leotombak
Üye
23.02.2006
Çavuş
1.223
Çavuş
1.223
Hakkında
-
Konu: Sıkıntıasiyannn kardeşim Allah razı olsun senden bundan sonra bu güzel gayretkeşliğinin devam edeceğine yürekten inanıyorum. Sıkıntı konusuna gelince yazıda da aktarıldığı gibi sıkıntının en iyi ilacı sabırdır. Bu konuda Peygamber Efendimizin hayatı boyunca çekmiş olduğu sıkıntılara sonsuz bir sabırla katlandığını, Hz. Eyüp Peygamberin çektiği sıkıntılara karşılık gösterdiği sabır ile sabrın timsali kabul edildiğini her zaman hatırlamak gerekir. Günlük beş vakit namazın, senede bir ay tutulan orucun, belirli miktarda verilen zekatın ve daha pek çok kullukla alakalı emirlerin yerine getirilmesi için sabretmek ve bu ibadetlerin Allah rızası için yapılması gerektiğini unutmamak lazımdır. Ancak bu sayede yapılan ibadetler Müslüman için sıkıntı olmaktan çıkıp zevk alınarak yapılan bir iş haline gelir. Sabır acıdır, ama meyvesi tatlıdır.
SABIR
Sabır bir büyülü dermân, arkasında îmân,
Sabretmeyenin hali hicran üstüne hicran!
Her şeyde var bir usûl, sabır da zafere yol,
Sık dişini azıcık kurtulanlarla kurtul.
Sabırla pişen insan kemâle erer inan!
Acelecinin işi duman üstüne duman...
Teennî eden erer, acele etme sakın!
Vurulup dövünsen de ıraklar olmaz yakın...
Örümcek bekleyerek, ağa ağ ekleyerek,
Gider hedefe varır nice emekleyerek.
Sıratdan ince bir iş, koş geçenlere yetiş,
Geçen sabırla geçti, aksi bir sürü teşviş... Selametle.
-
Konu: BİR DUA'DA SİZDENRabbenağfir lenâ zünûbenâ ve israfenâ fî emrinâ ve sebbit akdâmenâ ven-surnâ alel-kavmil-kâfirîn
Ey Rabbimiz. Bizim günahlarımızı ve işlerimizde yaptığımız taşkınlıkları bağışla, muharebede ayaklarımızı sabit kıl; geri götürme. Kafirlere karşı bize zafer ver. (âli imran suresi-147) Âmin. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?Allahu Ekber ve lillahil hamd. Allah razı olsun arkadaşlar. DermanAbi inan bizde seni çok seviyoruz. Yüreğine, anlayışına sağlık. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?Bir cümleyi de sen üstlendiğine göre o zaman ben 499 cümle ile ilgili bölüm hakkında bir şeyler söyleyeyim. Herhangi bir yanlışlık yaptığımız zaman uyarı geliyor, bu durumu yadırgamıyorum. Doğrusunu öğrenmiş oluyoruz. Olması gereken bu. Bizde yanlış olduğunu düşündüğümüz şeyi dile getirdik. Bu arada kalan cümlelere değinmedik. Bu şekilde davranmamız onları kabul etmediğimiz anlamına geliyor. Daha önce de sana söylediğim gibi sükut ikrardandır. Belki açık açık diğer cümleleri beğendimizi dile getirmedik ama susuyorsak kabul ediyoruz anlamına gelir. Ne olursa olsun emeği geçen arkadaşlara teşekkürler. Sloganı zaten söylemişsin. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?Konuyla pek ilgisi yok ama hem konu güncelliğini korusun hem de bilgi olması amacıyla kehf suresinin 66-82. ayetlerinde yer alan Hz. Musa(as) ile Hızır(as) arasında geçen kıssayı aktarmak istiyorum:
66. Musa ona: Sana öğretilenden, bana, doğruyu bulmama yardım edecek bir bilgi öğretmen için sana tâbi olayım mı? dedi.
67. Dedi ki: Doğrusu sen benimle beraberli e sabredemezsin.
68. (İç yüzünü) kavrayamadığın bir bilgiye nasıl sabredersin?
