Dudakların ikiye bölünür konuştuğunda. . .
Gözlerinin ikiye bölündüğü gibi baktığında. . .
Gittiğinde de böldüğün gibi bizi iki yarıma;
Ortadan . . Çok parçaya . . .
'bu ışte bir ilizyondur sevgili;
Şapkadan tavşan çıkarmalar senden sonra ahmakca kabul edilmeli!!
Gecenin karanlık yüzünde gördüğüm o aydınlık nokta gündoğumunda anlamını
yitirecek nasılsa.
Ruhlara paylaşacak gökyüzü bile kalmayacak, parsel parsel satacaklar
tükürdüğümüz nefesleri.
Ufal(an)dıkça devleşen, karikatüre mal olmuş suratları suya tutsak
akar mı boyaları?
Gitti gidiyor. ''El''den ne gelir...
Üç tarafı denizlerle çevrili bu suskunluğun açık arttırmaya çıkarıldığını
görmüyor muyuz?
Satıyor... Sattı
Ben vazgeçiyorum, sen büyütür müsün yarınlarımı benim yerime?
O kadar intihar ettim ki yaşamaya mecalsizim
Sen düşlerimdeki büyük Bense düşlerle büyüyen asılsız bir küçük..
Kaç mevsimlikti özlemin...dayanılmazdı hasret?
Bu kadar sahte olamazdı gözlerin
Dudakların şimdi hangi kahpeye emanet?
Sendin beni aldatan! Zaman değil.....
dört bucağını aştım
yedi katını terkedilmişliğin
beni terkedecek kimse kalmadı
öykümle sırtsırta vererek
kaldım kendimden artakalanla
bilerek seni
kalarak sana
sensizliğimdi son rüyam
bir ölüm kaldı kusmadık öfkesini
siyahıma beyazıma
akşam hasta gözünü hüznümle açardı
sabahlar kan gibi güneşi içmeye mahkum
dermansız sayfalarımda bilsen bir tek
kimi yazdım kime...
sadece seni
yalnızca sana
bakımsız bir sahneydi fersiz
o yorgun ışıklarıyla üşüdüğüm sokak
sen kıyılarımda yoktun
şiirsizliğin de yoktu
tozlu ellerimi ceplerime sokardım
kirli yapış yapış bir yalnızlık
takvimleri zamana bozuk
bir kapı gıcırtısı bir gözyaşı asidi
sıkış tıkış şu ölümlerine yattığım
sevda...
anmakta seni
kanmakta sana
şimdi ayaklanır durur sular
içimden...
dışıma...
utanır acımasız intihar
acımasızlığını unutur
bilsen içimde başarısız kaç intihara
dar ağacı kurulur
sonrasızlığıma bağırıp çağırışıma
ayrılık tahammülsüz
açıkken daha gözlerim hayata
bir sana yumarım kirpiklerimi
Cümle Cihan Güzelleri Yüzlerine Ben Örsün
Gözlerin, Balyozu Oldu İçerimdeki Örsün
Ruhumdaki Fırtınalar Merih'i Usandırdı
Nuh'a Haber Eyleyin De, Gelsin De Tufan Görsün