Tümceler
Son güncelleme:
-
Sanki yine küllenmiş aşkları yazıyorum.
Zaten hep böyle başlıyorum yazmaya.
Gene seni yazıyorum.
Aşklar dediysem aşklarım tek.
Ben her yerine ayrı ayrı vurgunum.
Kaşına, gözüne, sesine vs.
Birine zeval gelecek olsa gene aşığım sana anlıycağın.
Mezara girsen toprağına, taşına vurgunum.
Cehennemde ateşine, cennette serinliğine vurgunum.
-
..Kalemin, Kelâma düşüşü maceradır..
Kimbilir hangi yürek yangınlarının
ve kimbilir hangi çıkmaz sokakların içinden...
Kimbilir nerede, nasıl ve kimlerin rüyalarının karıştığı...
Veya kabuslarının böldüğü...
Bilemezsiniz bir kelimenin macerasını...
Ama maceradır...
Cümle olana kadar kaleme neler çektirir...
-
bir düs gördüm yüregimin en derinlerinde...
tutundum körelmis bir bedenle..
bir tutam aydinlik icin..
su kararan gecelerime..
simdi sadece gecelerle konusur yüregim..
en incesinden cöker üzerime hüzün..
sonbaharlara yakisir olmus varligim,
sonbaharlar ölüme gebe artik ucsuz bucaklarimda
Gül_yarasi
-
Vicdanını parçalamak uğruna bütünlüğünü koruduğun şeyler paramparçadır ve parçalamaktadır seni. Vicdanının sızısını azaltma pahasına artırdıkların çoktan tükenmiş ve tüketmektedir seni. Vicdanının sorgulamasını savuşturarak kavuştukların baştan kayıptır ve kaybettirmektedir sana. Vicdanını satarak satın aldıkların senin malın değildir ve seni mal edinmektedir.
Değer mi?
-
Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu. Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum,
kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer.'.. Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Paniğini kukla yapmış
hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına niye kimselerizin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş.
nilgün marmara.
-
Kelimelerin uçuyor ama düşüncelerin yerde,
Düşüncesiz kelimeler asla gidemez cennete
Anladım artık, cehalet Allah'ın lânetidir,
Bilgiden kanatlar tak, uçman için cennete!
W. Shakespeare
-
İnsanoğlunun değeri bir kesirle ifade edilecek olursa;
payı gerçek kişiliğini gösterir,
paydası da kendisini ne zannettiğini,
payda büyüdükçe kesrin değeri küçülür.
Tolstoy
-
Kıyıya vuran dalgalar gibi vur sineme, varsın derin falezler oluşsun kıyılarında yüreğimin..
Değil mi ki kopan her parçam sana kavuşacak, varsın karışsın sana her zerrem, sende kaybolandan gayrısını kaybettim zaten.
Haydi artık gelsin yüreğime senden bir darbe, mecalim yok;
sabrım az, çok bekletme,
gel etme, gel-git-me
Ey ummanında kaybolunası yâr,
Gel- git-me
-
yüzümde kış, bakışlarımda kar
yorgun akan bir ırmak misali
kimsesiz sokaklara bırakıp yanlızlığımı
çekip gidiyorum
Nuri CAN
-
Bir ihtilal kadar yalnız,
hazin bir ölüm kadar sessiz acıların koynundayım..
Bu kaçıncı mevsim özgürlüğün bekleme odalarında..
Her akşam gürültüyle üzerime kapanan demir kapıların paslı ağırlığıyla,
serin bir poyraz esiyor bahçemde..
-
Âdem de güçlü ve güzeldi.
Yapılı AMA narindi.
Zarif fakat heybetliydi.
İnce AMA derindi.
Toprağı dünyadan suyu cennettendi.
Bu yüzden gölgesi vardı.
Farklıydı yani.
Cennet sakinlerine göre bambaşka güzellikle güzeldi.
Demem o ki, cennetin cemicümlesi ondan daha güzelinin olmayacağından neredeyse emindi.
Ta ki Havva yaratılıncaya kadar.
Nazan Bekiroğlu / La / Sonsuzluk Hecesi
-
Son isteğin nedir?
Sorusu,
Çok, çok kolaydır,
ilk isteğin nedir?
Sorusundan.
Çünkü,
O soruyu
Kimse kimseye soramadı,
Korkusundan.
Özdemir Asaf
-
Bazen böyle birdenbire yaralanıveririz. Ama her yara iyileşir. Eninde sonunda kabuk bağlar, üstünü kapatır. Gözlerden saklanır. Çünkü hiçbir yara görülmek istemez..
'Yeter ki bu yara gözbebeklerinden çıkmasın. Çünkü eğer gözbebeklerin yaralanırsa, bir daha asla aynı gözle bakamazsın dünyaya. Baktığın her şeyin kötü yanını görmeye başlarsın. Saklı kalmış pislikler bile kaçmaz gözlerinden. Öteki insanlar da hissederler artık aynı şeyleri görmediğini ve artık onlar sevmediğini. Rahatsız olurlar. Onlar da bir daha aynı gözle bakamaz sana. Bu yüzden kimse seni yakınında görmek istemez. Resim aynı resimdir aslında değişen senin gözlerindir. Eğer sen çıkarsan resimden, her şey eskisi gibi kalır, herkes rahat eder. Şahsen bence en iyisi gitmektir .. Böyle durumlarda, üstüne üstüne gitmek inadına..'
Mahremiyetin gittin mi elden, sen de gitmelisin tez elden! '
Eğilip tek tek toplardım parçalarımı ama her zaman dağılanlar topladıklarımdan fazla çıkardı. Ne kadar dikkat edersem edeyim, daima bir şeyler kalırdı geride. Bir şeyler hep yarımdı, hep iğreti, hep eksik
Gözbebeği: İnsanlarda yuvarlak, hayvanların çoğunda ise dikine elips biçiminde olan gözbebeğinin çapı, irise gelen ışığın miktarına göre değişir. Karanlık ve uzaklık büyütür gözbebeğini; aydınlık ve yakınlık küçültür. Yani bu kararsız çember, ışık varsa küçülür, ışık yoksa büyür. Yakına bakarken de küçüldüğüne göre, yakın olan aydınlıktır, aydınlıktadır. Uzağın payına karanlık düşer. Zaten karanlığı kimse yakından görmek istemez.
Aşık olunca da büyür gözbebeği; demek ki aşık olunan hep uzaktadır. Aradaki mesafenin verdiği acıyı azaltmak için, maşuka 'gözbebeğim! ' diye hitap edilir.
Elif Şafak- Mahrem
-
Ölü bir sonbahara tutsak yüreğim
Ses ver hadi suskunluğuna,
Deliliğime ferman yazdırma
Tükeniyor kalemim de
Bir yudum sevda mürekkebine hasretim.
Ayrılığın zehrinde açan bir gül umutlarım
Bütün mevsimler güz şimdi
Yalnızlık heceleri mıhlanırken dilime
Bir kez içime doğsaydın
Yüreğime dokunsaydın
Neredesin ey sevgili
Ayşegül Tezcan
-
Sancılar çoğaltırken imgeleri korkmadan çiğne yüreğimi
Geç sevginin doğrularından dilinle çöz terli düğmelerimi
Seni sevdikçe sessizliğim büyük sustukça kopar zincirlerimi
İncecik bir yol bul ve sorgusuz güzelliğinle süsle gecelerimi