69. Musa: İnşaallah, dedi, sen beni sabreder bulacaksın. Senin emrine de karşı gelmem.
70. (O kul) Eğer bana tâbi olursan, sana o konuda bilgi verinceye kadar hiçbir şey hakkında bana soru sorma! dedi.
71. Bunun üzerine yürüdüler. Nihayet gemiye bindikleri zaman o (Hızır) gemiyi deldi. Musa: Halkını bo mak için mi onu deldin? Gerçekten sen (ziyanı) büyük bir iş yaptın! dedi.
72. (Hızır) Ben sana, benimle beraberliğe sabredemezsin, demedim mi? dedi.
73. Musa: Unuttuğum şeyden dolayı beni muaheze etme; işimde bana güçlük çıkarma, dedi.
74. Yine yürüdüler. Nihayet bir erkek çocuğa rastladıklarında (Hızır) hemen onu öldürdü. Musa dedi ki: Tertemiz bir canı, bir can karşılığı olmaksızın (kimseyi öldürmedi i halde) katlettin ha! Gerçekten sen fena bir şey yaptın!
75. (Hızır) Ben sana, benimle beraber (olacaklara) sabredemezsin, demedim mi? dedi.
76. Musa: Eğer, dedi, bundan sonra sana bir şey sorarsam artık bana arkadaşlık etme. Hakikaten benim tarafımdan (ileri sürebilecek) mazeretin sonuna ulaştın.
77. Yine yürüdüler. Nihayet bir köy halkına varıp onlardan yiyecek istediler. Ancak köy halkı onları misafir etmekten kaçındılar. Derken orada yıkılmak üzere bulunan bir duvarla karşılaştılar. (Hızır) hemen onu do rulttu. Musa: Dileseydin, elbet buna karşı bir ücret alırdın, dedi.
78. (Hızır) şöyle dedi: "İşte bu, benimle senin aramızın ayrılmasıdır. Şimdi sana, sabredemediğin şeylerin içyüzünü haber vereceğim."
79. "Gemi var ya, o, denizde çalışan yoksul kimselerindi. Onu kusurlu kılmak istedim. (Çünkü) onların arkasında, her (sağlam) gemiyi gasbetmekte olan bir kral vardı."
80. "Erkek çocuğa gelince, onun ana-babası, mümin kimselerdi. Bunun için (çocuğun) onları azgınlık ve nankörlüğe boğmasından korktuk."
81. (Devam etti) "Böylece istedik ki, Rableri onun yerine kendilerine, ondan daha temiz ve daha merhametlisini versin."
82. "Duvara gelince, şehirde iki yetim çocuğun idi; altında da onlara ait bir hazine vardı; babaları ise iyi bir kimse idi. Rabbin istedi ki, o iki çocuk güçlü çağlarına erişsinler ve Rabbinden bir rahmet olarak hazinelerini çıkarsınlar. Ben bunu da kendili imden yapmadım. İşte, hakkında sabredemediğin şeylerin iç yüzü budur." Selametle.
-
Konu: NAMAZ BÜYÜK EMIRDIRNamazla ilgili bir hikaye:
SON DAKİKA NAMAZI
Anneannesinin sözleri yankılandı kulaklarında: ''Oğlum
namaz hiç bu vakte bırakılır mı?'' Anneannesinin yaşı
yetmişe dayanmış, ama ezan
okunduğu vakit yerinden sıçrar, yaşından beklenmeyecek
bir hızla abdestini alır ve namazını kılardı.
Kendisi ise,nefsini bir türlü yenemiyordu. Ne
oluyorsa, hep... namaz son dakikalara kalıyor, bu
sebeple namazını alelacele eda ediyordu. Bunu
düşünerek kalktı yerinden, gözü saate kaydı. Yatsı
ezanının okunmasına on beş dakika kalmıştı. Başını her
iki yöne pişmanlıkla sallayarak, "Yine geciktirdim
namazı." dedi kendi kendine.
Kıvrak hareketlerle abdestini aldı ve daha elini
yüzünü tam kurulamadan kendisini odasına attı.
Mecburen, hızlı hareketlerle namazı eda
etti. Tesbihatını yaparken anneannesini düşünmeden
edemedi. "Bu halimi görse, tatlı-sert kızardı yine
bana." dedi. Çok seviyordu onu ...Hele öyle bir namaz
kılışı vardı ki, onu hep bir gökkuşağı hayranlığıyla
seyrederdi. Namazda öyle bir mahviyeti vardı ki...
hicabından renkten renge girerdi.
