
Düşününüp dururduk birbirimizi
İlk bakışı ilk yürek kıpırdanışlarımızı birlikte hissettik
Zaman dururdu biz bir aradayken.
Kavgalar ederdik çünkü
Barışması bile mutluluk veren
Sevdik sevildik. yeminler ettik
Tutamayacağımızı bildiğimiz halde
Kimsenin sözleri engellememişti bizi
Sadece biz vardık bizden ötesi yoktu
Serin akşamüstleri sahil boyları
En güzel aşk şarkıları eşlik etti bize
Bu sevda masalımızda
Şuan bile yiine aynı duygularla kalamazmıyız
Br arada olmasakta
Yaşanan güzelliklerin hatrına
Ağlamayalıım ne olur
Gözyaşlarımızı yarıştırmayalım
Güçlüyüzdür biz
Güçlü olacağız
Sonu olmadı bu sevdanın ama
Dostca kalacağız
Zaman hep acımazdı
Yine acımasız olacak
Senden bana geriye
Bir tek seni seviyorum
Birde kendine iyi bak
Deyişin kalacak
Ellerin uzanmak isterde kaleme,
Kalem kendi aleminde kaçar başka diyarlara,
Yürek sus pus olmuş eşlik ederse korkak kaleme,
Kağıt neylesin,büyük bir aşkla kalemi beklemekte.
Cesaretini kaybetmişse kalem,
Derin bir sessizliğe bürünmüştür yürek.
Duygu hafif bir rüzgar gibi başlayacak,
Sonrada bir fırtınaya dönüşecek.
Hazır ol eyy kağıt,
Kalem bütün kinini kusacak.
Sevdanın güçlüsü zor olansa
Silinmez izleri yıllar sonrada
Araya başka yollar insanlar girmiş olabilir ama
Hatırladığında geçmişi
Hafif bir gülümseme beliriyorsa
Yanağında...
Gerisini anlatsam ne fayda
Anlatmasam ne fayda
Hani hatırlıyormusun..
Ellerimizin arasından kayıp giderken zaman
En mutlu anlarımızı paylaşırdık bıkmadan
İki sevdalı yürektik
Birbirinden ayrılmayan
Sevgiliden öte
Dost arkadaş şırdaştık
Sonbaharlardayım
Sarı sarı yapraklar gibi bir bir dökülüp
Savruluyorum oradan oraya
Koyvermişim kendimi
Uçuyorum bir yaprağın ardı sıra
Dans eder gibi bir oyana bir buyana
Rüzgar eşlik ediyor bu yolcukta bize
Sürüklüyor serin tatlı bir esintiyle
Bir yaprak bir yaprak daha derken
Dökülüyor tüm yapraklar
Dökülen tüm yapraklar birbirine karışıp
Hüzünleri vedaları birlikte bölüşüyor
Sonbaharlardayım
Son demlerinde eylülün
Hazan vakitlerindeyim
Düşen yaprakların
Hüzün kokan seslerinde
kendimleyim