O gün akşama kadar derse girmişti. Müthiş bir ağırlık
vardı üzerinde. Duasını yaparken, başını ellerinin
arasına alıp secdeye durdu. Namazdan sonra bir süre bu
şekil tefekkür etmeyi severdi. Gözleri kapanır gibi
oldu. "Ne kadar da yorulmuşum." dedi. Daldı gitti
öylece....
Kıyamet kopmuştu. Mahşeri bir kalabalık vardı. Her yön
insanlarla doluydu. Kimi dona kalmış, hareketsiz bir
şekilde etrafı izliyor; Kimi sağa sola koşturuyor,
kimisi de diz çökmüş, başı ellerinin arasında
bekliyordu. Yüreği yerinden fırlayacak gibi atıyor,
adeta kafesinden kurtulmaya çalışıyor,soğuk soğuk
terler döküyordu. Hayattayken kıyamet, sorgu sual ve
mizan hakkında çok şey duymuş ve ahiret hayatı adına
bu kavramlar kendisi için köşe taşı olmuşlardı. Ama
mahşer meydanında ki ürperti, korku ve bekleyişin bu
denli dehşet vereceğini düşünmemişti.
Hesap ve sorgu devam ediyordu. Bu arada onun ismini de
okudular. Hayretle bir sağa, bir sola baktı. "Benim
ismimi mi okudunuz?" dedi dudakları titreyerek.....
Kalabalık birden yarılmış, bir yol olmuştu önünde. İki
kişi kollarına girdi. Mahşer meydanının vazifelileri
oldukları belliydi. Kalabalık arasından şaşkın
bakışlarla yürüdü. Merkezi bir yere gelmişlerdi.
Melekler her iki yanından uzaklaştılar. Başı
önündeydi. Bütün hayatı, bir film şeridi gibi
geçiyordu gözlerinin önünden...." Şükürler olsun "
dedi, kendi kendine ve devam etti; " Gözlerimi dünyaya
açtım,Hep hizmet eden insanları gördüm. Babam
sohbetlerden sohbetlere koşuyor, malını islam yolunda
harcıyordu. Annem eve gelen misafirleri ağırlıyor,
yemek sofralarının biri kalkıp, bir yenisi
kuruluyordu. Ben ise, hep bu yolda oldum. İnsanlara
hizmete çalıştım. Onlara Allah'ı anlattım. Namazımı
kıldım. Orucumu tuttum. Farz olan ne varsa yerine
getirdim. Haramlardan kaçındım. "Kirpiklerinden aşağı
gözyaşları
dökülürken, "Rabbimi seviyorum, en azından sevdiğimi
zannediyorum." Diyordu. Ama bir yandan da "O'nun için
ne yapsam az, Cennet'i kazanmama yetmez." Diye
düşünüyordu.Tek sığınağı Allah'ın rahmetiydi.
Hesap sürdükçe sürdü. Boncuk boncuk terliyordu.
Sırılsıklam olmuş, zangır zangır titriyordu. Gözleri
terazinin ibresindeki neticeyi
bekliyordu. Sonunda hüküm verilecekti. Vazifeli
melekler ellerinde bir kağıt, mahşer meydanında ki
kalabalığa döndüler. Önce ismi okundu. Artık ayakları
tutmaz olmuştu. Neredeyse yığılıp kalacaktı.
Heyecandan gözlerini kapamış, okunacak hükme kulak
kesilmişti.
Mahşeri kalabalıktan bir uğultu yükseldi. Kulakları
yanlış mı duyuyordu? İsmi cehennemlikler
listesindeydi. Dizlerinin üstüne yığıldı. Hayretten
dona kalmıştı." Olamaaaazzzz " diye bağırdı. Sağa sola
koşturdu. "Ben nasıl Cehennemlik olurum? Hayatım
boyunca hizmet eden insanlarla birlikte oldum. Onlarla
beraber koşturdum. Hep rabbimi anlattım." Diyordu.
Gözleri sağanak olmuş, titrek vücudunu ıslatıyordu.
Vazifeli iki melek kollarından tuttu. Ayaklarını
sürüyerek ve kalabalığı yararak
alevleri göklere yükselen Cehennem'e doğru yürümeye
başladılar. Çırpınıyordu. Medet yok muydu? Bir yardım
eden çıkmayacak mıydı?
Dudaklarından kelimeler kırık dökük, yalvarmayla
karışık döküldü.."Hizmetlerim... Oruçlarım....
Okuduğum Kur'anlar......Namazım....Hiçbiri beni
kurtarmayacakmı?" diyordu. Bağıra bağıra yalvarıyordu.
Cehennem melekleri onu hiç sürüklemeye devam ettiler.
Alevlere çok yaklaşmışlardı. Başını geriye çevirdi.
Son çırpınışlarıydı.
Resülullah, "Evinin önünde akan bir ırmak içinde günde
beş defa yıkanan bir insanı o ırmak nasıl temizler,
günde beş vakit namazda insanı günahlardan öyle
temizler." Buyuruyordu. "Oysa ki benim namazlarım da
mı beni kurtarmayacak?" diye düşünüyordu.
" Namazlarım.....Namazlarım....Namazlarım." diye diye
hıçkırdı. Vazifeli melekler hiç durmadılar. Yürümeye
devam ettiler; Cehennem çukurunun başına geldiler.
Alevlerin harareti yüzünü yakıyordu. Son bir defa
dönüp geriye baktı. Artık gözleri de kurumuştu.
Ümitleri sönmüştü. Başını öne eğdi. İki büklüm oldu.
Kollarını sıkan parmaklar çözüldü. Cehennem
meleklerinden birisi onu itiverdi. Vücudunu birden
bire havada buldu. Alevlere doğru düşüyordu. Tam bir
iki metre düşmüştü ki, bir el kolundan tuttu.
Başını kaldırdı. Yukarıya baktı. Uzun beyaz sakallı
bir ihtiyar onu düşmekten kurtarmıştı. kendisini
yukarıya çekti. Üstündeki başındaki tozu silkerek
ihtiyarın yüzüne baktı.
"Siz de kimsiniz ?" dedi.
İhtiyar gülümsedi: " Ben senin namazlarınım."
"Neden bu kadar geç kaldınız ?Son anda yetiştiniz.
Neredeyse düşüyordum."dedi....
İhtiyar yüzünü gererek, tekrar güldü; Başını salladı;
" Sen beni hep son anda yetiştirirdin, ...hatırladın
mı?
Secdeye kapandığı yerden başını kaldırdı. Kan-ter
içinde kalmıştı. Dışarıdan gelen sese kulak kabarttı.
Yatsı ezanı okunuyordu.Bir ok gibi yerinden fırladı.
Abdest almaya gidiyordu. Selametle.
-
Konu: NAMAZ BÜYÜK EMIRDIRKüçük çocuğun annesine verdiği ders:
Türkan Hanım dindar bir ailede büyümüştü. Annesi her fırsatta ona ve kardeşlerine namaz kılmalarını söyler, hatta kızarak onları uyarırdı. Türkan Hanım namazın kılınması gerektiğine inanır, ama yine de kılmazdı, çünkü kılmak nefsine zor geliyordu. Bazen başlar, sonra terk ederdi.
Evlendi ve çocukları oldu. Annesi her geldiğinde aynı şekilde namaz kılmaları için ikaz etmeyi sürdürüyor, o da ısrarla kılmamaya devam ediyordu. Çok istemesine rağmen bir türlü nefsine galip gelemiyordu. Bir gün arkadaşları ona oturmaya geldi. İçlerinden biri annesini de yanında getirmişti. Teyze çok mübarekti. Öyle tatlı konuşuyordu ki, onu dinleyen saatler geçse usanmazdı. Teyze bir ara namaz konusuna değindi. O anlatırken, Türkan Hanım annesini hatırlamış ve annesinin eski günlerdeki namaz ikazlarını düşünüyordu. Misafirler de teyzeyi zevkle dinliyordu.
Türkan Hanımın küçük oğlu Zekeriya, dört yaşındaydı. Oynadığı oyunu bırakmış, teyzenin koltuğu dibinde iki elini yumruk yapıp yüzüne dayamış bir şekilde, kıpırdamadan dinliyordu. Annesi ikram için mutfakla salon arasında koşturup dururken mevzu değişmişti. O da onların yanına oturup sohbetin güzelliğine kapılarak çayını yudumlamaya başladı.
Anne, senin yerine ben namaza başlayacağım
Tam bu sırada mutfaktan bir gürültü geldi. Arkasından da oğlunun çığlığı duyuldu. Telâşla mutfağa koştu Türkan Hanım. Misafirler de korkuyla peşinden gittiler. Oğlu bir sandalye koyarak lavaboya çıkmıştı. Bir ayağı lavabonun içinde, diğeri ise dışarıdaydı. Sandalye devrilmiş yerde dururken, oğlu da lavabonun kenarında korkmuş bir şekilde asılı duruyordu. Koşup kucağına aldı. Su içeceğini zannederek:
İsteseydin ben verirdim yavrum, ya düşüp bir yerine zarar verseydin diye çıkıştı.
Türkan Hanım oğlunun verdiği cevabı, uzun yıllar geçmesine rağmen hâlâ unutamaz; çünkü şöyle demişti çocuğu:
Anne, ben abdest alacaktım. Teyze dedi ya, namaz kılmayanlara Allah ceza verecekmiş diye. Ben de, sen ceza almayasın diye senin yerine namaza başlayacaktım.
O an Türkan Hanım, tepeden tırnağa titrediğini hissetti. Allah, yıllarca namaz kılmayan Türkan Hanıma oğlunun davranışıyla müthiş bir ders vermişti. Yavrusuna sarılıp dakikalarca ağladı.
Bu hikâye birçok bakımdan ders verici. Aslında çocuklar büyüklere değil, anne babalar evlâtlarına namazı öğretmeli. Çünkü, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) çocuklarımıza yedi yaşına geldiklerinde namaz kıldırmamızı ve on yaşına geldiklerinde ise ciddi bir şekilde üzerinde durmamızı emreder.
Çocuklarımıza -küçük yaşlarda gerek camilere götürerek, gerek ise evde cemaat yaparak- namazı sevdirmeli ve onlara örnek olmalıyız. Namaz çocuklara tatlı bir üslûpla, sevdirilerek anlatıldığı takdirde çocukların namaza karşı ilgi ve sevgileri kaçınılmaz olur. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?Bu arada boykota katılan arkadaşların sayısının gün geçtikçe arttığını görüyorum. Bu gelişme yapılan çalışmaların meyvelerini verdiğini gösteriyor. Katılan tüm arkadaşlardan Allah razı olsun. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?Burada bulunan hiçbir arkadaşın art niyetli olduğunu sanmıyorum. Herkes belirli bir amaç uğruna elinden geldiğince gayret gösterdine inanıyorum. Ve kesinlikle hiçbir kimsenin de birilerini ezerek tırmanmak gibi bir niyetinin olmadığını düşünüyorum. Hikayede de geçtiği gibi *her şey her zaman göründüğü gibi değildir.* Herhangi bir hatamız olmuşsa affola. Daha ciddi bir şekilde çalışamalara devam, ne olursa olsun pes etmek yok. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?1.sayfada verilen linki açamayanlar için tüyo:
verilen linke tıklandığında açılan sayfada free yazısına tıklanacak. yine açılan sayfada saniyeler sıfırlandığında here yazan yere şifre yazılacak ve enter tuşuna basılacak. bu yolu takip ettiğinizde sorunsuz açılacaktır. Selametle.
- Her zaman söylerim. İyi ki ahiret var. Selametle.
-
Konu: BOYKOTA VARMISINIZ ?gulcan kardeşimin vermiş olduğu linkteki çalışma bu konunun 1. sayfasında slayt gösterisi olarak verilmişti. Ordan bakabilirsiniz. Selametle.
- ne hakkı kardeşim dediğin gibi olsun. Selametle.
- ilk icraatte bulunmuşsun gulcan kardeşim. Bu aktardığın hikayeyi istikamet konusunda aktarmıştım ama ayrı bir konu olarakta ele alınabilir tabi. Dünyanın akibeti insanın elinde. Verilen bu nimeti ilahi emirler doğrultusunda kullanmak ve kıymetini bilmek gerekir. Selametle.
-
Konu: Dostdoğru söylüyorsun sahabeler kardeşim ama goksahana bir ulaşabilsek dostluğumuzu pekiştireceğiz ama bir türlü ulaşamıyorum. Ne dersiniz.Selametle.
-
Peygamberimiz (sav) sahabelerine şakalar yapar, onlarla birlikte gülerdi
Sahabelerin aktardıkları olaylardan anlaşıldığı gibi, Peygamber Efendimiz hem ailesi hem de sahabeleri ile sık sık şakalaşır, onların yaptıkları esprilere güler ve onlara güzel isimler veya lakaplar takardı. Ancak, her konuda olduğu gibi şakalaşma konusunda da Peygamberimiz (sav) çok ince düşünceli, vicdanlı ve anlayışlı davranırdı. Peygamberimiz (sav)'in şakalar konusunda ashabına verdiği tavsiyeler şöyle özetlenebilir:
"Ben şaka yaparım ama sadece doğru olanı söylerim"
"Bir Müslümanın kardeşini korkutması helal değildir"
"Kardeşinle münakaşa etme, alaya alarak onunla şakalaşma."
"Başkalarını güldürmek için yalan söyleyene yazıklar olsun."
"Kul, şaka da olsa yalan söylemeyi, doğru da olsa münakaşa etmeyi bırakmadıkça iyi bir mümin olamaz."
"Şaka da olsa yalan söylemeyin (Kütüb-i Sitte, Muhtasarı Tercüme ve Şerhi, Prof. Dr. İbrahim Canan, 15. cilt, Akçağ Yayınları, Ankara, s. 209) ."175
Selametle.
-
Allah sizden de razı olsun mauncan kardeşi ve katkıda bulunan arkadaşlar. Peygamber Efendimizin yalan katmadan yapmış olduğu şakalar insanlarla olan muhabbetini, onlara duyduğu sevgi ve saygıyı gösterir. Müslüman güleryüzlü ve cana yakın olmalı. Şakalaşma da bunu sağlayan etkenlerden bir tanesidir.
*Peygamberimiz (sav), hem hanımları hem de çocukları ile çok yakından ilgilenmiş, onların imanlarını, sağlıklarını, neşelerini ve ilimlerini artırmalarına vesile olmuştur. Rivayetlerde Peygamberimiz (sav)'in hanımları ile oyunlar oynadığı, koşu yarışları yaptığı da belirtilir. Sahabeler "Peygamber (sav) hanımlarıyla en fazla şakalaşan kişiydi (Hasan B. Süfyan Müsnedi'nde aktarılmıştır; Huccetü'l İslam İmam Gazali, İhya'u Ulum'id-din, 2. cilt, Çeviri: Dr. Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s.105) " diyerek, Peygamber Efendimizin eşlerine olan ilgisini belirtmiştir.
Ayrıca Hz. Aişe (ra)'den rivayet edildiğine göre, Peygamber Efendimiz, "Hanımlarına karşı insanların en yumuşağı, en kerimi, güler yüzlüsü ve mütebessim olanı idi (G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 2. cilt, Gonca Yayınevi, İstanbul, 1997, 531/7) ." Selametle.
- Allah razı olsun arkadaşım. *Dilerseniz bize acıyarak ölümümüzü izleyin! ..* Aktarmış olduğun yazıdaki bu cümle beni çok etkiledi, birçok şeyi anlatan bir cümle. Müslüman kardeşlerimizin ölümünü acıyarak izleyenler, işte asıl onlar acınacak durumdadırlar. Çünkü ölümünü acıyarak izledikleri Müslümanlar şehadet şerbetini içiyorlar ki, bu onlar için büyük bir nimettir. Bizler hiçbir şey yapamıyorsak o kardeşlerimize dualarımızla destek vermeliyiz. Hepimizde biliyoruz ki; dua müminin silahıdır. Selametle.
-
Konu: DİNİN D İ R E Ğ İ NAMAZAllah razı olsun mauncan kardeşim gerçeketen önemli bir konu. Büyük ihtimalle farketmedin, bu konu daha önce gulcan57 kardeşim tarafından açılmıştı (namaz büyük emirdir başlığı altında) ve konuyla ilgili paylaşımları orada aktarıyorduk, bütünlük olması açısından. Olsun canın sağolsun kardeşim. Selametle.